Jerzy Turek
Jerzy Turek
Jerzy Turek (2003)
Data i miejsce urodzenia
17 stycznia 1934 Tchórzowa
Data i miejsce śmierci
14 lutego 2010 Warszawa
Zawód
aktor
Współmałżonek
Bolesława Turek (1962–2010; jego śmierć)
Lata aktywności
1958–2010
Odznaczenia
Jerzy Turek (ur. 17 stycznia 1934 w Tchórzowej , zm. 14 lutego 2010 w Warszawie ) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.
Życiorys
Młodość
Urodził się we wsi Tchórzowa niedaleko Węgrowa . Miał siostrę Mariannę oraz dwóch braci – jeden z nich miał na imię Konstanty. Po zakończeniu II wojny światowej , w 1945 przeniósł się wraz z rodzicami do Kobyłki pod Warszawą . Po ukończeniu szkoły podstawowej naukę kontynuował w warszawskim Technikum Budowy Samochodów na Pradze , przy ulicy Targowej . Tam poznał późniejszego aktora Wojciecha Pokorę , z którym się zaprzyjaźnił. Planowali ukończyć szkołę oficerską. Po ukończeniu technikum obaj dostali pracę w Fabryce Samochodów Osobowych na Żeraniu , gdzie występowali też amatorsko na scenie zakładowego zespołu artystycznego, co sprawiło, że postanowili spróbować swoich sił w aktorstwie. Po maturze w Liceum Technik Teatralnych w Warszawie, rozpoczął studia na PWST w Warszawie , które ukończył w 1958 z Janem Kobuszewskim i Wojciechem Pokorą.
Kariera ekranowa
Po raz pierwszy trafił na ekran jako powstaniec w czarno-białym komediodramacie wojennym Andrzeja Munka Eroice (1957). Pierwszą większą rolę jednego z głównych bohaterów – Franka Sochę „Wyskrobka”, żołnierza I Armii Wojska Polskiego zagrał w dramacie wojennym Kazimierza Kutza Krzyżu Walecznych (1958). Potem wystąpił w roli Jaśka, adiutanta Hyrnego (Piotr Pawłowski ) w wojennym dramacie psychologicznym Witolda Lesiewicza Kwiecień (1961). Przełomową rolą okazała się postać szeregowego Wacława Orzeszko w komedii wojennej Tadeusza Chmielewskiego Gdzie jest generał... (1963) u boku Elżbiety Czyżewskiej .
Był odtwórcą charakterystycznych drugoplanowych ról lub epizodycznych w kultowych realizacjach Stanisława Barei : laboranta Czerskiego w Kapitanie Sowie na tropie (1965), kierowcy ciężarówki w Niespotykanie spokojnym człowieku (1975) i trenera II klasy Wacława Jarząbka w klubie sportowym „Tęcza” podśpiewującego do szafy „łubu dubu, łubu dubu, niech żyje nam prezes naszego klubu!” w Misiu (1980) oraz księgowego Tadeusza Kubiaka, żyjącego pod pantoflem żony śpiewaczki (Halina Kowalska ) w serialu Alternatywy 4 (1983).
Grał w Teatrze Telewizji , w spektaklach Adama Hanuszkiewicza , Gustawa Holoubka , Zygmunta Huebnera i Jerzego Antczaka . W serialu Czterej pancerni i pies (1969) wystąpił jako Józek Szawełło, bratanek Konstantego (Mieczysław Czechowicz ), a w komedii wojennej Hieronima Przybyła Rzeczpospolita babska (1969) był hydraulikiem. Tadeusz Chmielewski zaangażował go do roli zaopatrzeniowca Zygmunta Bączyka z Sulęcic w Nie lubię poniedziałku (1971), a Sylwester Chęciński powierzył mu rolę milicjanta Frania, bratanka Kazimierza w Nie ma mocnych (1974). Wcielił się w postać wybuchowego i rygorystycznego Zenona Solskiego, ojca głównej bohaterki Kasi (Grażyna Błęcka-Kolska ) w komedii Romana Załuskiego – Kogel-mogel (1988) i jej kontynuacji Galimatias, czyli kogel-mogel II (1989). Od 1997 grał rolę dobrodusznego i sympatycznego listonosza Józefa Garlińskiego w serialu Złotopolscy .
