Gra była przez długi czas rozwijana przez rosyjskie studio Odd Meter, kierowane przez Dmitry Svetlowa. Prace nad projektem trwały kilka lat, a sam tytuł funkcjonował jako przykład długotrwałej produkcji niezależnej. Svetlow, wcześniej znany głównie jako twórca niszowej gry SACRALITH: The Archer’s Tale, podejmował się tym projektem działalności wykraczającej poza jego dotychczasowe doświadczenie zawodowe. Na warstwę estetyczną Indiki wpływ miały także wcześniejsze związki personalne studia Odd Meter z zespołem Ice-Pick Lodge, znanym z gry Pathologic.
Istotnym momentem w historii produkcji była rosyjska inwazja na Ukrainę w 2022. W jej następstwie zespół Odd Meter, liczący około 16 osób, zdecydował się na opuszczenie Rosji i kontynuowanie prac nad grą poza granicami kraju, m.in. w Kazachstanie. Decyzja ta była publicznie uzasadniana zarówno względami bezpieczeństwa, jak i sprzeciwem wobec sytuacji politycznej. W tym okresie Indika zyskała międzynarodowego wydawcę – polskie studio 11 bit studios, które ogłosiło wydanie gry i wsparło jej dalszą produkcję.
Po nawiązaniu współpracy z 11 bit studios twórcy zaczęli otwarcie wypowiadać się na temat interpretacji gry i jej kontekstu kulturowego. Svetlow podkreślał, że narracja Indiki, osadzona w alternatywnejXIX-wiecznej Rosji, porusza tematy moralności, posłuszeństwa i roli religii w społeczeństwie. Twórcy gry publicznie wypowiadali się w sposób bardzo krytyczny wobec Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Fabuła
Akcja gry rozgrywa się w alternatywnej wersjiXIX-wiecznej Rosji, w której elementy religijnych wizji przenikają się z rzeczywistością. Główną bohaterką jest tytułowa Indika, młoda zakonnica, która opuszcza klasztor i wyrusza w podróż mającą na celu poznanie samej siebie. W trakcie wędrówki bohaterka konfrontuje się z tematami związanymi z religią, autorytetem oraz dualistyczną naturą dobra i zła. Podczas podróży towarzyszy jej postać diabła, pełniąca istotną rolę narracyjną.
Pomimo poruszania poważnej tematyki, narracja gry utrzymana jest w konwencji tragikomicznej.
Rozgrywka
Rozgrywka w Indice łączy sekwencje narracyjne z zagadkami środowiskowymi. Oprawa wizualna gry jest zróżnicowana – w niektórych fragmentach wykorzystuje realistyczną grafikę trójwymiarową, podczas gdy w innych zastosowano pixel art nawiązujący do estetyki 16-bitowych konsol.
Część mechanik wymagających interakcji ze strony gracza została celowo zaprojektowana jako frustrująca lub pozornie pozbawiona sensu, jak na przykład zadania polegające na wielokrotnym przenoszeniu wiader z wodą. Zabiegi te mają na celu oddanie monotonii życia głównej bohaterki w klasztorze. Po opuszczeniu klasztoru przez Indikę rozgrywka skupia się na zagadkach środowiskowych wymagających manipulowania elementami otoczenia. W grze zaimplementowano również system punktów doświadczenia, umożliwiający rozwijanie umiejętności w dwóch kategoriach – „wstyd” oraz „poczucie winy” – które jednak nie wydają się mieć bezpośredniego wpływu na doświadczenie rozgrywki.
