W 2019 Hadjar zadebiutował w bolidach jednomiejscowych we Francuskiej Formule 4. Pomimo trudności z pełnym naciskaniem pedałów w bolidzie ze względu na swój niski wzrost, zdołał odnieść swoje pierwsze zwycięstwo na torze Circuit de Spa-Francorchamps. W klasyfikacji końcowej zajął 7. miejsce, będąc drugim najlepszym debiutantem tamtego sezonu.
2020: II. Wicemistrz Francuskiej Formuły 4
Zimą 2020 wystartował w dwóch rundach Formuły 4 ZEA z zespołem 3Y Technology.
W sezonie 2020 ponownie wystartował w zawodach Francuskiej Formuły 4. Zdobywszy podium już w pierwszym wyścigu regularnie zdobywał podia, ale wciąż nie był w stanie wygrać żadnego wyścigu. Zmieniło to się na torze Circuit Paul Ricard, gdzie zdobył pole position i pokonał Ayumu Iwasę. Na koniec sezonu zajął 3. miejsce w klasyfikacji kierowców, będąc najwyżej sklasyfikowanym francuskim kierowcą.
W 2021 wystartował w trzech pierwszych rundach sezonu 2021 serii F3 Asian Championship z zespołem Evans GP. Już w drugim wyścigu pierwszej rundy na torze Dubai Autodrome stanął na najniższym stopniu podium. W drugiej rundzie w Abu Zabi stawał na podium w każdym z trzech wyścigów. W ostatnim wyścigu trzeciej rundy raz jeszcze skończył na 3. lokacie. Pomimo tego, że nie brał udziału w dwóch ostatnich rundach sezonu, zajął finalnie 6. miejsce w klasyfikacji kierowców, zdobywając 95 punktów.
Głównym oczkiem w głowie Hadjara na rok 2021 były jednak starty w Formula Regional European Championship, gdzie jeździł w zespole R-ace GP razem z Zane'em Maloney'em, Léną Bühler oraz Hadrienem Davidem. W debiutancki wyścig w Imoli zakończył na 7. miejscu, a co za tym idzie zdobył swoje pierwsze punkty w tejże serii. Pierwsze podium wywalczył w Barcelonie, zaś na ulicach Księstwa Monako wywalczył swoje pierwsze pole position i zwycięstwo. W drugim wyścigu w Monako zajął drugie miejsce ustępując jedynie Zane'owi Maloney'owi, przy tym zmniejszając stratę do lidera klasyfikacji generalnej, Grégoire'a Saucy'ego. Na kolejne podium musiał czekać aż do ostatniej rundy na Monzie, gdzie w pierwszym wyścigu zajął 2. miejsce, natomiast w drugim, ostatnim wyścigu sezonu zwyciężył. Zajął 5. miejsce w klasyfikacji kierowców oraz został najlepszym debiutantem sezonu.
2022: 3. Miejsce w FRAC
Na początku 2022 jeździł w Formula Regional Asian Championship w zespole Hitech Grand Prix. W trzecim wyścigu pierwszej rundy na torze Yas Marina Circuit stanął pierwszy raz na podium. W drugiej rundzie dwukrotnie zdobywał podium, a swoje pierwsze zwycięstwo odniósł w pierwszym wyścigu trzeciej rundy na torze Dubai Autodrome po dużym nacisku ze strony Paula Arona. Triumfował ponownie w ostatnim wyścigu sezonu w Abu Zabi. Został sklasyfikowany na koniec sezonu na 3. miejscu.
