Debiutancki album Employment z 2005 roku odniósł sukces komercyjny i krytyczny, sprzedając się w ponad trzech milionach egzemplarzy. Zespół zdobył za niego trzy nagrody Brit Awards, w tym nagrodę dla najlepszego brytyjskiego zespołu nagrodę NME Awards(inne języki) za najlepszy album, a także znalazł się na krótkiej liście nominacji do Mercury Prize.
Kiedy członkowie przyszłego zespołu Kaiser Chiefs mieli po około jedenaście lat, Nick Hodgson(inne języki), Nick Baines i Simon Rix poznali się w tej samej klasie w katolickim liceum St. Mary’s w Menston w hrabstwie West Yorkshire. Po ukończeniu szkoły Rix i Baines wyjechali na uniwersytet w 1996 roku, podczas gdy Hodgson pozostał w okolicach Leeds, spotykając Andrew White’a i Ricky’ego Wilsona. Hodgson, White i Wilson utworzyli zespół Runston Parva, którego nazwa pochodziła od wsi Ruston Parva w hrabstwie East Riding of Yorkshire, napisana celowo z błędem. Po tym, jak Runston Parva nie zdołał podpisać kontraktu płytowego, grupa reaktywowała się jako Parva po powrocie Rixa i Bainesa z uniwersytetu.
Kariera Parvy wykroczyła poza granice Leeds, a zespołowi udało się podpisać kontrakt płytowy i wydawniczy. Jednak po zamknięciu wytwórni Mantra(inne języki) przez Beggars Banquet, Parva została porzucona i pozbawiona jakiegokolwiek kierunku po wydaniu albumu (22; zatytułowany na cześć średniego wieku członków zespołu) i trzech singli („Heavy”, „Good Bad Right Wrong” i „Hessles”).
Według menedżera Jamesa Sandoma w wywiadzie dla HitQuarters, jako porzucony zespół stali się uszkodzonym towarem: „Nikt nie chciał ich dotknąć, ponieważ mieli historię. Wiele osób wykorzystało ich historię przeciwko nim”. Jego członkowie postanowili, że będą dążyć do długoterminowego kontraktu płytowego. Zaczęli od nowa z nowymi piosenkami i od czerwca 2003 roku z nową nazwą – Kaiser Chiefs, która została ona zaczerpnięta od południowoafrykańskiego klubu piłkarskiego Kaizer Chiefs, pierwszego klubu byłego kapitana Leeds UnitedLucasa Radebe. Hodgson wspominał: „Zmieniliśmy sposób grania, sposób ubierania się, w zasadzie wszystko, co mogliśmy zmienić bez zmiany twarzy”.
Zespół zdołał na nowo przyciągnąć zainteresowanie wytwórni płytowych. Menedżer James Sandom dowiedział się o zespole od założyciela Drowned in Sound, Seana Adamsa, który namówił go do pójścia na koncert. Sandom powiedział: „Byłem na kilku koncertach i zostałem dosłownie zasypany serią potencjalnych hitów”. Wkrótce po tym, jak Sandom został ich menedżerem, Kaiser Chiefs podpisali kontrakt z wytwórnią B-Unique(inne języki). Atlantic również złożyło ofertę na kontrakt z zespołem.
W lipcu 2004 roku, gdy zespół Kaiser Chiefs był jeszcze stosunkowo nieznany w Wielkiej Brytanii, wystąpił na swoim pierwszym festiwalu poza granicami kraju – w Moskwie. Gwiazdą wieczoru był wówczas brytyjski zespół Goldblade(inne języki). Jednym z głównych czynników przełomu w karierze zespołu w 2005 roku był ich udział w trasie NME Awards Tour na początku roku. Podobnie, jak wcześniej w przypadku grup Coldplay i Franz Ferdinand, ich pozycja jako supportu okazała się wpływowa, przyciągając wiele pozytywnych opinii mediów.
