Członkowie zespołu Franz Ferdinand na koncercie w bostońskim House of Blues (2026); od lewej: Dino Bardot, Julian Corrie, Alex Kapranos, Audrey Tait i Bob Hardy | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Aktywność |
od 2002 |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania | |
| Skład | |
| Alex Kapranos Bob Hardy Julian Corrie Dino Bardot Audrey Tait | |
| Byli członkowie | |
| Nick McCarthy Paul Thomson | |
| Strona internetowa | |
Franz Ferdinand – brytyjski zespół muzyczny pochodzący z Glasgow w Szkocji, wykonujący muzykę indierockową. W jego skład wchodzą: wokalista i gitarzysta Alex Kapranos, basista Bob Hardy, gitarzysta Dino Bardot, klawiszowiec Julian Corrie i perkusistka Audrey Tait. Powstał w 2002 roku, a dzięki ich muzyce stanowiącej mieszankę rocka i tanecznych dźwięków stał się jednym najpopularniejszych brytyjskich zespołów początków XXI wieku.
Utwory grupy znalazły się w pierwszej dwudziestce list przebojów w Wielkiej Brytanii, z czego ich ich drugi singel „Take Me Out” pochodzący z debiutanckiej płyty Franz Ferdinand wydanej w 2004 roku okazał się wielkim przełomem komercyjnym, osiągając trzecie miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Byli nominowani do kilku nagród Grammy i zdobyli dwie nagrody Brit Awards, w tym w kategorii „Najlepszy brytyjski zespół”, a także kilka nagród NME Awards. W 2005 roku Franz Ferdinand wydał swój drugi album studyjny You Could Have It So Much Better. Trzecia płyta, Tonight: Franz Ferdinand, ukazała się w styczniu 2009 roku, natomiast w sierpniu 2013 roku zespół wydał swój czwarty album Right Thoughts, Right Words, Right Action.
W 2015 roku Franz Ferdinand i Sparks utworzyli supergrupę FFS i w czerwcu 2015 roku wydali album pod tym samym tytułem. Po płycie FFS skład zespołu uległ kilku zmianom, począwszy od odejścia Nicka McCarthy’ego w 2016 roku, który był związany z Franz Ferdinand od jego założenia i przyjęciu do niego Julianna Corriego i Dino Bardota. W lutym 2018 roku ukazał się piąty album studyjny Always Ascending. Paul Thomson odszedł z Franz Ferdinand w 2021 roku, a w jego miejsce weszła Audrey Tait. Szósty album studyjny zespołu, The Human Fear, miał swoją premierę w styczniu 2025 roku. Płyty grupy Franz Ferdinand wydaje niezależna wytwórnia Domino.

Zespół został założony w Glasgow w 2002 roku przez wokalistę i autora tekstów Alexa Kapranosa, gitarzystę i klawiszowca Nicka McCarthy’ego, basistę Boba Hardy’ego i perkusistę Paula Thomsona, którzy grali wcześniej w różnych szkockich zespołach takich jak The Karelia, The Yummy Fur, The 1990s czy 10p Invaders.
Kapranos nauczył swojego przyjaciela Hardy’ego gry na basie, po tym jak otrzymał gitarę basową od Micka Cooke’a z Belle and Sebastian. Kapranos i Hardy zaczęli wspólnie grać pod koniec 2001 roku, kiedy to poznali McCarthy’ego, który został perkusistą pomimo braku wcześniejszego doświadczenia gry na tym instrumencie. McCarthy do Glasgow przyjechał w tym samym roku, po ukończeniu studiów w Konserwatorium Monachijskim. Trójka muzyków przez pewien czas wykonywała próby w domu McCarthy’ego. Dołączył do nich Thomson, były perkusista zespołu The Yummy Fur, który w nowym zespole wolał grać na gitarze. Ostatecznie McCarthy i Thomson zamienili się instrumentami, a zespół przeniósł się do opuszczonego magazynu, który nazwali Chateau. Grupa odbywała w nim próby oraz organizowała rave’owe imprezy, łączące muzykę i sztukę. Potrzebowali nowej sali prób, a gdy policja odkryła ich nielegalne imprezy artystyczne, znaleźli ją w innym budynku.
Gdy członkowie zespołu się połączyli, zdecydowali, że nazwą zespołu będzie Franz Ferdinand. Nazwa pierwotnie została zainspirowana koniem wyścigowym o imieniu Archduke Ferdinand. Po zobaczeniu, jak koń wygrał wyścig Northumberland Plate w 2001 roku, zespół zaczął dyskutować arcyksięciu Franciszku Ferdynandzie i pomyślał, że będzie to dobra nazwa zespołu ze względu na aliterację imienia i implikacje śmierci arcyksięcia – jego zabójstwo było znaczącym czynnikiem w okresie poprzedzającym I wojnę światową.

