 Stary budynek w Ipswich dekorowany sztukaterią roślinną | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj | |||
| Region | |||
| Hrabstwo | |||
| Dystrykt | |||
| Populacja (2021) |
| ||
| • liczba ludności |
151 565 | ||
| Tablice rejestracyjne |
AV - AY | ||
Położenie na mapie Suffolk  | |||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii  | |||
Położenie na mapie Anglii  | |||
 52°03′17″N 1°09′27″E/52,054722 1,157500 | |||
| Strona internetowa | |||
Ipswich /ˈɪpswɪtʃ/ – miasto we wschodniej Anglii, położone nad rzeką Orwell, stolica hrabstwa Suffolk, w dystrykcie Ipswich. W 2021 roku miasto liczyło 151 565 mieszkańców.
Ślady pierwszego osadnictwa pochodzą z epoki kamiennej. W bezpośrednim sąsiedztwie osady, w mieście Felixstowe, Rzymianie wybudowali warowny fort. Około 700 r. n.e. w Ipswich osiedlili się fryzyjscy garncarze, którzy rozpowszechniali swoje wyroby na terenie całej Anglii. Po najeździe w r. 869 Ipswich znalazło się pod rządami wikingów. Prawdopodobnie im zawdzięcza się otoczenie około r. 900 centrum miasta wałami ziemnymi celem zabezpieczenia przed wypędzonymi Anglikami.
W roku 970 król Edgar I udzielił miastu licencji na otwarcie mennicy, która funkcjonowała nawet po inwazji Normanów, aż do czasu panowania króla Jana bez Ziemi, który nadał Ipswich prawa miejskie w 1200 roku. Ipswich jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Gepesuiz/Gepeswic/Gopeswic/Gopeswiz/Gipewid/Gipewiz/Gypeswiz. W tym okresie cztery zakony wybudowały tu pięć świątyń: Augustianie (S.S. Piotra i Pawła, Św. Trójcy - w połowie XII wieku), Dominikanie, Franciszkanie oraz Karmelici – wszystkie w XIII wieku. Miejscowa świątynia pw. Matki Boskiej Łaskawej była celem licznych pielgrzymek z udziałem głów koronowanych (m.in. króla Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej). Miasto miało kilka szpitali, łącznie ze szpitalem Marii Magdaleny dla trędowatych, ufundowanym jeszcze przed 1199 rokiem.
Miasto rozwijało się w okresie średniowiecza, szczególnie po wejściu do Hanzy. W roku 1380 Geoffrey Chaucer sparodiował handlarzy z Ipswich w swoich Opowieściach kanterberyjskich. Urodzony i żyjący w Ipswich kardynał Thomas Wolsey założył tu w roku 1528 kolegium, obecnie znane pod nazwą Ipswich School. Szkołę tę ukończyli liczni angielscy artyści, naukowcy, politycy i wojskowi.
W latach 1611–1634 Ipswich był portem startowym dla osadników udających się do Nowej Anglii. W roku 1797 Lord oraz Lady Nelson przenieśli się do Ipswich, a w roku 1800 Lordowi Nelsonowi nadano godność „Wysokiego Zarządcy Ipswich” (ang. High Steward of Ipswich).
W XIX stuleciu odkryto tu koprolity, uruchomiono ich wydobycie i przetwórstwo. Ipswich spełnia i spełniało rolę ważnego portu przeładunkowego.
W mieście funkcjonuje drużyna piłkarska Ipswich Town F.C., założona w 1878 roku i mająca wśród swoich osiągnięć mistrzostwo Anglii w r. 1962, Puchar Anglii w roku 1978 oraz Puchar UEFA w roku 1981.
Żużlowy klub Ipswich Witches czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Wielkiej Brytanii (ostatnio w 1998).
W mieście znajduje się stacja kolejowa Ipswich.