Debiutancki album grupy Employment(inne języki) ukazał się w marcu 2005 roku i był inspirowany głównie muzyką new wave i punk rockiem z końca lat 70. i 80. XX wieku. Został on dobrze przyjęty przez krytyków muzycznych, którzy określili go jako „ekscytujący od początku do końca” i „kwintesencję brytyjskiego, bez pretensjonalności i co najważniejsze, mnóstwo zabawy”. Osiągnął 2. miejsce na brytyjskiej liście sprzedaży i uzyskał pięciokrotny status platynowej płyty. W 2005 roku Employment znalazło się na krótkiej liście Mercury Prize, corocznej nagrody muzycznej przyznawanej za najlepszy brytyjski lub irlandzki album z poprzedniego roku. Bukmacherzy uznali album za faworyta do wygrania nagrody, ale ostatecznie przegrał z zespołem Antony and the Johnsons. W 2006 roku płyta Employment zdobyła nagrodę Ivor Novello Awards w kategorii „Najlepszy album”.
Pierwszym singlem z albumu był utwór „Oh My God” z 2004 roku, który osiągnął 6. miejsce na brytyjskiej liście przebojów po ponownym wydaniu w lutym 2005 roku – pierwotnie osiągnął 66. miejsce, co było wówczas zaskakującym osiągnięciem jak na zespół bez kontraktu. W 2007 roku utwór został przerobiony przez Marka Ronsona i Lily Allen na album Ronsona Version, gdzie zespół pojawił się epizodycznie w towarzyszącym mu teledysku do tej wersji. Wkrótce po premierze pierwszego singla ukazał się „I Predict a Riot(inne języki)”, inspirowany pracą Wilsona jako klubowego DJ-a. W 2007 roku utwór został sklasyfikowany na 36. miejscu w rankingu NME „Greatest Indie Anthems Ever”. W 2005 roku premiery miały także single „Everyday I Love You Less and Less(inne języki)” i „Modern Way(inne języki)”.
Kaiser Chiefs supportował i wykonał kilka swoich singli na koncercie Live 8 w Filadelfii w 2005 roku. W 2006 roku grupa otrzymała nagrodę NME Awards(inne języki) w kategorii „Najlepszy album” za Employment, a Wilson w kategorii „Najlepiej ubrany”.
Drugi album Kaiser Chiefs, Yours Truly, Angry Mob, ukazał się w lutym 2007 roku. Zespół nagrywał go we wrześniu i październiku 2006 roku w Hookend Recording Studios(inne języki) w Oxfordshire. Czerpali do niego inspirację z Led Zeppelin i amerykańskiej muzyki rockowej, nagrywając ponad dwadzieścia dwa utwory. Yours Truly, Angry Mob osiągnął 1. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii i 45. na liście 200 albumów magazynu Billboard, a ponadto osiągnął szczyt na liście w Grecji i Holandii. Sprzedał się on w milionach egzemplarzy, łącznie z przebojem numer jeden na antenach w Wielkiej Brytanii i kontynentalnej Europie z 2007 roku – „Ruby”.
4 sierpnia 2008 roku zespół potwierdził nazwę swojego trzeciego albumu – Off with Their Heads Został on wydany 20 października 2008 roku, a gościnnie wystąpili na nim: raper grimeSway(inne języki) (gościnny wokal w piosence „Half The Truth”), kompozytor David Arnold, producent Mark Ronson (gra na agogo w utworze „Addicted To Drugs”) oraz piosenkarka popowa Lily Allen (gościnny wokal w piosenkach „Never Miss A Beat” i „Always Happens Like That”). Pierwszy singel „Never Miss a Beat(inne języki)” ukazał się 27 sierpnia 2008 roku, a drugi „Good Days Bad Days(inne języki)” 15 grudnia tego samego roku.
Zespół wydał także płytę DVD ze swoim występem na żywo na Elland Road z 24 maja 2008 roku, podczas którego zagrali przed wypełnioną po brzegi widownią liczącą 40 tys. osób. Płyta zawierała cały zestaw utworów ze stadionu Leeds United, a także najważniejsze fragmenty występu Kaiser Chiefs podczas BBC Electric Proms w 2007 roku.