Pierwszy koncert Franz Ferdinand odbył się 15 maja 2002 roku w mieszkaniu przy Sauchiehall Street w Glasgow, podczas imprezy zorganizowanej przez dwie przyjaciółki, studentki Glasgow School of Art Celię Hempton i Jo Roberston. Latem tego samego roku nagrali minialbum, który sami zamierzali wydać, lecz w maju 2003 roku podpisali oni kontrakt z wytwórnią Domino. Wkrótce potem przenieśli się do Malmö w Szwecji, aby pracować z producentem Torem Johanssonem w Gula Studios. Debiutancki singel „Darts of Pleasure” ukazał się jesienią, a do końca 2003 roku Franz Ferdinand supprotował m.in. takie grupy jak Hot Hot Heat, Interpol czy Ladytron. Drugi singel zespołu „Take Me Out” ukazał się na początku 2004 roku i przyniósł im większą popularność w Wielkiej Brytanii. Zajął on 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów i wraz z „Darts of Pleasure” znalazł się on w wydanym w lutym 2004 roku debiutanckim albumie studyjnym Franz Ferdinand. Zadebiutował on na 3. miejscu brytyjskiej listy UK Albums Chart, natomiast w Stanach Zjednoczonych osiągnął 32. miejsce na liście Billboard 200.
W 2004 roku Franz Ferdinand otrzymał nagrodę Mercury Music Prize 2004 za najlepszy album z Wielkiej Brytanii i Irlandii. Teledysk do utworu „Take Me Out” zdobył nagrodę w kategorii „Teledysk przełomowy” na gali MTV Video Music Awards 2004. Magazyn NME uznał płytę Franz Ferdinand za najlepszy album 2004 roku i w 2006 roku umieścił ją na 38. miejscu na liście „100 najlepszych albumów wszechczasów” (ang. 100 Best Albums of All Time).
W 2005 roku zespół otrzymał nominację do nagrody Grammy 2005 w kategorii „Najlepszy album alternatywny”, a także zdobył dwie nagrody Brit Awards 2005 w kategoriach „Najlepsza brytyjska grupa” i „Najlepszy brytyjski zespół rockowy” oraz Ivor Novello Awards 2005. Zespół wykonał „Take Me Out” jako medley na żywo wraz z Los Lonely Boys, Maroon 5, Black Eyed Peas i Gwen Stefani podczas 47. dorocznej gali rozdania nagród Grammy w 2005 roku, do której piosenka ta została nominowana w kategorii „Najlepszy występ rockowy duetu lub grupy z wokalem”.

