Joe Lauzon

Joe Lauzon
Ilustracja
Lauzon w 2008
Pełne imię i nazwisko

Joseph Edward Lauzon Jr.

Pseudonim

J-Lau

Data i miejsce urodzenia

22 maja 1984
Brockton

Obywatelstwo

Stany Zjednoczone

Wzrost

178 cm

Masa ciała

70 kg

Styl walki

brazylijskie jiu-jitsu, boks

Debiut

2004

Kategoria wagowa

lekka

Klub

Lauzon MMA

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

43

Zwycięstwa

28

Przez nokauty

9

Przez poddania

17

Przez decyzje

2

Porażki

15

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 2 grudnia 2022.
Strona internetowa

Joseph Edward Lauzon Jr. (ur. 22 maja 1984 w Brockton) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Od 2006 związany z Ultimate Fighting Championship.

Aktualnie jest wraz z Nathanen Diazem współrekordzistą w ilości otrzymanych bonusów finansowych w organizacji UFC (15).

Kariera MMA

Wczesna kariera

W MMA zadebiutował 21 lutego 2004 pokonując Davida Gilreina. W październiku tego samego roku poddał Mike'a Browna, zdobywając pas USKBA w wadze superpółśredniej. 1 kwietnia 2006 wygrał turniej World Fighting League, pokonując jednego wieczoru trzech rywali.

UFC

Po tym sukcesie dostał angaż w Ultimate Fighting Championship, debiutując 23 września 2006 (UFC 63) w starciu z byłym mistrzem UFC wagi lekkiej, Jensem Pulverem, którego sensacyjnie znokautował w 48 sekundzie pojedynku. Mimo iż był pod kontraktem z UFC, wziął udział w 5. edycji The Ultimate Fighter, dochodząc do półfinału.

W latach 2007–2010 uzyskał bilans 5 zwycięstw (m.in. nad Jeremym Stephensem czy Gabem Ruedigerem) i 3 porażek (m.in. z Kennym Florianem). Większość pojedynków z jego udziałem była nagradzana bonusami finansowymi w ramach walk i poddań wieczoru. Po dwóch efektownych zwycięstwach w 2011 nad Curtem Warburtonem i Melvinem Guillardem, stoczył w lutym 2012 walkę z byłym mistrzem World Extreme Cagefighting Anthonym Pettisem, ostatecznie przegrywając z nim przez nokaut po wysokim kopnięciu w głowę.

4 sierpnia 2012 poddał Jamiego Varnera duszeniem trójkątnym nogami w 3. rundzie pojedynku. Za tę wygraną otrzymał podwójny bonus – za poddanie i walkę wieczoru. Poza tym starcie z Varnerem zostało wyróżnione nagrodą za walkę roku 2012, podczas World MMA Awards. W latach 2012–2016, zanotował bilans 4-5 (wygrane m.in. nad Takanori Gomim i Diego Sanchezem oraz porażka m.in. z Alem Iaquintą.

15 stycznia 2017 pokonał niejednogłośnie na punkty Polaka Marcina Helda.

Osiągnięcia

Mieszane sztuki walki

  • 2004: mistrz Stanów Zjednoczonych USKBA w wadze superpółśredniej
  • 2005: mistrz Mass Destruction w wadze lekkiej
  • 2006: zwycięzca WFL Grand Prix
  • 2007: The Ultimate Fighter 5 – półfinalista programu w wadze lekkiej
  • 2012: World MMA Awards – Walka Roku przeciwko Jamiemu Varnerowi
  • 15-krotny zdobywca nagród bonusowych w UFC (6 poddań, 7 walk, 1 występ i 1 nokaut wieczoru)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Statystyki i rekord MMA na tapology.com. tapology.com. [dostęp 2017-11-12]. (ang.).
  2. ↑ Combat Zone Results. fcfighter.com, 02.10.2004. (ang.).
  3. ↑ Anthony Pettis vs. Joe Lauzon official for UFC 144 in Japan. mmajunkie.com, 16.11.2011. (ang.).
  4. ↑ W. Mrozowski: Joe Lauzon pokonał Marcina Helda po kontrowersyjnej decyzji sędziów na UFC Fight Night 103. mmanews.p, 16.01.2017. (pol.).
  5. ↑ Profil Joe Lauzona na UFC.com. ufc.com. (ang.).

Linki zewnętrzne