K-On!

K-On!
jap. けいおん! (Keion!)
Gatunek	komedia, muzyczny, okruchy życia
Manga
Autor	Kakifly
Wydawca	Hōbunsha
Polski wydawca	Studio JG
Odbiorcy	seinen
Magazyn	Manga Time Kirara Manga Time Kirara Carat
Wydawana	9 kwietnia 2007 – 28 czerwca 2012
Liczba tomów	6
Telewizyjny serial anime
K-On! (sezon 1) K-On!! (sezon 2)
Reżyser	Naoko Yamada
Scenariusz	Reiko Yoshida
Muzyka	Hajime Hyakkoku
Studio	Kyoto Animation
Stacja telewizyjna	TBS, BS-TBS
Premierowa emisja	3 kwietnia 2009 – 29 września 2010
Liczba odcinków	39 + 2 OVA
Gra komputerowa
K-On! Hōkago Live!!
Producent	Sega
Wydawca	Sega
Platforma	PlayStation Portable PlayStation 3
Data wydania	30 września 2010 (PSP) 21 czerwca 2012 (PS3)
Gatunek	gra rytmiczna
Film animowany
Film K-On!
Reżyser	Naoko Yamada
Scenariusz	Reiko Yoshida
Muzyka	Hajime Hyakkoku
Studio	Kyoto Animation
Wydany	3 grudnia 2011
Czas trwania	110 minut
Manga
K-On! Shuffle
Autor	Kakifly
Wydawca	Hōbunsha
Odbiorcy	seinen
Magazyn	Manga Time Kirara
Wydawana	9 lipca 2018 – obecnie
Liczba tomów	3

K-On! (jap. けいおん! Keion!) – czteropanelowa manga autorstwa Kakifly, publikowana na łamach magazynu „Manga Time Kirara” wydawnictwa Hōbunsha od kwietnia 2007 do czerwca 2012. Ukazywała się także w czasopiśmie „Manga Time Kirara Carat”. W Polsce prawa do jej dystrybucji nabyło wydawnictwo Studio JG.

Na podstawie mangi powstał serial anime wyprodukowany przez studio Kyoto Animation, który emitowano od kwietnia do czerwca 2009. Sequel, zatytułowany K-On!!, był emitowany od kwietnia do września 2010. Seria doczekała się również gry wydanej na PSP oraz PS3, a także filmu pełnometrażowego.

Fabuła

W bliżej nieokreślonej części Japonii, cztery uczennice żeńskiej szkoły Sakuragaoka dołączyły do klubu muzycznego, by ten nie został rozwiązany. Jakkolwiek były jego jedynymi członkami. Początkowo jedna z członkiń Yui Hirasawa, nie miała żadnego pojęcia na temat gry na instrumentach jak i nie potrafiła odczytywać zapisu nutowego, lecz po pewnym czasie nauczyła się grać na gitarze. Od tego momentu Yui razem z basistką Mio Akiyamą, perkusistką Ritsu Tainaką, i grającą na keybordzie Tsumugi Kotobuki, spędzała swój czas na występach, ćwiczeniach, i wspólnych spotkaniach ze swoimi przyjaciółkami. Klub nadzorowany był przez nauczycielkę muzyki Sawako Yamanakę, która została ich wychowawcą w ostatniej klasie szkoły średniej. Jakiś czas później w klubie zawitała młodsza o rok, nowa gitarzystka Azusa Nakano.

Po tym jak Yui, Mio, Ritsu i Tsumugi ukończyły szkołę średnią i dostały się na uniwersytet, dołączyły do klubu muzycznego razem z trzema innymi uczennicami, Akirą Wadą, Ayame Yoshidą i Sachi Hayashi. W tym samym czasie Azusa ciągle kontynuowała nauki w szkole średniej, należąc do klubu muzycznego wraz z nowymi jego członkiniami: Ui Hirasawą będącą siostrą Yui, Jun Suzuki, Sumire Saitō i Nao Okudą.

Spin-off K-On! Shuffle skupia się na nowych postaciach z innej szkoły. Zainspirowane klubem ze szkoły Sakuragaoka, Yukari Sakuma i jej przyjaciółka Kaede Shimizu pragnęły założyć swój własny klub. Razem z szkolną koleżanką Maho Sawabe, odkryły Light Music Appreciation Society, czyli klub którego jedyną członkinią była Riko Satou.

Bohaterowie

• Ritsu Tainaka (jap. 田井中 律 Tainaka Ritsu)

Seiyū: Satomi Satō

Ma krótkie, jasnobrązowe włosy i brązowe oczy. Gra na perkusji. Założycielka klubu muzycznego. Nosi żółtą opaskę na głowie. Lubi śmiać się z Mio i zjadać wypieki Tsumugi. Wesoła i wyluzowana dziewczyna, która rzadko się boi, lecz dość często zapomina o formalnościach które powinna wypełniać.