W styczniu 2022 Hitech Grand Prix ogłosiło Hadjara jako swojego kierowcę na sezon 2022. Sezon rozpoczął we wspaniałym stylu, wygrywając wyścig sprinterski w Bahrajnie, po tym jak pierwotny zwycięzca, Oliver Bearman otrzymał pięciosekundową karę za przekroczenie limitów toru. W wyścigu głównym nie powiodło mu się i zajął zaledwie 25. miejsce, po przebiciu opony spowodowanym zderzeniem z Aleksandrem Smoljarem. W drugiej rundzie na Imoli zakwalifikował się siódmy do pierwszego wyścigu, w samym wyścigu sprinterskim przez długi czas był na podium, ale szanse na to przekreśliła kolizja z Caio Colletem na ostatnim okrążeniu, przez co spadł na 5. miejsce. W drugim wyścigu na tym torze stanął na podium, korzystając z kolizji Olivera Bearmana i Grégoire'a Saucy'ego. W trzeciej rundzie sezonu na torze Circuit de Barcelona-Catalunya zakwalifikował się na 4. pozycji, a zakończył na 10. miejscu, dzień później w Katalonii zajął 3. miejsce wyprzedzając Aleksandra Smoljara. Podczas kwalifikacji w Silverstone popełnił błąd, który zepchnął go na 9. pole startowe. W sprincie wystartował z 4. pozycji po odwróceniu pozycji startowych, na początku awansował o dwie pozycje na 2. miejsce, a po wyprzedzeniu na przedostatnim okrążeniu Victora Martinsa, wskoczył na pierwsze, którego nie oddał do samego końca. W niedzielę awansował z 9. miejsca na piąte, po zaciętej walce z innym juniorem Red Bulla, Jakiem Crawfordem. W Austrii wywalczył w kwalifikacjach pole position, w pierwszym wyścigu był na miejscu dziesiątym, natomiast w drugim obronił swoje pierwsze miejsce i zwyciężył w deszczowych warunkach w Spielbergu.
Isack Hadjar na podium na torze Silverstone (po środku)
Na Węgrzech zakwalifikował się na 10. pozycji startowej i awansował na drugą lokatę w wyścigu sprinterskim, ale błąd spowodował, że spadł na 4. miejsce. Niedzieli nie miał zbytnio udanej, gdyż po słabym starcie spadł finalnie na 18. miejsce. W sesji kwalifikacyjnej w Spa-Francorchamps, która pod względem pogody była zmienna, zakwalifikował się na zaledwie 23. lokacie, choć udało mu się zdobyć dwa punkty za sprawą zajęcia dziewiątej pozycji w wyścigu sprinterskim. Hadjar stracił prowadzenie w mistrzostwach za sprawą wyników w przedostatniej rundzie sezonu w holenderskimZandvoort, gdzie w pierwszym wyścigu był na szóstej pozycji, zaś w drugim ukończył wyścig na piątym miejscu. W zaciętej walce o mistrzowski tytuł Francuz osłabił swoje szanse na końcowy triumf za sprawą wypadku w kwalifikacjach do ostatniej rundy sezonu na Monzie, przez co musiał się zadowolić zaledwie 16. pozycją startową. W trakcie pierwszego wyścigu zderzył się z Kushem Mainim przez co musiał wymienić przednie skrzydło, a to poskutkowało spadkiem na 27. miejsce. W niedzielnym wyścigu skończył jako dziewiąty, co oznaczało, że zajął 4. miejsce w klasyfikacji kierowców z trzema zwycięstwami, jednym pole position, pięcioma podiami i 123 punktami.
2023: Grand Prix Makau
W 2023 wziął udział w Grand Prix Makau w zespole Hitech Pulse-Eight. W kwalifikacjach był czwarty, w wyścigu kwalifikacyjnym dziewiąty, a w samym wyścigu dojechał na 7. pozycji.
Po odbyciu testów posezonowych w 2022 dla zespołu Hitech, Hadjar dołączył do tego zespołu na sezon 2023, gdzie wystartował u boku ówczesnego kolegi z Red Bull Junior Team, Jaka Crawforda. W debiucie, w Bahrajnie zajął 14. miejsce w kwalifikacjach, zaś w sobotę dojechał do mety na 20. miejscu po problemach z oponami, ale już w wyścigu głównym zdobył swoje pierwsze punkty dzięki zajęciu 7. miejsca. W Dżuddzie zakwalifikował się na 18. miejscu do wyścigu sprinterskiego, który zakończył na 12. miejscu, natomiast w wyścigu głównym wystartował z 19. pozycji, jednak po odrobieniu dziesięciu miejsc dojechał na punktowanym 9. miejscu. Podczas trzeciej rundy sezonu na Albert Park Circuit wystartował na 4. pozycji i skończył szósty w sobotnim sprincie. W wyścigu głównym nie poszło mu najlepiej po tym jak się zderzył podczas pit-stopu z Oliverem Bearmanem, uszkadzając skrzydło swojego bolidu, a co za tym idzie wylądował na 15. lokacie nie zdobywając żadnych punktów. W następnej rundzie w Baku wystartował jako osiemnasty, zaś w samym sprincie awansował na ósme miejsce jednak po otrzymaniu kary za nielegalne wyprzedzanie Jacka Doohana podczas samochodu bezpieczeństwa, spadł na 11. miejsce. W wyścigu głównym w stolicy Azerbejdżanu odrobił straty zajmując siódme miejsce. W Monako Francuz zajął 10. miejsce w kwalifikacjach co oznaczało, że wystartuje w sprincie z pole position. Prowadził tam aż do szóstego okrążenia, gdzie z wyścigu wyeliminowała awaria techniczna. W drugim wyścigu dojechał do mety jako dwunasty.
