| Pełne imię i nazwisko |
Honest Ovonranwen Ahanor | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
184 cm | ||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||
| Klub |
Crystal Palace | ||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Honest Ovonranwen Ahanor (ur. 23 lutego 2008 w Aversa) – włoski piłkarz pochodzenia nigeryjskiego, występujący na pozycji obrońcy w Crystal Palace oraz reprezentacji Włoch.
Urodził się w Aversie w rodzinie nigeryjskiej. W wieku jednego roku przeniósł się z matką do ośrodka przy opactwie San Nicolò del Boschetto w dzielnicy Cornigliano w Genui. Grę w piłkę rozpoczął w wieku trzech lat w klubie działającym w pobliżu tego ośrodka.
W lutym 2026 roku, po ukończeniu 18 lat, rozpoczął procedurę uzyskania obywatelstwa włoskiego, które otrzymał w kolejnym miesiącu.
Jest lewonożnym zawodnikiem o silnej budowie ciała, wyróżniającym się szybkością, zwinnością i dynamiką. Początkowo występował głównie jako środkowy obrońca, ale bywa także ustawiany na lewej stronie defensywy (jako lewy obrońca) lub jako wahadłowy.
W Atalancie trenerzy Ivan Jurić i Raffaele Palladino wykorzystywali go przede wszystkim jako lewego stopera w trzyosobowym bloku defensywnym. Wyróżnia się dobrymi umiejętnościami technicznymi (m.in. dryblingiem i kontrolą piłki), a także czytaniem gry, odbiorem i grą w wysokim pressingu.
W 2013 roku trafił do akademii Genoi z Progetto Atletico Genoa. Przechodził przez kolejne szczeble szkolenia w klubie, a w sezonie 2023/2024 – jako zawodnik młodszy rocznikowo i podstawowy piłkarz, sięgnął po mistrzostwo Włoch U-18. W fazie finałowej miał istotny wkład w zdobycie tytułu, strzelając dwie bramki w pierwszej rundzie oraz notując asystę w finale. W tym samym sezonie występował równolegle w zespołach U-18 i U-19, a w rundzie rewanżowej także w drużynie Primavery.
W sezonie 2024/2025 został na stałe włączony do pierwszego zespołu (po przedłużeniu kontraktu z klubem do 2027 roku). 28 września 2024 roku zadebiutował w Serie A od pierwszej minuty w przegranym meczu domowym z Juventusem. Został tym samym pierwszym piłkarzem urodzonym w 2008 roku, który rozpoczął mecz Serie A w wyjściowym składzie, a na koniec sezonu był najmłodszym zawodnikiem, który wystąpił w rozgrywkach Serie A 2024/2025.
W listopadzie zanotował także występ po wejściu z ławki w meczu z Parmą, po czym pod koniec miesiąca przeszedł zabieg zszycia łąkotek (wewnętrznej i zewnętrznej), co wykluczyło go z gry na około pięć miesięcy. Po powrocie do zdrowia trener Patrick Vieira wprowadził go na boisko 23 kwietnia w przegranym spotkaniu z Lazio, gdy zmienił w 68. minucie Aaróna Martína. Do pierwszego składu wrócił w kolejnym meczu, na wyjeździe z Como, schodząc w drugiej połowie po zmianie z Andrea Pinamontim.
Blisko pierwszej bramki w seniorskiej karierze był w wyjazdowym meczu z Napoli (35. kolejka), kiedy po strzale głową – po dośrodkowaniu Juniora Messiasa, doprowadził do samobójczego trafienia bramkarza rywali Alexa Mereta.
4 lipca 2025 roku oficjalnie ogłoszono jego transfer definitywny do Atalanty (za kwotę około 16 milionów euro oraz bonusy uzależnione od osiągnięć). 17 września zadebiutował w barwach klubu, a zarazem w rozgrywkach UEFA, wchodząc w 85. minucie za Giorgia Scalviniego w przegranym 0:4 meczu Ligi Mistrzów z Paris Saint-Germain.
Kilka dni później, 21 września, rozegrał swój pierwszy mecz ligowy w barwach Atalanty, w wygranym 3:0 spotkaniu wyjazdowym z Torino, natomiast w kolejnym występie w Turynie, przeciwko Juventusowi na Juventus Stadium, zaliczył pierwszy mecz w podstawowym składzie.
3 grudnia strzelił swoją pierwszą bramkę w seniorskiej piłce, ustalając wynik na 4:0 w wygranym domowym meczu 1/8 finału Pucharu Włoch przeciwko Genoi.
Ze względu na brak obywatelstwa włoskiego nie mógł reprezentować Włoch aż do ukończenia 18 lat i uzyskania paszportu. W tym czasie nie skorzystał także z ewentualnych powołań do reprezentacji Nigerii.
W grudniu 2022 wziął udział w zgrupowaniu selekcyjnym reprezentacji Włoch U-15.
W marcu 2026 roku otrzymał pierwsze powołanie do reprezentacji Włoch U-21 prowadzonej przez Silvia Baldiniego na mecze eliminacji młodzieżowych mistrzostw Europy 2027 przeciwko Macedonii Północnej i Szwecji. Zadebiutował 31 marca, wchodząc w 68. minucie za Davidego Bartesaghiego w wygranym 4:0 meczu wyjazdowym ze Szwecją.