• Mio Akiyama (jap. 秋山 澪 Akiyama Mio)

Seiyū: Yōko Hikasa

Ma długie, czarne włosy. Gra na gitarze basowej. Jest bardzo wstydliwa i strachliwa. Jak się przestraszy, mówi „nic nie widziałam, nic nie słyszałam”. Dojrzała fizycznie dziewczyna. Od dziecka przyjaźni się z Ritsu, z którą się często przekomarza, lecz naprawdę są przyjaciółkami. Sawako wykorzystuje wstydliwość Mio i ubiera ją w stroje pokojówek i inne zawstydzające ubrania.

• Yui Hirasawa (jap. 平沢 唯 Hirasawa Yui)

Seiyū: Aki Toyosaki

Ma krótkie brązowe włosy. Nosi dwie żółte spinki we włosach. Gra na gitarze. Jest mało odpowiedzialna, leniwa, czasem zachowuje się jak dziecko, lecz mimo to sprawia wrażenie miłej i koleżeńskiej. Objada się wypiekami Tsumugi. Ma siostrę Ui, która jest jej przeciwieństwem. Gdy przyszła pierwszy raz do klubu nie umiała grać, ani nawet nie miała gitary, wszystkiego nauczyły ją przyjaciółki.

• Tsumugi Kotobuki (jap. 琴吹 紬 Kotobuki Tsumugi)

Seiyū: Minako Kotobuki

Ma długie, blond włosy. Gra na keyboardzie. Jej rodzice prowadzą sklep z instrumentami. Posiada kilka willi do których członkinie klubu wyjechały na „obóz treningowy” Większość przedmiotów w klubie należy do niej (np. zestaw do herbaty). Chętnie pomaga przyjaciółkom i jest bardzo miła.

• Azusa Nakano (jap. 中野 梓 Nakano Azusa)

Seiyū: Ayana Taketatsu

Ma czarne włosy związane w dwa kucyki i brązowe oczy. Gra na gitarze, jest o rok młodsza od swoich przyjaciółek z klubu. Na początku denerwowało ją ich lenistwo i próbowała zapędzić koleżanki do gry, lecz z czasem się z tym pogodziła. Dziewczyny zmuszają ją czasem do zakładania opaski z kocimi uszami, a Yui nazywa ją Azu-nyan.

• Sawako Yamanaka (jap. 山中 さわ子 Yamanaka Sawako)

Seiyū: Asami Sanada

Jest bardzo miłą i spokojną nauczycielką muzyki, lecz pozory mylą: gdy była zbuntowaną nastolatką należała do zespołu metalowego, gdzie była wokalistką i grała na gitarze, by zapomnieć o tym, została nauczycielką.

• Ui Hirasawa (jap. 平沢 憂 Hirasawa Ui)

Seiyū: Madoka Yonezawa

Młodsza siostra Yui. Jest bardzo dojrzała jak na swój wiek, opiekuje się starszą siostrą i robi za nią dosłownie wszystko (pomagała Yui również w nauce gry na gitarze).

• Nodoka Manabe (jap. 真鍋 和 Manabe Nodoka)

Seiyū: Chika Fujitō

Przyjaciółka Yui poznana w przedszkolu. Jest przewodniczącą szkoły, pomaga gdy Ritsu nie wypełni swoich obowiązków.

• Jun Suzuki (jap. 鈴木 純 Suzuki Jun)

Seiyū: Yoriko Nagata

Przyjaciółka z klasy Ui i Azusy. Gra na basie w klubie jazzowym.

Manga

Czteropanelowa manga autorstwa Kakifly była publikowana w magazynie „Manga Time Kirara” od 9 kwietnia 2007 do 9 września 2010. Ukazywała się również co dwa miesiące w „Manga Time Kirara Carat”, siostrzanym magazynie „Manga Time Kirara”, począwszy od numeru z października 2008. Seria została zebrana w 4 tankōbonach, wydanych między 26 kwietnia 2008 a 27 września 2010.

W Polsce manga ukazała się nakładem wydawnictwa Studio JG.

W kwietniu 2011 manga została wznowiona w dwóch oddzielnych magazynach. Rozdziały wydawane w „Manga Time Kirara” ukazywały się od 8 kwietnia 2011 do 9 czerwca 2012 i koncentrują się na czterech głównych bohaterkach oryginalnej serii, które uczęszczają na studia. Zostały zebrane w jednym tomie zatytułowanym K-On! College (jap. けいおん! college), który wydano 27 września 2012.

