Janusz Lipkowski

Janusz Lipkowski
Ilustracja
Janusz Lipkowski (2009)
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

3 lutego 1943
Warszawa

Profesor doktor habilitowany nauk chemicznych
Specjalność: chemia supramolekularna, chemia nieorganiczna, fizykochemiczne metody analityczne, krystalografia
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski (1965)

Doktorat

1972

Habilitacja

1983

Profesura

1990

Polska Akademia Nauk / Umiejętności
Status PAN

Członek rzeczywisty (2013),
Członek korespondent (1998),
Przewodniczący Komitetu Chemii PAN (2007–2010, 2011–2014),
Przewodniczący Rady Kuratorów Wydziału III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN (2011–2014)

Status PAU

Członek czynny krajowy

Doktor honoris causa
Instytut Chemii Nieorganicznej Rosyjskiej Akademii Nauk w Nowosybirsku – 1997
Wiceprezes PAN (2003–2006), dyrektor Instytutu Chemii Fizycznej PAN (1992–2003)
Instytut badawczy

Instytut Chemii Fizycznej PAN

Uczelnia wyższa

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Order Honoru (Mołdawia)

Janusz Lipkowski (ur. 3 lutego 1943 w Warszawie) – polski fizykochemik, twórca szkoły chemii supramolekularnej w Polsce, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, w latach 2003–2006 wiceprezes PAN. Członek czynny krajowy Polskiej Akademii Umiejętności.

Biografia

Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960) i Wydział Chemii Uniwersytetu Warszawskiego (1965). W 1972 roku otrzymał stopień doktora nauk chemicznych, w 1983 roku uzyskał habilitację, a w 1990 roku tytuł profesora nauk chemicznych.

Uczeń Wiktora Kemuli. Od 1990 roku profesor w Instytucie Chemii Fizycznej PAN, w latach 1992–2003 jego dyrektor. Od 2001 profesor Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego i Szkoły Nauk Ścisłych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Od 1991 członek, w latach 2007–2020 prezes Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Od 1998 członek korespondent Polskiej Akademii Nauk, od 2013 członek rzeczywisty PAN, w latach 2003–2006 pierwszy wiceprezes PAN. Przewodniczący Rady Kuratorów Wydziału III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN (2011–2014) i przewodniczący Komitetu Chemii PAN (2007–2010, 2011–2014). Od 2012 członek korespondent, a od 2021 członek czynny krajowy Polskiej Akademii Umiejętności.

Otrzymał doktorat honoris causa Instytutu Chemii Nieorganicznej Rosyjskiej Akademii Nauk w Nowosybirsku (1997). Honorowy profesor Syberyjskiego Oddziału Rosyjskiej Akademii Nauk (2001) i Uniwersytetu Technicznego w Ningbo (Chiny, 2019–2022). Członek Academia Europaea (2011), Royal Society of Chemistry (Fellow, 2018) i członek honorowy Mołdawskiej Akademii Nauk. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1975), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2002) i Orderem Honoru Republiki Mołdawii (2006).

Zainteresowania naukowe

Twórca szkoły chemii supramolekularnej w Polsce. Zajmował się przede wszystkim selektywnością, równowagami fazowymi i kinetyką procesów inkluzyjnych oraz rozpoznawaniem molekularnym. Prowadził badania klatratów i związków inkluzyjnych.

Wybrane prace