Zespół pracował nad drugim albumem studyjnym wraz z producentem Richem Costeyem w Glasgow i Nowym Jorku. Wydana na początku października 2005 roku płyta You Could Have It So Much Better poszerzyła brzmienie zespołu m.in. o fortepianowe ballady. Drugi studyjny album także odniósł sukces, stając się pierwszym albumem zespołu notowanym na 1. miejscu brytyjskich list przebojów, zdobywając także cztery miejsca na liście 30. najlepszych singli w Wielkiej Brytanii. W Stanach Zjednoczonych osiągnął 8. miejsce i uzyskał status złotej płyty.
Celem promocji albumu wydano cztery single. Utwór „Do You Want To”, wydany 19 września 2005 roku, dotarł do 4. miejsca na brytyjskiej liście przebojów, natomiast „Walk Away” i „The Fallen” znalazły się w pierwszej piętnastce. Czwarty i ostatni singel z drugiego albumu, wydany 17 lipca 2006 roku „Eleanor Put Your Boots On”, osiągnął 30. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. Płytę i single ozdobiły grafiki inspirowane rosyjskim konstruktywizmem, a sam projekt okładki albumu You Could Have It So Much Better wzorowany został na portrecie Lilii Brik autorstwa Aleksandra Rodczenki z 1924 roku.
Zespół promował swój album trasą koncertową, którą zainaugurowano 20 września 2005 roku występem w Chicago. Jesienna trasa po Ameryce Północnej zakończyła się 18 października w Toronto, po czym ruszyli z występami po Europie, począwszy od koncertu 28 października w Paryżu po występ 12 grudnia w Monachium. Grali także przez cały 2006 rok, w tym po raz pierwszy w Polsce – 7 lipca w Gdyni podczas Heineken Open’er Festival 2006.
Płyta You Could Have It So Much Better otrzymała nominację do nagrody Grammy dla najlepszego albumu alternatywnego podczas 48. dorocznej gali rozdania nagród Grammy w 2006 roku, a singel „Do You Want To” w kategorii „Najlepszy występ rockowy duetu lub grupy z wokalem”.

Franz Ferdinand stopniowo przez cały rok 2007 i 2008 nagrywał materiał na swój trzeci album studyjny, jednocześnie kontynuując sporadyczne występy na żywo, w tym grając okazjonalnie w pubach w Glasgow. 19 listopada 2008 roku wystąpili w warszawskiej „Stodole”. 19 stycznia 2009 roku ukazał się singel „Ulysses” zapowiadający ich trzeci studyjny album, a jego premiera miała miejsce na antenie BBC Radio 1 w programie Zane’a Lowe’a 17 listopada 2008 roku.
Franz Ferdinand zapowiadał w tym czasie, że ich nowe wydawnictwo ma się zasadniczo różnić od dotychczasowych dzieł. Premiera albumu Tonight: Franz Ferdinand odbyła się 26 stycznia 2009 roku. Zadebiutował na 2. miejscu listy przebojów UK Albums Chart w Wielkiej Brytanii i na 9. miejscu na liście Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych.
Zespół nagrał go w Govan Town Hall, w nieużywanym budynku w Glasgow, który wcześniej pełnił funkcję ratusza. Tonight został zmiksowany przez kanadyjskiego inżyniera dźwięku Mike’a Frasera, a wyprodukował ją Dan Carey po przerwanych sesjach z zespołem produkcyjnym Xenomania. Na albumie zespół odszedł od brzmienia opartego głównie na gitarach. Hardy powiedział: „Paleta dźwięków jest szersza, dużo więcej elektroniki i atmosfery. […] Podstawową różnicą jest to, że na płycie jest o wiele więcej syntezatorów niż gitar. To była w pewnym sensie reakcja na drugą płytę, na której przeważały partie gitarowe”.

Drugi singel „No You Girls”, wydany 6 kwietnia 2009 roku, odniósł sukces zarówno na listach przebojów jak i w radiu, ostatecznie docierając do 9. miejsca na liście przebojów w Wielkiej Brytanii. „Can’t Stop Feeling” ukazał się 6 lipca 2009 roku jako trzeci singel z albumu, a pod koniec sierpnia tego samego roku „What She Came For” został wydany jako czwarty singel wraz z remiksami. Zespół wykonał utwór „What She Came For” w programie The Tonight Show with Conan O’Brien 26 sierpnia 2009 roku.
W lutym 2009 roku organizatorzy Glastonbury Festival ogłosili, że zespół Franz Ferdinand będzie pierwszym dużym zespołem grającym na tegorocznym festiwalu. Franz Ferdinand ogłosił natomiast, że wiosną wyruszy w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, która będzie obejmować 19 koncertów w ramach promocji nowego albumu. Trasa obejmowała m.in. występ na festiwalu Coachella Valley Music and Arts Festival, a 5 czerwca 2009 roku wystąpili w Krakowie w podczas Selector Festivalu 2009. W maju tego samego roku ogłoszono, że Franz Ferdinand będzie trzecim supportem Green Day podczas trasy 21st Century Breakdown World Tour. Zagrali w dniach od 8 do 26 sierpnia 2009 roku, po Kaiser Chiefs i The Bravery.
Wcześniej, bo w kwietniu 2009 roku Franz Ferdinand zapowiedział wydanie dubowej wersji swojego ostatniego albumu pn. Blood: Franz Ferdinand, który prócz utrzymania klimatu indie i disco miał być wypełniony wpływami afrobeatu i muzyki elektronicznej. Jego producentem był ponownie Carey. 16 kwietnia 2011 roku wytwórnia Domino wydała składankę Covers, na której znalazły się utwory z albumu Tonight: Franz Ferdinand wykonane bądź zremiksowane przez Peaches, LCD Soundsystem, Stephina Merritta, ESG i Debbie Harry (nagrywała ona w duecie z zespołem).

