| Data śmierci | |
|---|---|
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka |
Jan Wielki (ur. ?, zm. 1497) – malarz działający w 2. połowie XV na terenie Małopolski. Wraz z Mistrzem Tryptyku Dominikańskiego i Mikołajem Haberschrackiem należy do głównych przedstawicieli gotyckiego malarstwa tablicowego w Małopolsce 2. połowy XV wieku.
O życiu artysty zachowało się niewiele informacji źródłowych. Wiadomo, iż w 1466 roku w Krakowie artysta przyjął prawa miejskie. Przydomek artysty „Wielki” pojawia się w wykazie seniorów cechu zapisanym w 1495 roku. Ponadto spis ten wymienia m.in. Wita Stwosza. Jan Wielki utrzymywał kontakty z ówczesnymi artystami Krakowa i Małopolski, oprócz Wita Stwosza i Mikołaja Habershracka znał Stanisława Starego i Marcina Czarnego. Ten ostatni był wykonawcą testamentu Jana Wielkiego.
Na podstawie analizy przypisywanych Janowi Wielkiemu dzieł stwierdzono, że artysta działał od lat 70. XV wieku. Zleceniodawcami Jana Wielkiego byli przede wszystkim duchowni kościołów parafialnych, kolegiackich, klasztorów. Niewykluczone, że artysta działał na dworze ówczesnego monarchy Kazimierza Jagiellończyka. Zasięg działalności Jana Wielkiego i prowadzonej przez artystę pracowni obejmuje oprócz Krakowa znaczną część Małopolski, a także Ziemię Łęczycką (Warta, Łęczyca). Za inspiracje i źródła stylu Jana Wielkiego uznaje się dzieła malarzy niderlandzkich (Dirk Bouts, Rogier van der Weyden) grafikę niemiecką (Israhel von Meckenem), niektóre dzieła Wita Stwosza oraz malarstwo Śląska i Górnych Węgier (Koszyce).
