Iwona Borowicka z Januszem Żełobowskim, 1965 | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 marca 1929 |
|---|---|
| Pochodzenie |
Polska |
| Data i miejsce śmierci |
30 sierpnia 1984 |
| Typ głosu | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |


Iwona Borowicka z domu Grochulska (ur. 6 marca 1929 w Łodzi, zm. 30 sierpnia 1984 w Krakowie) – polska śpiewaczka operowa, primadonna Operetki Krakowskiej.
Wykształcenie wokalne i muzyczne uzyskała w Łodzi, gdzie też po raz pierwszy wystąpiła na scenie operetkowej w „Baronie Cygańskim” J. Straussa, wcielając się w rolę Arseny. Właśnie w tej roli została odkryta przez Anatola Wrońskiego, organizującego w tym czasie Krakowską Operetkę. Za jego namową Iwona Borowicka przeprowadziła się w 1954 do Krakowa. Na deskach krakowskiej Operetki zadebiutowała w „Hrabinie Maricy” E. Kálmána.
W krakowskim teatrze wystąpiła w sumie w 37 partiach, zawsze ciesząc się dużym poklaskiem u widowni, jak i bardzo pozytywnymi recenzjami.
Iwona Borowicka zmarła po rocznej walce z chorobą nowotworową. 7 września 1984 została pochowana w alei zasłużonych na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXIX pas A-II-16).
Córka Jana Grochulskiego i Katarzyny z Bobrów. 5 stycznia 1948 wyszła za mąż za pianistę Józefa Borowickiego, z którym miała syna Ryszarda.
Źródło: Encyklopedia Krakowa