Jerzy Bahr

Jerzy Bahr

Jerzy Bahr (2009)
Data i miejsce urodzenia	23 kwietnia 1944 Kraków
Data i miejsce śmierci	25 lipca 2016 Kraków
Konsul generalny RP w Królewcu
Okres	od 1992 do 1994
Poprzednik	Marek Krajewski
Następca	Henryk Piaszczyk
Ambasador RP na Ukrainie
Okres	od 1996 do 2001
Poprzednik	Jerzy Kozakiewicz
Następca	Marek Ziółkowski
Ambasador RP na Litwie
Okres	od 2001 do 2005
Poprzednik	Eufemia Teichmann
Następca	Janusz Skolimowski
Ambasador RP w Rosji
Okres	od 2006 do 2010
Poprzednik	Stefan Meller
Następca	Wojciech Zajączkowski
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Jerzy Artur Bahr (ur. 23 kwietnia 1944 w Krakowie, zm. 25 lipca 2016 tamże) – polski dyplomata i urzędnik państwowy, konsul generalny w Królewcu (1992–1994), ambasador RP na Ukrainie (1996–2001), na Litwie (2001–2005) i w Rosji (2006–2010), szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego (2005).

Życiorys

Syn architekta Andrzeja Bahra i Izabeli. Absolwent V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. W 1967 ukończył studia z zakresu socjologii na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podjął pracę jako asystent w krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej, skończył studia podyplomowe w Instytucie Nauk Politycznych UJ, a następnie kontynuował pracę naukowo-dydaktyczną w Instytucie Śląskim w Opolu.

W 1974 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w którym pełnił funkcje członka delegacji polskiej na etapie przygotowawczym Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Genewie, sekretarza ds. prasowych w Ambasadzie PRL w Bukareszcie i referenta ds. Rumunii. W stanie wojennym odszedł ze służby zagranicznej, wystąpił też z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1982 rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Prawa Publicznego i Stosunków Międzynarodowych.

Podczas wyjazdu szkoleniowego do Wiednia w 1983 uzyskał azyl polityczny. Współpracował z Radiem Wolna Europa, a ponadto z zachodnimi instytucjami badawczymi, m.in. był doradcą w instytucie w Bernie (w latach 1986–1991).

W 1989 wrócił do Polski, a w 1991 do pracy w MSZ. Był kolejno radcą ds. politycznych Ambasady RP w Moskwie, konsulem generalnym RP w Królewcu (1992–1994), a od 1994 do 1996 zajmował stanowisko dyrektora Departamentu Europejskiego II. Od 1996 do 31 stycznia 2001 był ambasadorem RP na Ukrainie (z akredytacją także na Turkmenistan), a w latach 2001–2005 w ambasadorem RP na Litwie.

Od 21 stycznia 2005 do 22 grudnia 2005 był szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. 19 maja 2006 został powołany na stanowisko ambasadora RP w Rosji. Odwołano go z dniem 30 września 2010. Zasiadał również w Polsko-Rosyjskiej Grupie do Spraw Trudnych.

Zdał egzaminy państwowe z języków angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego i rumuńskiego. Deklarował także znajomość języków ukraińskiego i litewskiego.

Pochowany wraz z matką i siostrą Ireną Bahr-Świdzińską na cmentarzu parafialnym w Imbramowicach.

Odznaczenia i wyróżnienia

• Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2010, w uznaniu wybitnych zasług w służbie zagranicznej, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i działalności dyplomatycznej)
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2005, za wybitne zasługi w umacnianiu obronności i bezpieczeństwa kraju, za osiągnięcia w pracy zawodowej)
• Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” (2005, Litwa)
• Komandor Orderu Trzech Gwiazd (2005, Łotwa)
• Odznaka Honorowa „Bene Merito” (2009)
• Gwiazda Dyplomacji Republiki Litewskiej (2012)

Przypisy