Prace nad czwartym albumem studyjnym rozpoczęły się w 2010 roku. Kapranos stwierdził, że zespół obiecał sobie, iż nie będzie nadmiernie nagłaśniał swoich postępów, gdyż żałowali tego w przypadku ich poprzedniej płyty. W maju 2012 roku Franz Ferdinand powrócił na trasę koncertową, grając latem na kilku festiwalach, w tym jako gwiazda wieczoru na Field Day w londyńskim Victoria Park. Podczas tej trasy koncertowej zespół stopniowo wprowadzał do swojego repertuaru nowe utwory, w tym przerobioną wersję utworu „Can’t Stop Feeling” z albumu Tonight w połączeniu z utworem „I Feel Love” Donny Summer. 6 lipca 2012 roku zagrali w Gdyni podczas Heineken Open’er Festival 2012. W marcu 2013 roku Franz Ferdinand kontynuował trasę koncertową w połączeniu z premierowymi wykonaniami swoich nowych piosenek. Jeszcze w tym samym miesiącu zagrali premierowo „Evil Eye” i „Love Illumination”.

W połowie maja 2013 roku Franz Ferdinand zapowiedział swój kolejny studyjny album – Right Thoughts, Right Words, Right Action, a miesiąc później ogłosił trasę koncertową po Europie, Ameryce Północnej i Japonii. Przy nagraniu albumu członkowie grupy pracowali w studiach w Glasgow, Londynie i Sztokholmie wraz z dużą obsadą współpracowników. Na początku lipca 2013 roku zespół zaprezentował teledysk do swojego najnowszego singla – „Right Action”.
Czwarty album studyjny Right Thoughts, Right Words, Right Action został wydany 26 sierpnia 2013 roku, lecz już kilka dni wcześniej ukazał się on przedpremierowo w serwisie streamingowym Deezer. Krytycy określili ten album jako „najlepszy i najbardziej przebojowy od czasów debiutanckiego albumu”. Znalazł się on w pierwszej dziesiątce przebojów w wielu krajach, w tym na 2. miejscu w Szkocji i na 6. w całej Wielkiej Brytanii.
W 2013 roku wyruszyli w trasę koncertową promującą swój nowy album, począwszy od występu w Polsce 9 sierpnia, kiedy to wystąpili w Krakowie podczas Coke Live Music Festival 2013. Po koncertach w Europie, 4 października tego samego roku rozpoczęli występy w Ameryce Północnej od koncertu w Houston, a w listopadzie zagrali w Japonii.
Na początku września 2013 roku ukazał się teledysk do trzeciego singla albumu – „Evil Eye”. Dzieło nakręcone przez Diane Martel utrzymano w stylistyce kaset VHS i przedstawia sceny rodem z horrorów. Pod koniec lutego 2014 roku zespół zaprezentował niemieckojęzyczny utwór „Erdbeer Mund”, który znalazł się jako B-side singla „Fresh Strawberries”. Towarzyszył mu teledysk wyreżyserowany przez Annę McCarthy, siostrę Nicka.
9 marca 2015 zespoły Franz Ferdinand i Sparks ogłosiły powstanie supergrupy pod nazwą FFS. Zapowiedziano także wspólną trasę koncertową po Europie. Tego samego dnia na kanale zespołu w serwisie YouTube opublikowano teaser zatytułowany „The Domino Effect”. 1 kwietnia ogłosili oni album studyjny o nazwie FFS, który został wydany 8 czerwca tego samego roku nakładem wytwórni Domino. Z albumu wydano trzy oficjalne single: „Johnny Delusional”, który ukazał się 13 kwietnia „Call Girl”, którego premiera odbyła się 28 maja i 23 października utwór „Police Encounters”.

