Henryk Milberg

Wikipedia:Weryfikowalność
Ten artykuł od 2010-12 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Henryk Milberg
ilustracja
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

1789 lub 1785
Warszawa

Data śmierci

1863

Przebieg służby
Główne wojny i bitwy

wojny napoleońskie
powstanie listopadowe

Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Kamień upamiętniający Henryka Milberga w Alei Chwały na Olszynce Grochowskiej

Henryk Otto Milberg (ur. 1789, zm. 1863) – generał brygady Wojska Polskiego.

Był synem Teodora i Reginy z Krukoszyńskich. W 1800 wstąpił do armii pruskiej. W kampanii napoleońskiej 1806 walczy pod Gdańskiem. Od 1807 w armii Księstwa Warszawskiego i walczył w Hiszpanii pod Saragossą, Tudelą, Saguntem. Był adiutantem gen. Chłopickiego. W kampanii 1812–1813 walczy pod Smoleńskiem, Lipskiem.

Od 1815 w Armii Królestwa Polskiego. W 1817 w stopniu podpułkownika, był podszefem Sztabu Dywizji Gwardii Królewskiej. W 1821 awansował na pułkownika. W 1824 mianowany został szefem sztabu Korpusu Rezerwowego Wojsk. Na tym stanowisku pozostawał do 1830. W tym samym roku awansowany na generała brygady. W powstaniu listopadowym 1831 najpierw przy Sztabie Głównym. Walczył o Olszynkę Grochowską, potem zostaje dowódcą 4 Dywizji Piechoty. Uczestnik walk na przedpolu Pragi. Bronił Warszawy; obecny był przy rozmowach kapitulacyjnych. Po upadku powstania zesłany, powraca w 1833. Pracował w Banku Polskim, a potem został dzierżawcą lasów w Augustowie.

Kawaler Cesarstwa (1812) odznaczony Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej (1809), Krzyżem Złotym Virtuti Militari, a także Znakiem Honorowym za 25 lat nieskazitelnej służby oficerskiej (1830).

Był członkiem loży wolnomularskiej Kazimierz Wielki w 1819/1820 roku.

Jego wnuczką była Józefa Klawerowa, działaczka społeczna i charytatywna.

Przypisy

  1. 1 2 3 Maria Minakowska: Henryk Otto Milberg h. Lichtyan. sejm-wielki.pl. [dostęp 2025-08-18].
  2. ↑ Rocznik woyskowy Krolestwa Polskiego na rok 1820. s. 14.
  3. ↑ Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738–1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 261.