Rozdziały opublikowane w „Manga Time Kirara Carat” ukazywały się między 28 kwietnia 2011 a 28 czerwca 2012 i skupiają się na postaciach Azusy, Ui i Jun, które kontynuują działalność klubu muzyki lekkiej. Następnie zostały wydane w tomie zatytułowanym K-On! Highschool (jap. けいおん! highschool), który opublikowano 27 października 2012.

Spin-off, zatytułowany K-On! Shuffle, ukazuje się w magazynie „Manga Time Kirara” od 9 lipca 2018. Pierwszy tankōbon został opublikowany 27 lutego 2020, według zaś stanu na 27 marca 2024, do tej pory wydano 3 tomy.

Anime

W grudniu 2008 redakcja magazynu „Newtype” poinformowała, że manga otrzyma adaptację w formie telewizyjnego serialu anime. 13-odcinkowa seria została wyreżyserowana przez Naoko Yamadę, napisana przez Reiko Yoshidę i wyprodukowana przez studio Kyoto Animation. Była emitowana od 3 kwietnia do 26 czerwca 2009 w stacji TBS, a później także w BS-TBS, MBS i CBC. Dodatkowy odcinek OVA został wydany 20 stycznia 2010.

30 grudnia 2009 poinformowano, że powstanie drugi sezon. Seria, zatytułowana K-On!!, liczyła łącznie 26 odcinków i była emitowana w stacji TBS między 7 kwietnia a 29 września 2010. 16 marca 2011 został wydany także odcinek OVA.

Film kinowy

Film został wyprodukowany przez studio Kyoto Animation i wyreżyserowany przez Naoko Yamadę. Opowiada oryginalną historię głównych bohaterek serii, które wyjeżdżają do Londynu, aby uczcić ukończenie szkoły. Premiera w japońskich kinach odbyła się 3 grudnia 2011. Motywem otwierającym jest „Ichiban ippai” (jap. いちばんいっぱい) autorstwa Aki Toyosaki, natomiast końcowym „Singing!!” w wykonaniu Yōko Hikasy. W Polsce produkcja została wydana cyfrowo przez wydawnictwo Animagia, a także na nośnikach Blu-ray przez Anime Eden. Od 1 września 2016 film jest emitowany w stacji 2x2.

Gra komputerowa

Rytmiczna gra komputerowa, zatytułowana K-On! Hōkago Live!! (jap. けいおん! 放課後ライブ!! Keion! Hōkago raibu!!), opracowana przez firmę Sega na konsolę PlayStation Portable, została wydana 30 września 2010. Rozgrywka polega na naciskaniu przycisków w odpowiednim czasie w rytm muzyki z anime. Gra obsługuje lokalny tryb wieloosobowy dla maksymalnie pięciu konsol. 21 czerwca 2012 wydana została zremasterowana do rozdzielczości HD wersja gry, która ukazała się konsolę PlayStation 3.

Odbiór

Pierwszy tom K-On! był 30. pod względem wielkości sprzedaży tomem mangi w Japonii, sprzedając się w nakładzie ponad 26 500 egzemplarzy w tygodniu między 27 kwietnia a 3 maja 2009. W kolejnym tygodniu pierwszy i drugi tom zajęły odpowiednio 19. i 20. miejsce na liście najlepiej sprzedających się mang w Japonii, osiągając wyniki sprzedaży wynoszące 23 200 i 22 500 egzemplarzy między 4 a 10 maja 2009. Do maja 2009 pierwsze dwa tomy mangi sprzedały się w nakładzie około 136 000 egzemplarzy każdy. Trzeci tom sprzedał się w liczbie ponad 120 000 egzemplarzy w tygodniu od 14 do 20 grudnia 2009 i był 46. pod względem wielkości sprzedaży mangą w pierwszej połowie 2010 roku w Japonii (do 23 maja), z łączną liczbą sprzedanych egzemplarzy przekraczającą 328 000.