Życie prywatne
Przed maturą poznał Bolesławę „Lesię”, z którą 6 października 1962 wziął ślub cywilny , a dwa tygodnie później ślub kościelny . Mieli bliźnięta – Piotra i Pawła (ur. 20 marca 1964). W 1977, jeden z jego synów, Paweł, w wieku trzynastu lat podupadł na zdrowiu i zmarł. Turek nikomu się z tego nie zwierzał. Dopiero pod koniec życia swoją tajemnicę wyznał w rozmowie Krzysztofowi Lubczyńskiemu do jego książki Mieszanka filmowa. Rozmowy i szkice literackie .
W 1973 zdarł gardło, na strunach głosowych pojawiły się polipy i musiał poddać się operacji wycięcia migdałków. W lipcu 2009 przeszedł udar mózgu . Przez wiele miesięcy leżał w szpitalu. Aktor cierpiał też na choroby układu krążenia.
Zmarł 14 lutego 2010 w wieku 76 lat na białaczkę . Został pochowany 22 lutego 2010 na Starym Cmentarzu w Kobyłce koło Warszawy.
Upamiętnienie
22 czerwca 2015 w Kobyłce jedna z ulic została nazwana imieniem Jerzego Turka.
Jerzy Turek czas wolny spędzał na majsterkowaniu i łowieniu ryb. W 2008 został członkiem Koła Polskiego Związku Wędkarskiego nr 29 w Kobyłce. Po jego śmierci, w 2010 zrzeszeni wędkarze zorganizowali na jego cześć pierwszą edycję Memoriału Wędkarskiego Jerzego Turka, w którym wzięło udział 58 wędkarzy, w tym przyjaciele i koledzy aktorzy: Andrzej Grabarczyk , Andrzej Kopiczyński , Grzegorz Wons , Paweł Wawrzecki i wielokrotny Mistrz Polski w wędkarstwie spławikowym Edmund Gutkiewicz.
Został patronem Miejskiego Ośrodka Kultury w Kobyłce.
Filmografia
1957 – Eroica jako powstaniec-wartownik (nie występuje w czołówce)
1958 – Krzyż Walecznych jako Franek Socha „Wyskrobek”
1961 – Kwiecień jako Jasiek, adiutant Hyrnego
1961 – Ludzie z pociągu jako poznaniak
1961 – Tarpany jako Jan Stolarz, zalotnik Basi
1961 – Złoto jako współlokator
1962 – Troje i las jako chłop
1963 – Daleka jest droga jako strzelec Mikoś
1963 – Gdzie jest generał... jako szeregowy Orzeszko
1963 – Liczę na wasze grzechy jako saksofonista, sąsiad Panka (nie występuje w czołówce)
1963 – Smarkula jako chuligan w parku
1964 – Agnieszka 46 jako fryzjer Maks
1964 – Barbara i Jan jako Jerzy Kurek z „Żołnierza Zwycięstwa”
1965 – Kapitan Sowa na tropie jako laborant Czerski
1965 – Niekochana jako Stasio, służący w majątku
1965 – Markiza de Pompadour jako milicjant Badura
1965 – Podziemny front jako żołnierz AL
1965 – Powrót doktora von Kniprode jako chorąży Łoza
1965 – Trzy kroki po ziemi jako kierowca pogotowia ratunkowego (nie występuje w czołówce)
1965 – Piwo jako kelner
1965 – Wyspa złoczyńców jako student
1965 – Zawsze w niedziele jako bramkarz Antoni Krawczyk
1966 – Bariera jako kelner (nie występuje w czołówce)
1966 – Ktokolwiek wie... jako ksiądz prowadzący pielgrzymkę
1966 – Mocne uderzenie jako Johnny Tomala/gitarzysta big–beatowy
1966 – Piekło i niebo jako diabeł z klapcążkami w starym piekle
1967 – Ja gorę! jako Pogorzelski
1967 – Paryż – Warszawa bez wizy jako chorąży Kotwicz
1969 – Planeta ziemia
1969 – Do przerwy 0:1 jako plutonowy MO
1969 – Dzień oczyszczenia jako „Ścieżka”, członek oddziału majora „Dziadka”
1969 – Rzeczpospolita babska jako hydraulik
1969 – Czterej pancerni i pies jako Józek Szawełło
1970 – Epilog norymberski jako obrońca
1970 – Hydrozagadka jako pijany dróżnik
1970 – Legenda jako Franek, żołnierz oddziału partyzanckiego
1970 – Prawdzie w oczy jako Frydman
1970 – Wakacje z duchami (serial TV), odc. 6; jako robotnik Franek
1971 – Milion za Laurę jako milicjant Walczak
1971 – Nie lubię poniedziałku jako Zygmunt Bączyk, zaopatrzeniowiec z Sulęcic
