 | ||||||||||
| 12 | ||||||||||
| niski skrzydłowy | ||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
4 maja 1922 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 grudnia 1991 | |||||||||
| Wzrost |
193 cm | |||||||||
| Masa ciała |
91 kg | |||||||||
| Kariera | ||||||||||
| Aktywność |
1946–1949 | |||||||||
| Szkoła średnia |
Lowell (San Francisco, Kalifornia) | |||||||||
| College |
Stanford (1941–1943) Penn (1944–1945) | |||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||
Howard Dallmar (ur. 4 maja 1922 w San Francisco, zm. 19 grudnia 1991 tamże) – amerykański koszykarz, skrzydłowy, mistrz BAA, wybrany do składu najlepszych zawodników ligi, późniejszy trener akademicki.
W 1948 roku notował średnio 12,2 punktu oraz 2,5 asysty, co zaowocowało miejscem w pierwszej piątce BAA. W kategorii asyst został liderem BAA, mimo iż minimalnie lepszą średnią uzyskał wtedy Ernie Calverley z Providence Steam Rollers. Tytuły lidera przyznawano wtedy jednak na podstawie łącznej liczby asyst uzyskanych w trakcie całego sezonu, a tutaj o zaledwie jedną lepszy był właśnie Dallmar.
27 listopada 1947 roku ustanowił niechlubny rekord NBA, oddając 15 niecelnych rzutów z gry, bez ani jednego trafienia w całym meczu. Wyrównał go 25 listopada 1948.