Singiel otwierający pierwszy sezon anime, „Cagayake! Girls”, zadebiutował na 4. miejscu cotygodniowej listy przebojów Oriconu, sprzedając się w liczbie około 62 000 egzemplarzy. Motyw kończący, „Don’t Say Lazy”, zadebiutował na 2. miejscu w rankingu, sprzedając się w nakładzie 67 000 egzemplarzy. W 2009 roku został również nagrodzony jako najlepszy motyw muzyczny podczas 14. edycji Animation Kobe. Dodatkowo, „Cagayake! Girls” i „Don’t Say Lazy” otrzymały platynowy certyfikat od Recording Industry Association of Japan (RIAJ) za pobranie odpowiednio 250 000 dzwonków telefonicznych. Mini album zatytułowany Ho-kago Tea Time zadebiutował na pierwszym miejscu cotygodniowej listy przebojów albumów muzycznych Oriconu, sprzedając się w liczbie 67 000 egzemplarzy. Motyw otwierający drugi sezon anime, „Go! Go! Maniac”, i motyw końcowy, „Listen!!”, zadebiutowały na 1. i 2. miejscu w pierwszym tygodniu po premierze na liście singli Oriconu, sprzedając się odpowiednio w ponad 83 000 i 76 000 egzemplarzy. Drugi motyw kończący i otwierający sezon, „No, Thank You!” i „Utauyo! Miracle”, sprzedały się w nakładzie odpowiednio w 87 000 i 85 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu, zajmując odpowiednio 2. i 3. miejsce na liście przebojów Oriconu, pokonane jedynie przez singiel zespołu SMAP – „This is Love”. W sierpniu 2010 „No, Thank You!” i „Utauyo! Miracle” otrzymały od RIAJ złoty certyfikat za 100 000 sprzedanych egzemplarzy. Singiel „Gohan wa Okazu/U&I” zadebiutował na 3. miejscu listy przebojów singli Oricou, sprzedając się w 53 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Album Ho-kago Tea Time II zadebiutował na 1. miejscu cotygodniowej listy przebojów albumów muzycznych Oriconu, sprzedając się w 127 000 egzemplarzy.

Pierwszy japoński tom DVD serii anime sprzedał się w liczbie około 8 000 egzemplarzy, debiutując na 7. miejscu w rankingu przebojów Oriconu w tygodniu od 29 lipca do 5 sierpnia 2009. Wydanie Blu-ray pierwszego tomu sprzedało się w około 33 000 egzemplarzy w tym samym tygodniu, zajmując 1. miejsce na liście przebojów Oriconu nośników Blu-ray. W sierpniu 2009 pierwszy tom K-On! był najlepiej sprzedającym się serialem anime na Blu-ray w Japonii, wyprzedzając poprzedniego rekordzistę Macross Frontier, który sprzedał się w liczbie około 22 000 egzemplarzy. Był to zarazem drugi pod względem wielkości sprzedaży tytuł na Blu-ray w Japonii, ustępujący jedynie filmowi Evangelion 1.11 (Nie) jesteś sam, z liczbą około 49 000 egzemplarzy. Jednak w październiku 2009 pierwszy tom Bakemonogatari przewyższył K-On! w sprzedaży, osiągając w tym czasie liczbę 37 000 egzemplarzy. Później, wraz z wydaniem 3. tomu, całkowita sprzedaż serii na Blu-ray prześcignęła Bakemonogatari. Do 20 lutego 2011 oba sezony na Blu-ray sprzedały się łącznie w liczbie ponad 520 000 egzemplarzy.

W 2010 roku anime K-On! otrzymało nagrodę za najlepszą animację telewizyjną podczas gali Tokyo Anime Award. W kolejnym roku drugi sezon otrzymał tę samą nagrodę. Anime zdobyło również nagrodę dla najlepszej serii telewizyjnej podczas 15. edycji Animation Kobe w 2010 roku. W 2012 roku film kinowy był nominowany do 35. nagrody Japońskiej Akademii Filmowej za najlepszą animację filmową roku i zdobył nagrodę za najlepszy film podczas 2. ceremonii wręczenia nagród Newtype Anime Award. Otrzymał także nagrodę za najlepszy film kinowy podczas 17. edycji Animation Kobe.

Seria wpłynęła na rozwój turystyki w Toyosato, mającym związek z fenomenem pielgrzymek o tematyce anime. W mieście tym znajduje się szkoła podstawowa, która posłużyła za wzór dla liceum w anime. Szkoła udostępniła zwiedzającym część budynku jako wystawę związaną z serią. Matthew Li z Anime Tourist opisał ją jako: „Miejsce, które naprawdę rozumie swoją bazę fanów i zawiera wszystkie sentymentalne rekwizyty, które można zapamiętać z serialu i nie tylko; przechowując przedmioty widziane w szkole, jak muzeum”. Anime stanowiło również inspirację dla prawdziwych muzyków. Hiroto, basista zespołu The Sixth Lie, dołączył podczas nauki w gimnazjum do zespołu, który został zainspirowany przez K-On!.

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

Zobacz multimedia związane z tematem: K-On!

• Oficjalna strona anime (jap.)
• Manga K-On! w bazie Anime News Network (ang.)
• Recenzja anime K-On! na stronie tanuki.pl