Następna runda w Hiszpanii nie była udana, gdyż nie zdobył tam ani jednego punktu. W Austrii zakwalifikował się na 21. miejscu i postanowił spróbować strategii na oponach miękkich na wysychającym torze, co finalnie mu się opłaciło i wylądował na 4. miejscu, a po dyskwalifikacji Clémenta Novalaka wskoczył na 3. miejsce. W wyścigu głównym zajął dwunastą lokatę. Francuski kierowca w Silverstone zajął w kwalifikacjach 9. miejsce, a w sprincie walczył o podium, jednak finalnie wyścig zakończył na 5. miejscu. W wyścigu głównym dojechał na zaledwie 15. pozycji. Podczas rundy na Hungaroringu, Isack Hadjar zdobył 5. miejsce w kwalifikacjach, w sprincie zajął 8. miejsce przed ówczesnym liderem klasyfikacji kierowców, Frederikiem Vestim, natomiast w drugim wyścigu był na 5. pozycji. Tydzień później w Belgii uderzył w ścianę podczas wyjazdu z alei serwisowej, pozbawiając sobie szans na punkty w wyścigu głównym. W Holandii wywalczył pole position i w wyścigu sprinterskim utrzymał pierwsze miejsce jednak z powodu nienajlepszych warunków na torze wyścig zakończono już po dwóch okrążeniach, a sam Isack nie otrzymał punktów za zwycięstwo. Wyścig główny zakończył na 6. miejscu. Następnie nastąpił niezbyt udany weekend dla Francuza na Monzie, gdzie choć zakwalifikował się na 4. miejscu, to jednak nie zdobył punktów w żadnym z dwóch wyścigów. W finałowej rundzie sezonu w Abu Zabi, w sprincie na pierwszych okrążeniach zajmował 2. miejsce, jednak spadł finalnie na 5. miejsce, zaś w wyścigu głównym zajął 8. miejsce, co oznaczało, że zajął 14. miejsce w klasyfikacji kierowców ze zdobytymi 55 punktami, będąc o dwa punkty za swoim kolegą z zespołu, Jakiem Crawfordem.
W sezonie 2024 pozostał w Formule 2, przenosząc się do zespołu Campos Racing, gdzie jego nowym kolegą z zespołu został inny junior Red Bulla, Pepe Martí. W pierwszej rundzie nowego sezonu zdobył 2. miejsce w kwalifikacjach. W pierwszym sprincie sezonu awansował z 9. miejsca na końcowe 4. miejsce po walce z nowym partnerem zespołowym, jednak w wyścigu głównym nie było już tak dobrze, ponieważ na pierwszym zakręcie obrócił się i został uderzony przez Enzo Fittipaldiego, co zakończyło jego udział w wyścigu. W Dżuddzie znowu przełamania nie było, w sprincie na przedostatnim okrążeniu zajmował 6. miejsce jednak musiał się wycofać z powodu awarii silnika, zaś kolejnego dnia ponownie został zmuszony do wycofania się z powodu awarii. Następnie przyszła runda w Melbourne, gdzie w kwalifikacjach zajął 8. miejsce. Na starcie sobotniego sprintu Hadjar obejmując prowadzenie przyczynił się do kolizji między Pepe Martím, a Gabrielem Bortoleto za co dostał po wyścigu dziesięciosekundową karę, przez co spadł z 1. na 6. miejsce. W niedzielnym wyścigu odrobił straty i wygrał swój pierwszy wyścig w Formule 2. Po jego zwycięstwie gazeta Le Parisien nazwała go „le Petit Prost” co z francuskiego dosłownie znaczy „Mały Prost”. Wyśmienita forma Hadjara w kwalifikacjach była widoczna również w Imoli, gdzie zajął w nich 3. miejsce. W sprincie odpadł już na pierwszym okrążeniu, jednak dzień później zwyciężył w wyścigu głównym. W Monako również zakwalifikował się na trzeciej lokacie. Wyścig sprinterski zakończył na 8. miejscu, zaś niedzielny na 2. miejscu.