Po przerwie członkowie Kaiser Chiefs ogłosili, że spodziewają się wydania swojego czwartego albumu studyjnego w połowie 2011 roku. Album ten został nagrany w ciągu osiemnastu miesięcy w różnych miejscach, w tym w samodzielnie zbudowanym przez Hodgsona studiu we wschodnim Londynie. Producentami albumu prócz Hodgsona byli także: Tony Visconti, Ethan Johns(inne języki) i Owen Morris(inne języki). 3 czerwca 2011 roku na swojej stronie internetowej udostępnili funkcję tworzenia własnego albumu – fani mogli wybrać 10 z 20 piosenek, aby stworzyć „swój album” za 7,50 funtów; zespół zapewnił strumieniowanie trwające około minuty, aby przed wyborem można było przesłuchać każdy utwór. Wiele znanych osobistości, w tym prezenter radiowy BBC Radio 1Chris Moyles, dziennikarze The Guardian czy Ricky Wilson stworzyło własne wersje albumu, przekazując 1 funta zwrotu od każdej sprzedanej kopii na rzecz organizacji Alzheimer’s Society(inne języki).
27 czerwca 2011 roku Kaiser Chiefs opublikował oficjalną listę utworów z albumu, zawierającą 12 z 20 dostępnych utworów, w tym wcześniej niepublikowaną piosenkę „Kinda Girl You Are”, która nie pojawiła się na pierwotnej płycie, ponieważ nie była gotowa na czas. Zagrali dwa wyprzedane koncerty powrotne w Princess Pavilion w Falmouth. Następnie wystąpili na niemieckich festiwalach Hurricane i Southside w czerwcu, szwajcarskim Gurtenfestival(inne języki), holenderskim Pinkpop, belgijskim Rock Werchter(inne języki), portugalskim festiwalu Optimus Alive! w lipcu, V Festival(inne języki) w sierpniu, Hard Rock Calling(inne języki) w czerwcu, Isle of Wight Festival w czerwcu i na Terres Rouges Festival w Luksemburgu we wrześniu. Zagrali również w Tennants Vital(inne języki) w Bangor w Irlandii Północnej, a we wrześniu zagrali dwa wyprzedane koncerty w swoim rodzinnym mieście w Kirkstall Abbey(inne języki) w Leeds.
6 marca 2012 roku album został ponownie wydany pod tytułem Start The Revolution Without Me na rynku amerykańskim. Lista piosenek znacznie różniła się od pierwotnego wydania – pojawił się na nim utwór „On The Run”, który był dostępny wyłącznie na albumie w Stanach Zjednoczonych i był jego głównym singlem na początku 2012 roku.
Souvenir i odejście Hodgsona (2012–2013)
Koncert grupy Kaiser Chiefs na festiwalu Beauregard 2012
Na początku 2012 roku Kaiser Chiefs odbył 20-dniową trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, a następnie trasę po Ameryce Północnej.
Zespół wydał swój pierwszy album kompilacyjnySouvenir: The Singles 2004–2012(inne języki) w Wielkiej Brytanii 4 czerwca 2012 roku. Album zawiera wszystkie single wydane przez zespół w latach 2004–2012, a także dwa nowe utwory zatytułowane „Listen to Your Head” i „On The Run”.
Perkusista Nick Hodgson ogłosił 4 grudnia 2012 roku, że opuścił Kaiser Chiefs, aby skoncentrować się na innych projektach. Zespół później wydał oświadczenie na swojej stronie internetowej potwierdzające tę informację. 7 lutego 2013 roku ogłoszono, że Vijay Mistry z zespołu Club Smith(inne języki) dołączy do Kaiser Chiefs jako nowy perkusista. Hodgson później wyraził opinię w wywiadzie retrospektywnym z lutego 2025 roku dla Daily Mirror, że zespół powinien był się rozwiązać po jego odejściu, zamiast go zastępować.
5 grudnia 2013 roku Kaiser Chiefs wydał utwór zatytułowany „Misery Company” na swoim koncie SoundCloud. Piosenkę tę wykonano już wcześniej na żywo podczas letniej trasy koncertowej zespołu w 2013 roku. 3 stycznia 2014 roku „Bows & Arrows” miało premierę na stronie internetowej magazynu Rolling Stone.
Pierwszy singel z albumu, utrzymany w stylu taneczno-popowym „Parachute(inne języki)”, ukazał się 14 czerwca 2016 roku. Drugi singel, „Hole In My Soul”, ukazał się 18 sierpnia 2016 roku, a trzeci i ostatni singel, „We Stay Together”, pod koniec 2016 roku.
