| Ctenodactylus | |||
| J.E. Gray, 1830 | |||
Gundia zwyczajna (C. gundi) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
gundia | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Ctenodactylus massonii J.E. Gray, 1830 (= Mus gundi Rothmann, 1776) | |||
| Gatunki | |||
| |||
| Zasięg występowania | |||
Gundia (Ctenodactylus) – rodzaj ssaków z rodziny gundiowatych (Ctenodactylidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północno-zachodniej Afryce (Maroko, Algieria, Tunezja i Libia).
Długość ciała (bez ogona) 124–228 mm, długość ogona 20–45 mm; masa ciała około 185–396 g.
Rodzaj zdefiniował w 1830 roku angielski zoolog John Edward Gray w publikacji swojego autorstwa o tytule Spicilegia zoologica, czyli oryginalne ryciny i krótkie systematyczne opisy nowych i nieznanych zwierząt. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) gundia zwyczajna (C. gundi).
Ctenodactylus: gr. κτεις kteis, κτενος ktenos ‘grzebień’; δακτυλος daktulos ‘palec’.
We wcześniejszej polskiej literaturze zoologicznej nazwa zwyczajowa „gundia” używana była dla określenia gatunku Ctenodactylus gundi. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano oznaczenie gundia zwyczajna, rezerwując nazwę gundia dla rodzaju Ctenodactylus.
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ctenodactylus gundi | (Rothmann, 1776) | gundia zwyczajna | gatunek monotypowy | północno-zachodnia Afryka (północno-wschodnie Maroko, północna Algieria, Tunezja i północno-zachodnia Libia); zakres wysokości: do 2900 m n.p.m. | DC: 15–23 cm DO: 4–4,5 cm MC: do 396 g |
LC | |
| Ctenodactylus vali | O. Thomas, 1902 | gundia berberyjska | gatunek monotypowy | północno-zachodnia Afryka (północno-wschodnie Maroko, północno-zachodnia Algieria i północno-zachodnia Libia) | DC: 12,4–18,5 cm DO: 2,7–4,3 cm MC: do 185 g |
DD |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.