1971 – Podróż za jeden uśmiech jako kierowca, miłośnik Szekspira
1972 – Kaprysy Łazarza jako pomocnik sklepowego
1972 – Zniszczyć pirata jako mechanik lotniczy
1973 – Czarne chmury (serial TV) jako Błażej, żołnierz straży marszałkowskiej (nie występuje w czołówce)
1973 – Droga (serial TV) jako milicjant Franio
1973 – Janosik jako Grzegorz, lokaj hrabiego
1974 – Awans jako Wyskrobek
1974 – Nie ma mocnych jako milicjant
1975 – Niespotykanie spokojny człowiek jako kierowca ciężarówki
1975 – Partita na instrument drewniany jako cieśla Weych
1976 – Hasło jako smolarz
1977 – Dziewczyna i chłopak (serial TV) jako gajowy Kulik
1977 – Lalka jako furman Wysocki
1977 – Palace Hotel jako podoficer niemiecki kierujący łapanką
1977 – Żołnierze wolności jako współzałożyciel KRN
1978 – Koty to dranie jako robotnik z młotem pneumatycznym
1978 – Ślad na ziemi jako robotnik w windzie
1978 – Somosierra. 1808 jako polski szwoleżer przypalający fajkę
1979 – Doktor Murek (serial TV) jako bezdomny w noclegowni
1979 – W słońcu i w deszczu (serial TV), odc. 2, 3, 4; jako Ryszard, trener Julki
1980 – Droga jako Karol
1980 – Dziewczyna i chłopak jako gajowy
1980 – Miś jako Wacław Jarząbek, trener II klasy w klubie sportowym „Tęcza”
1980 – Polonia Restituta jako członek Komitetu Narodowego Polskiego (nie występuje w napisach)
1981 – Yokohama jako milicjant
1982 – Popielec (serial TV) – odc. 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9; jako Bator
1983 – Alternatywy 4 jako Tadeusz Kubiak
1983 – Wierna rzeka jako sołtys
1984 – Lato leśnych ludzi (serial TV), odc. 2, 3, 4; jako opiekun motocyklistów
1984 – Trzy młyny (miniserial TV) jako Juryk
1985 – Dłużnicy śmierci jako listonosz Zalewski
1985 – Żuraw i czapla (serial TV) jako nauczyciel chemii w liceum Marcina
1987 – Ballada o Januszku jako listonosz
1987 – Jedenaste przykazanie jako Rogal, opróżniający szambo
1987 – Opowieść Harleya jako milicjant
1988 – And the Violins Stopped Playing jako polski chłop
1988 – Dekalog 10 jako filatelista na giełdzie
1988 – Kogel-mogel jako Zenon Solski, ojciec Kasi
1988 – Pożegnanie cesarzy jako Paweł, zięć Tomasza
1988 – Złodziej
1989 – Galimatias, czyli kogel-mogel II jako Zenon Solski, ojciec Kasi
1989 – Goryl, czyli ostatnie zadanie... jako kierowca Szefa
1989 – Janka (serial TV) jako felczer Gabara
1989 – Paziowie (serial TV) jako pan Strasz, opiekun paziów
1991 – Rozmowy kontrolowane jako Wacław Jarząbek, trener II klasy w klubie sportowym „Tęcza”
1991 – Szwedzi w Warszawie jako Hieronim Żurawski
1992 – Aby do świtu... (serial TV), odc. 6, 7, 9, 11, 12, 14, 17; jako „Czytacz”, emerytowany cenzor
1994 – Bank nie z tej ziemi (serial TV), odc. 9; jako chłop
1995 – Sukces (serial TV), odc. 3, 6; jako Magalik, właściciel cukierni w kamienicy Skarbków w Toruniu
1997 – Pokój 107 (serial TV), jako majster Stefan, stryj Irka
1997 –2009 – Złotopolscy jako listonosz Józef Garliński (odc. 1–1072)
1998 – Rozmowy przy wycinaniu lasu – spektakl Teatru Telewizji jako gajowy
1999 – Wszystkie pieniądze świata jako dozorca Florian
2000 – Dom (serial TV), odc. 21, 23, 25; jako wuj Heńka Lermaszewskiego
2002 – As (serial TV), odc. 2; jako Józef Kurtz, teść Orkisza
2006 – Egzamin z życia (serial TV), odc. 43; jako pan Czesio
2007 – Ryś jako Wacław Jarząbek, trener II klasy w klubie sportowym „Tęcza”
Kariera teatralna
W wywiadzie dla „Rzeczpospolitej ” (nr 11/2005) przyznał, że wyżej ceni teatr niż film: ˌˌFilm to lipa, tam nawet amator może zagrać, jak jest dobry reżyser. Zagrać 200 przedstawień na scenie tak samo – to jest profesjonalizmˈˈ.
