Hipersomnia
 | |
| Klasyfikacje | |
| DSM-IV |
307.44 |
|---|---|
| MeSH | |
Hipersomnia (nadmierna senność) – występowanie senności mimo przespania nocy oraz przedłużanie się snu lub występowanie jego epizodów w czasie przeznaczonym na aktywność. Rozpoznanie hipersomnii (pierwotnej nadmiernej senności) następuje wtedy, gdy objawy występują dłużej niż miesiąc oraz zostaną wykluczone przyczyny somatyczne, psychiczne, inne dyssomnie i parasomnie oraz przyjmowanie substancji psychoaktywnych.
Hipersomnia z przyczyn niepierwotnych
- zaburzenia snu i psychiczne
- narkolepsja
- zespół bezdechu śródsennego
- zaburzenia rytmu snu i wstawania
- wszystkie parasomnie
- atypowa depresja
- zespół abstynencyjny
- nadmierna senność będąca następstwem bezsenności bądź niedostatecznej ilości snu
- choroby somatyczne
- zapalenie mózgu i opon mózgowych
- udar mózgu, uraz głowy oraz urazy chorobowe ścieśniające przestrzeń śródczaszkową
- choroby neurodegeneracyjne
- zmiany endokrynne, metaboliczne oraz wywołane przez toksyny
- zespół Kleinego-Levina
- substancje psychoaktywne
Hipersomnia może być objawem klinicznym depresji maskowanej (to jest takiego rodzaju depresji, w którym endogenny zespół depresyjny maskowany jest przez inne objawy).
Leczenie
Pierwotną nadmierną senność leczy się stymulantami, takimi jak: deksamfetamina, metylofenidat czy modafinil.
Klasyfikacja ICD10
| kod ICD10 | nazwa choroby |
|---|---|
| ICD-10: F51.1 | Nieorganiczna hipersomnia |
| ICD-10: G47.1 | Zaburzenia z nadmierną sennością (hypersomnia) |
Przypisy
- ↑ Psychiatria: pod redakcją Stanisława Dąbrowskiego, Jana Jaroszyńskiego, Stanisława Pużyńskiego. T. 1. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1987, s. 136. ISBN 83-200-1228-7.
Bibliografia
- Alasdair D. Cameron: Psychiatria. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2009, s. 176-179, seria: Crash Course. ISBN 978-83-8958-176-1.
