 Dutton w czasie zaprzysiężenia na gubernatora Gibraltaru (2013) | |
 generał porucznik | |
| Data urodzenia |
21 lutego 1954 |
|---|---|
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1972–2010 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy |
wojna o Falklandy, |
| Późniejsza praca | |
| Odznaczenia | |
        | |
James Benjamin Dutton (ur. 21 lutego 1954) – brytyjski generał porucznik, gubernator Gibraltaru w latach 2013–2015.
Na wczesnym etapie swojej kariery pełnił różne funkcje sztabowe, a następnie objął dowództwo nad 40. jednostką komandosów (40 Commando). Jako brygadier zajmował dwa wysokie stanowiska sztabowe: pierwsze w Ministerstwie Obrony w Londynie, gdzie pełnił funkcję dyrektora ds. polityki NATO, a drugie – jako brytyjski oficer łącznikowy w Pentagonie, krótko po zamachach z 11 września. Na tym ostatnim stanowisku brał udział w planowaniu późniejszej inwazji na Afganistan.
Po zakończeniu prac nad planami inwazji, Dutton objął dowództwo nad 3 Brygadą Komandosów (3 Commando Brigade), która stacjonowała już w Afganistanie W 2003 roku poprowadził tę brygadę na początku wojny w Iraku. Wspierany przez jednostki armii brytyjskiej oraz Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, Dutton stał się pierwszym brytyjskim oficerem od czasów II wojny światowej, który dowodził amerykańskimi oddziałami.
Jako generał pełnił przez dwa lata funkcję komendanta generalnego Royal Marines (Commandant General Royal Marines) – najwyższego rangą zawodowego dowódcy tej formacji – łącząc to stanowisko z funkcją dowódcy brytyjskich sił amfibijnych (Commander UK Amphibious Forces). W trakcie pełnienia tej służby, w 2005 roku Dutton powrócił do Iraku, by objąć dowództwo nad Dywizją Wielonarodową „Południowy Wschód” (Multi-national Division (South-East)). Zwrócił wówczas na siebie uwagę mediów, otwarcie sugerując, że Iran wspiera irackich powstańców. Jego ostatnim stanowiskiem liniowym – już w stopniu generała porucznika – była funkcja zastępcy dowódcy Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF) w Afganistanie. Pełnił ją w latach 2008–2009, w okresie największego nasilenia rebelii talibów, wspierając amerykańskiego generała Stanleya A. McChrystala (ówczesnego dowódcę ISAF) w opracowywaniu nowej strategii wojskowej mającej na celu zwalczanie powstańców.
W 2010 roku przeszedł na emeryturę wojskową. Później został mianowany gubernatorem Gibraltaru; urząd ten objął 6 grudnia 2013 roku, a we wrześniu 2015 roku przedwcześnie z niego ustąpił.