Płyta te tematycznie odnosiła się na miłości i związkach, podczas gdy album Education, Education, Education & War(inne języki) skupiał się bardziej na polityce i niebezpieczeństwach wojny. Wilson szerzej opisał ostry kontrast między tym ostatnim albumem a Stay Together: „W pisaniu albumu protestacyjnego chodzi o to, że jest on prosty. Tylko idiota by się z tobą nie zgodził. Mówisz po prostu, że wojna jest zła. Ale kiedy zaczynasz mówić o związkach, jak na tej płycie, jest trudniej, ponieważ granica jest o wiele bardziej niewyraźna. Nie ma dobra ani zła”.
Zespół zagrał serię koncertów Best of Forest latem 2016 roku w ramach cyklu Forest Live organizowanego przez Forestry Commission(inne języki).
Duck (2018–2021)
Zespół podpisał kontrakt ze swoją wytwórnią Polydor Records na swój siódmy album studyjny, Duck(inne języki), który ukazał się 26 lipca 2019 roku. Na potrzeby albumu zespół ponownie połączył siły z Benem H. Allenem(inne języki), producentem, który pracował nad albumem zespołu z 2014 roku Education, Education, Education & War(inne języki). Wydanie albumu poprzedziła trasa koncertowa po Wielkiej Brytanii w styczniu i lutym, obejmująca koncerty w londyńskich O2 Academy Brixton i O2 Academy Birmingham, gdzie premierowo zaprezentowano kilka nowych utworów z albumu. Zespół zagrał również koncert powitalny na Elland Road w Leeds 8 czerwca 2019 roku, który miał również uczcić 100 lat klubu Leeds United.
Pierwszy singel z albumu, „Record Collection”, został wydany 23 maja 2019 roku, a „People Know How To Love One Another”, drugi singel z albumu, 6 czerwca 2019 roku. Album wszedł na trzecie miejsce na brytyjskich listach przebojów. Na początku 2020 roku zespół odbył trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i kontynentalnej Europie promującej płytę Duck, lecz wszystkie dalsze trasy koncertowe zostały odwołane z powodu pandemii COVID-19.
Kaiser Chiefs’ Easy Eighth Album (od 2022)
Kaiser Chiefs na Victorious 2025
W październiku 2022 roku zespół zapowiedział wydanie singla „How 2 Dance”, pierwszego za pośrednictwem V2 Records, który ukazał się 4 listopada. Stał się on zapowiedzią z ich ósmego albumu, Kaiser Chiefs’ Easy Eighth Album(inne języki), wyprodukowanego przez Nile’a Rodgersa i Amira Amora(inne języki). Drugi singel, „Jealousy”, został wydany 11 kwietnia 2023 roku, natomiast trzeci, napisany wspólnie z Rodgersem „Feeling Alright”, 25 października tego samego roku. Album został wydany 1 marca 2024 roku.
31 maja 2025 roku podczas trasy koncertowej z okazji 20. rocznicy zespołu Employment w Newsham Park(inne języki) były perkusista zespołu Nick Hodgson(inne języki) ponownie spotkał się z zespołem na jednorazowy występ z utworem „Oh My God” jako współgitarzysta i współwokalista, a zespół wystąpił w sześcioosobowym składzie, co było pierwszym występem Hodgsona z zespołem od trzynastu lat.
18 lipca 2025 roku premierę miała reedycja ich albumu Employment, która zawierała dodatkowo niepublikowane nagrania demo, remiksy, nagrania z sesji radiowych i wybrane utwory wykonane na żywo. Album ten zapowiedział utwór „I Predict A Riot (Big Nurse Remix)”.
↑St Mary's Menston, Alumni and Past Pupils [online], stmarysmenston.greenhousecms.co.uk [dostęp 2026-05-02](ang.).
↑WillW.KilnerWillW., Kaisers back at school for Josh, „Bradford Telegraph and Argus”, thetelegraphandargus.co.uk, 10 lipca 2008 [dostęp 2026-05-02](ang.).
.jpg)
.JPG)
.jpg)
.jpg)