W następnej rundzie w Hiszpanii zakwalifikował się na 11. pozycji, ale nie przeszkodziło mu to dwukrotnie dojechać w punktach kolejno na: szóstej i piątej pozycji. Następnie Hadjar był siódmy w kwalifikacjach do rundy w Austrii po awarii silnika; późniejsza usterka nowego silnika zmusiła jego zespół do jazdy z ograniczoną mocą. Problem został zażegnany przed niedzielnym wyścigiem, w którym stanął na najniższym stopniu podium. Tydzień później francuski kierowca zdobył swoje pierwsze pole position w Formule 2, na torze Silverstone. Wycofał się ze sprintu po tym jak wpadł w poślizg w zakręcie Copse na ósmym okrążeniu. Pomimo słabego startu w wyścigu głównym odbudował się i zdołał zwyciężyć ten wyścig po karze nałożonej na Jaka Crawforda, dzięki czemu objął prowadzenie w klasyfikacji kierowców. Na Hungaroringu zakwalifikował się trzeci. W wyścigu sprinterskim mimo, że wystartował na miękkich oponach, to zajął 4. miejsce, a po dyskwalifikacji Richarda Verschoora, wskoczył na podium, zajmując trzecie miejsce. W niedzielę wystartował z alei serwisowej i zajął 18. miejsce. W Belgii zakwalifikował się na trzecim miejscu, a w skróconym wyścigu sprinterskim zajął 9. miejsce. W wyścigu głównym objął prowadzenie na 8. okrążeniu i nie oddał go do końca, co zaowocowało czwartą wiktorią w sezonie i 36–punktową przewagą nad Bortoleto przed przerwą letnią.
Po przerwie letniej nie zdobył ani jednego punktu podczas rundy we Włoszech, mimo iż zdobył w kwalifikacjach pierwszy rząd. W wyścigu sprinterskim zajął 10. pozycję, natomiast w niedzielę nie miał szczęścia, gdyż zjechał do boksu przed pojawieniem się samochodu bezpieczeństwa, przez co stracił kilka pozycji, na czym skorzystał Gabriel Bortoleto, który startując z ostatniego miejsca zwyciężył w tym wyścigu. W obu wyścigach w Azerbejdżanie wystartował z 20. lokaty, po tym jak w kwalifikacjach uległ wypadkowi z powodu przegrzania hamulców. Był to drugi weekend z rzędu bez zdobyczy punktowej dla Hadjara, a to oznaczało, że Gabriel Bortoleto objął prowadzenie w klasyfikacji kierowców. Po dwumiesięcznej przerwie zakwalifikował się na 9. pozycji w Katarze, co oznaczało że w sprincie wystartuje z drugiego miejsca. W wyścigu sprinterskim już na drugim okrążeniu zdążył wyprzedzić Olivera Bearmana i zdołał zbudować trzysekundową przewagę nad nim, jednak na dwudziestym pierwszym okrążeniu Brytyjczyk odzyskał swą pozycję. Później wpadł w poślizg na ostatnim okrążeniu, przez co spadł na czwarte miejsce. W wyścigu głównym skorzystał z pojawienia się samochodu bezpieczeństwa i awansował na trzecie miejsce, za Gabrielem Bortoleto i Paulem Aronem. Bortoleto dostał też karę za przekroczenie linii wjazdu do alei serwisowej, na czym skorzystał Hadjar awansując na drugie miejsce, co pozwoliło mu zmniejszyć stratę w klasyfikacji kierowców, do Brazylijczyka na pół punktu. Zakwalifikowawszy się na czwartej pozycji w Abu Zabi, zajął 5. miejsce w sprincie, po uszkodzeniu przedniego skrzydła w wyniku kontaktu z Kushem Mainim. W dramatycznym dla niego niedzielnym wyścigu zajął 19. miejsce, podczas gdy Bortoleto stanął na drugim stopniu podium. Komentując utratę tytułu, Hadjar powiedział: „Cała ta ciężka praca, a teraz to. Nie mogę w to uwierzyć, to najgorszy moment w moim życiu”. Hadjar zakończył swój ostatni sezon w Formule 2 jako wicemistrz klasyfikacji kierowców, notując cztery zwycięstwa, osiem miejsc na podium, jedno pole position, jedno najszybsze okrążenie i 192 punkty.
