Witold Rudowski

Witold Rudowski

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	17 lipca 1918 Piotrków Trybunalski
Data i miejsce śmierci	10 września 2001 Warszawa
profesor nauk medycznych
Specjalność: chirurgia, transfuzjologia
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	1947
Habilitacja	1952
Profesura	1961
Polska Akademia Nauk
Status	członek rzeczywisty
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Witold Janusz Rudowski, ps. Prus (ur. 17 lipca 1918 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 10 września 2001 w Warszawie) – profesor nauk medycznych, chirurg i transfuzjolog, specjalista leczenia oparzeń, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Warszawie.

Życiorys

Był synem Maksymiliana, prawnika i Stefanii Piltz. W 1936 po zdaniu egzaminu wstępnego został przyjęty na Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył 15 czerwca 1943 w warunkach wojennych. Walczył w powstaniu warszawskim. Brał czynny udział w ewakuacji Szpitala Dzieciątka Jezus ratując rannych i chorych, mienie szpitala, księgozbiory. W 1947 uzyskał stopień doktora, a w 1952 stopień doktora habilitowanego. Tytuł profesora otrzymał w 1970.

Był dyrektorem Instytutu Hematologii w Warszawie, wieloletnim kierownikiem Kliniki Chirurgii Instytutu Hematologii w Warszawie, członkiem rzeczywistym PAN, prezesem Towarzystwa Chirurgów Polskich, prezesem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (1995-2001) oraz prezesem Zarządu Fundacji im. Jakuba hr. Potockiego (1977-2001).

Był autorem ponad 500 prac naukowych opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych, oraz 3 książek, promotorem ponad 20 prac doktorskich.

Jego żoną była dermatolożka Irena Rudowska-Jakubowicz(inne języki), z którą miał dzieci: Roberta – inżyniera informatyka, profesora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Jerzego – inżyniera elektronika mieszkającego w Kanadzie, Joannę Rudowską-Okrasko – lekarkę dermatolożkę.

Spoczywa na Cmentarzu Komunalnym (d. Wojskowym) na Powązkach (kw. D18 kolumbarium lewe, strona A, rząd 2, nisza 3).

Odznaczenia i wyróżnienia

Krzyż Komandorski Oficerski i Kawalerski Odrodzenia Polski, Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami oraz Krzyż Walecznych. Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 14 marca 2000 został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla chirurgii polskiej, za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej.

Był doktorem honoris causa Akademii Medycznej w Poznaniu (1975), Akademii Medycznej w Warszawie (1978), Akademii Medycznej w Łodzi (1980), Akademii Medycznej we Wrocławiu (1982), Akademii Medycznej w Krakowie (1989), Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi (1989), Akademii Medycznej w Białymstoku (1990), Akademii Medycznej w Lublinie (1993). Za studia i udział w pracach Tajnego Uniwersytetu Warszawskiego otrzymał po wojnie 8 lipca 1983 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Edynburgu, w którym w okresie wojny mieścił się Polski Wydział Lekarski. 9 marca 1983 Witold Rudowski przekazał aktem notarialnym na rzecz Piotrkowa Trybunalskiego swoją posiadłość Pałac Rudowskich, w którym mieści się obecnie Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia. 31 maja 1995 został Honorowym Obywatelem Piotrkowa Trybunalskiego.

Przypisy

Bibliografia

• Witold Janusz Rudowski na stronie Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego
• "Rudowski Witold", w: Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny tom 3, Warszawa 2000, s. 701-702 (z fotografią)
• Prof. zw. dr hab. cz Witold J. Rudowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2012-05-13] .