W swojej długoletniej karierze był aktorem teatrów:
Odznaczenia i nagrody
1967 – Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967)
2001 – Nagroda (indywidualna nagroda specjalna w kategorii: najlepszy aktor na II Festiwalu Dobrego Humoru w Trójmieście)
2001 – Nagroda („Kryształowy Granat” na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu)
2010 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, za „wybitne zasługi dla kultury polskiej i za osiągnięcia w pracy artystycznej”).
Przypisy
↑ awe, PAP (2010-02-14): Zmarł wybitny aktor Jerzy Turek . Gazeta.pl . [dostęp 2017-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-18)]. (pol. ) .
1 2 Odszedł wielki Polak: Zmarł aktor Jerzy Turek . Wirtualna Polska . [dostęp 2016-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-15)]. (pol. ) .
↑ Paweł Piotrowicz (2020-02-13): Aktor z rozpędu. 10 lat temu zmarł Jerzy Turek . Onet.pl . [dostęp 2020-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-14)]. (pol. ) .
↑ Karolina Chibowska: Rodzinna tragedia zmieniła go na zawsze. Niemal do końca skrywał tajemnicę . Plejada.pl , 4 sie 2020. [dostęp 2020-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-14)]. (pol. ) .
↑ Jerzy Turek . Onet.pl . [dostęp 2016-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-18)]. (pol. ) .
↑ PAP (2010-02-14): Zmarł aktor Jerzy Turek, niezapomniany Jarząbek z „Misia” . Wirtualna Polska . [dostęp 2017-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-15)]. (pol. ) .
↑ Jerzy Turek. Po tragedii stał się innym człowiekiem . Fakt.pl , 14 lutego 2016. [dostęp 2021-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-15)]. (pol. ) .
↑ Lubczyński Lubczyński: Mieszanka firmowa. Rozmowy i szkice literackie . Wydawnictwo Adam Marszałek, 2011. ISBN 978-83-7611-951-9 .
↑ Zmarł aktor Jerzy Turek . Wirtualna Polska . [dostęp 2020-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-15)]. (pol. ) .
↑ Jerzy Turek (1934-†2010) przegrał walkę z rakiem . „Super Express ”. [dostęp 2010-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-15)]. (pol. ) .
↑ Ostatnia droga Jerzego Turka . TVP Info . [dostęp 2020-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-22)]. (pol. ) .
↑ Zbyszek Grabiński, Paweł Choim: Ulica w Kobyłce nazwana imieniem Jerzego Turka . „Życie Powiatu na Mazowszu”, 2015-06-26. [dostęp 2021-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-18)]. (pol. ) .
↑ I Memoriał Jerzego Turka . Koło PZW nr 29 w Kobyłce. [dostęp 2021-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-18)]. (pol. ) .
↑ Strona główna [online], Miejski Ośrodek Kultury im. Jerzego Turka w Kobyłce, 25 kwietnia 2024 [dostęp 2025-09-08] . strona główna serwisu
↑ Wieczór Tysiąclecia. Odznaki dla warszawskich artystów , „Trybuna Ludu ”, nr 66, 7 marca 1967, s. 5.
↑ M.P. z 2010 r. Nr 31, poz. 442 ( ISAP ) .
Linki zewnętrzne
Identyfikatory zewnętrzne: