Julian Gutowski

Julian Gutowski
"
Data i miejsce urodzenia

1823
Kraków

Data i miejsce śmierci

17 października 1890
Kraków

poseł do I kadencji Sejmu Krajowego Galicji
Okres

od 1861
do 1867

Burmistrz Nowego Sącza
Okres

od 1867
do 1870

Grób Juliana Gutowskiego na cmentarzu Rakowickim

Julian Gutowski, herbu Ciołek (ur. 16 lutego 1823 roku w Nowym Sączu, zm. 17 października 1890 roku w Krakowie) – burmistrz miasta Nowy Sącz, notariusz, poseł na Sejm Krajowy Galicji i do austriackiej Rady Państwa.

Ukończył studia prawnicze na uniwersytecie we Lwowie. Podczas studiów był członkiem tajnego komitetu akademickiego (1845-1846) prowadzącego propagandę rewolucyjno-niepodległościową i przygotowującego wystąpienie przeciw władzom austriackim. 13 lutego 1846 w grupie 36 spiskowców został aresztowany. Następnie więziony w twierdzy Spielberg w Brnie na Morawach.

Po zwolnieniu pracował jako urzędnik w administracji a od w 1858 sądach w Galicji Zachodniej. W latach 1859–1873 prowadził kancelarię notarialną w Nowym Sączu przy sądzie obwodowym w tym mieście.

Poseł na Sejm Krajowy Galicji I kadencji (1861-1867) wybrany w kurii III (miejskiej) z okręgu Nowy Sącz, Poseł do austriackiej Rady Państwa I kadencji (1861–1865) z okręgu miast Nowy Sącz-Tarnów-Rzeszów, Członek Koła Polskiego. W dobie autonomii galicyjskiej był pierwszym burmistrzem Nowego Sącza (1867–1870) a także członkiem Rady Miasta Nowego Sącza (1867-1882) oraz członkiem Rady Powiatu Nowosądeckiego (1867-1871). Jako burmistrz założył Kasę Oszczędnościową - której celem było: „nastręczanie nawet mniej zamożnym warstwom społeczeństwa sposobności do bezpiecznego przechowania, oprocentowania i przymnażania zaoszczędzonego grosza, a przeto zachęcanie ludności miejscowej do oszczędności, a w następstwie tego do podniesienia dobrobytu i moralności”. Był współzałożycielem Czytelni Mieszczańskiej i oddziału Towarzystwa Pedagogicznego w Nowym Sączu. Dzięki jego staraniom przez miasto przeprowadzono linię kolejową. Z funkcji burmistrza sam ustąpił w grudniu 1869 a jego rezygnację Rada Miejska przyjęła 10 lutego 1870 roku. W 1882 został wraz ze swoim krewnym Adolfem Gutowskim oskarżony o defraudację 80 złotych reńskich ze szpitala dla ubogich. Miasto reprezentowane przez adwokata \Kazimierza Żelichowskiego proces wygrało a on sam zrezygnował z funkcji radnego miejskiego,

Po przeniesieniu się w 1874 r. do Krakowa prowadził kancelarie notarialną w tym mieście, przy sądzie wyższym krajowym (1874-1890). W latach 1874–1890 członek Izby Notarialnej dla okręgu sądu krajowego krakowskiego i sądu obwodowego nowosądeckiego.

Ożenił się z Walentyną z Kozierowskich (1830-1896), mieli dwóch synów i dwie córki, Pochowany wraz z żoną na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Archiwalia