W 2024 zastąpił podczas pierwszego treningu Sergio Péreza w Grand Prix Wielkiej Brytanii, gdzie był dziewiętnasty. We wrześniu po odejściu Daniela Ricciardo z Racing Bulls i zastąpieniu go przez Liama Lawsona, Hadjar został kierowcą rezerwowym zespołów Oracle Red Bull Racing oraz Visa Cash App Racing Bulls. Wziął jeszcze udział w piątkowym treningu podczas Grand Prix Abu Zabi, gdzie jeździł bolidem RB20 zastępując Maksa Verstappena, którym zajął 15. miejsce w sesji. Świeżo upieczony wicemistrz Formuły 2 z sezonu 2024 wziął również udział w testach posezonowych i jeździł ponownie bolidem RB20, w którym prezentował lepsze tempo od swojego przyszłego partnera z zespołu, Yūkiego Tsunody, co zrobiło wrażenie na Christianie Hornerze.
W grudniu 2024 został ogłoszony nowym kierowcą Racing Bulls, a jego partnerem zespołowym został Japończyk, Yūki Tsunoda.
Podczas debiutu w Grand Prix Australii zakwalifikował się na 11. pozycji (najwyżej ze wszystkich debiutantów), natomiast podczas okrążenia formującego, wpadł w poślizg i uderzył w barierki, przez co w fatalnym stylu zakończył swój pierwszy wyścig w Formule 1. Po Grand Prix Chin, w którym zajął 11. miejsce, jego nowym partnerem został Liam Lawson. Po pierwsze punkty w Formule 1 sięgnął w Suzuce, gdzie był ósmy. W Bahrajnie zajął 13. miejsce. Następnie dzięki zastosowaniu alternatywnej strategii w Arabii Saudyjskiej zajął dziesiątą pozycję. Podczas weekendu w Miami, zajął 10. miejsce w sprincie, a w niedzielnym wyścigu zajął to samo miejsce, co w kwalifikacjach, czyli jedenaste. W następnej rundzie, w regionie Emilii-Romanii, Francuz zakwalifikował się na 9. lokacie i na tej samej pozycji był w wyścigu. W Grand Prix Monako wystartował z 5. miejsca, a w wyścigu zajął szóste miejsce, pomagając przy tym swojemu koledze, Lawsonowi zająć ósme miejsce i tym samym zdobyć pierwsze punkty w sezonie. Podczas Grand Prix Hiszpanii zdołał zakwalifikować się na dziewiątej pozycji, a w wyścigu awansować na siódme, korzystając między innymi z kary nałożonej na Verstappena. W Kanadzie mimo zajęcia 9. miejsca w kwalifikacjach, został ukarany karą za blokowanie Charlesa Leclerca, w wyniku której został cofnięty o trzy pola na starcie, a w samym wyścigu spadł na 16. pozycję. W następnej Austrii zajął 12. miejsce, głównie przez problemy z bolidem. W deszczowym Grand Prix Wielkiej Brytanii, musiał się wycofać z rywalizacji na 17. okrążeniu, po zderzeniu się z Kimim Antonellim.
Po zajęciu 8. miejsca w wyścigu spinterskim, w Belgii uzyskał tę samą pozycję w kwalifikacjach do głównego wyścigu. W samym wyścigu nie miał szczęścia, gdyż z powodu awarii spadł na ostatnie, dwudzieste miejsce. Następnie zajął 11. miejsce na Węgrzech. Zakwalifikował się na znakomitym 4. miejscu do Grand Prix Holandii, a w wyścigu utrzymując się przed Charlesem Leclerkiem i George′em Russell′em oraz korzystając z awarii bolidu Lando Norrisa skończył na pozycji numer trzy, tym samym zostając piątym najmłodszym zdobywcą podium i najmłodszym Francuzem, który tego dokonał w Formule 1. We Włoszech po raz pierwszy w sezonie odpadł w pierwszej części kwalifikacji, zajmując 16. miejsce. Przed startem złamał regułę parku zamkniętego i wystartował z alei serwisowej. W samym wyścigu przebił się na dziesiąte miejsce. Następnie zajął 10. miejsce w Baku, a następnie na ulicach Singapuru był jedenasty. Potem, w Grand Prix Stanów Zjednoczonych zajął dopiero 16. miejsce, a w Meksyku dwunaste. Po serii trzech weekendów bez zdobyczy punktowej, zajął ósme miejsce w Brazylii. W Las Vegas początkowo również zajął 8. miejsce, jednak po dyskwalifikacji obu kierowców McLarena, awansował na szóste. Następnie w Katarze otarł się o punkt w sprincie, zajmując w nim dziewiąte miejsce, a w kwalifikacjach do głównego wyścigu zakwalifikował się na szóstym miejscu. W samym wyścigu utrzymywał się w punktowanej dziesiątce przez cały wyścig, jednak przebicie opony na 55. okrążeniu sprawiło, że został sklasyfikowany jako osiemnasty. W Abu Zabi był na odległym, siedemnastym miejscu. Debiutancki sezon w Formule 1 Francuz skończył na 12. miejscu w klasyfikacji generalnej, zdobywając 51 punktów i jedno podium.
W grudniu 2025 poinformowano, że zastąpi Yūkiego Tsunodę w zespole Red Bull Racing, natomiast w ekipie Racing Bulls zastąpił go debiutujący w Formule 1, Arvid Lindblad.
Podczas pierwszego w sezonie 2026, Grand Prix Australii zajął znakomite 3. miejsce w kwalifikacjach, jednak wyścig nie poszedł już po jego myśli i musiał się wycofać na 10. okrążeniu z powodu awarii silnika. W sprincie podczas Grand Prix Chin, na pierwszym okrążeniu zaliczył kontakt z Kimim Antonellim, przez co skończył dopiero piętnasty. Dzień później zdobył swoje pierwsze punkty dla austriackiej stajni, kończąc ósmy. W Japonii po raz pierwszy pokonał swojego partnera zespołowego, Maksa Verstappena w kwalifikacjach, będąc ósmy, jednak w wyścigu spadł o cztery pozycje niżej. W następnej rundzie, w Miami zajął w wyścigu sprinterskim dziewiąte miejsce, a w niedzielnym, emocjonującym wyścigu musiał się przedwcześnie wycofać, uderzając w barierki na 14. zakręcie. Po nienajlepszym dla niego sprincie w Kanadzie, zakwalifikował się na 7. pozycji do głównego wyścigu. W szalonym wyścigu zdołał zająć piąte miejsce. Następnie zakwalifikował się piąty w Grand Prix Monako, a w emocjonującym wyścigu początkowo stanął na podium, po zajęciu trzeciego miejsca, jednak kilka dni później cofnięto karę Pierre'owi Gasliemu i to właśnie kierowca Alpine wskoczył na najniższy stopień podium, spychając Hadjara na czwartą lokatę. Trzy miesiące po Grand Prix Monako, Hadjar odzyskał swoje trzecie miejsce, zdobywając tym samym swoje pierwsze podium dla Red Bulla. W Katalonii zajął 6. pozycję i powtórzył ją dwa tygodnie później w Austrii. W sprincie na brytyjskiej ziemi zajął 9. miejsce po walce z Liamem Lawsonem o ósme miejsce. W kwalifikacjach zajął 5. miejsce, znowu pokonując Verstappena, który był w nich siódmy. W wyścigu korzystając z problemów rywali, utrzymał swoje miejsce z kwalifikacji. W Belgii przebił się z 21. miejsca na szóste będąc przed Lando Norrisem. Na Węgrzech również skończył wyścig na 6. pozycji.
Po przerwie letniej, podczas treningu bokserskiego złamał nadgarstek, przez co musiał opuścić Grand Prix Holandii, Włoch i Hiszpanii. Zastępował go na ten czas Liam Lawson. Do ścigania powrócił podczas Grand Prix Azerbejdżanu. 23 września 2026 ogłoszono przedłużenie kontraktu z Red Bullem na sezon 2027. Po powrocie od razu stanął na podium, zajmując 3. miejsce na ulicach Baku po starcie z czwartej pozycji. W Grand Prix Bahrajnu, które wyjątkowo było rozgrywane na malezyjskim torze Sepang International Circuit, zajął 5. miejsce po starcie z ósmego miejsca z powodu kary przesunięcia o pięć miejsc. Na ulicach Singapuru nie ukończył sprintu, a do niedzielnego wyścigu startował z alei serwisowej, mimo to był w stanie przebić się na punktowane, dziesiąte miejsce. W Austin po starcie z 3. miejsca spadł na szóste głównie z powodu słabej strategii.
Hadjar zainteresował się sportami motorowymi po obejrzeniu filmu animowanego „Auta” wytwórni Pixar. Rodzice kupili mu pierwszego gokarta, gdy miał siedem lat, rok po tym, jak zaczął oglądać wyścigi Formuły 1. W młodym wieku uprawiał również boks i judo.
_(cropped).jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