8 lipca 2016 roku zespół ogłosił, że z uwagi na obowiązki rodzinne rozstaje się z nim Nick McCarthy, który brał udział w nagraniu wszystkich poprzednich albumów Franz Ferdinand od momentu jego powstania, a w kolejnym roku do grupy dołączyli: gitarzysta Dino Bardot i klawiszowiec Julian Corrie. Kapranos o Corrie’em powiedział, iż „potrafi wydobyć te wysokie, czyste falsety, co pozwoliło mi wejść w głębszy zakres mojej skali i uzyskać kontrast między nimi”, natomiast o Bardocie to, iż gdy do nich dołączył, zaczęli grać partie harmoniczne w cztery osoby.
14 października 2016 roku Franz Ferdinand opublikował utwór „Demagogue”, będący częścią projektu muzycznego „1,000 Days, 1,000 Songs” (pierwotnie „30 Days, 30 Songs”), w ramach którego codziennie w okresie tegorocznych wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych prezentowano nową piosenkę skierowaną przeciwko kandydaturze Donalda Trumpa.

Pod koniec października 2017 roku zespół głosił swój kolejny album studyjny – Always Ascending. Jednocześnie udostępnili tytułowy singel albumu. Płyta została wydana 9 lutego 2018 roku. Jego producentem był Philippe Zdar, a Kapranos opisywał jej brzemiennie jako „jednocześnie futurystyczne i naturalistyczne”, a Hardy stwierdził, iż Always Ascending został napisany w wolnym czasie, intensywnie ćwiczony, a następnie nagrany w ciągu sześciu dni w studiu. Wydano cztery single: „Always Ascending”, „Feel the Love Go”, „Lazy Boy” i „Glimpse of Love”, a czego tytułowa piosenka swoją premierę miała 25 listopada 2017 roku.
W październiku 2017 roku zespół ruszył w trasę koncertową promującą album po Europie, Ameryce Północnej i Japonii, począwszy od występów w Hiszpanii 27 i 28 października. W ramach tej trasy 8 marca 2018 roku zespół ponownie zagrał w warszawskiej „Stodole”.
Pod koniec października 2021 roku Franz Ferdinand ogłosił, że odchodzi z niego Paul Thomson, a nową perkusistką została Audrey Tait. Do ogłoszenia dołączono oświadczenie Thomsona i fotografię, na której symbolicznie podaje pałeczki Tait. Debiutancki występ nowej perkusistki z zespołem miał miejsce kilka tygodni przed oficjalnym ogłoszeniem, na pokazie mody Balmain w Paryżu 29 września 2021 roku.

Po inwazji Rosji na Ukrainę 24 lutego 2022 roku Franz Ferdinand zrezygnował z występów w Rosji i 1 marca wydał antywojenny apel do swoich rosyjskich fanów. Wystąpili także na imprezie charytatywnej „Night for Ukraine”, która odbyła się wieczorem 9 marca tego samego roku w londyńskim Roundhouse.
11 marca 2022 roku została wydana kompilacja Hits to the Head, w której znalazły się największe hity zespołu, a także nowe dwa utwory: „Billy Goodbye” i „Curious”, a drugi z nich był pierwszym utworem, w którego nagraniu brała udział Tait. Pierwszy z tych singli wydany został 2 listopada 2021 roku, a cała składanka zadebiutowała na 7. miejscu listy UK Albums Chart.
Po premierze albumu grupa wyruszyła w trasę koncertową po Europie i Ameryce Północnej, począwszy do występu w Barcelonie 15 marca 2022 roku. 30 kwietnia tego samego roku grupa po raz trzeci wystąpiła w warszawskim klubie „Stodoła”, a 28 lipca 2023 roku w Łodzi podczas Łódź Summer Festival 2023.
11 września 2024 roku zespół Franz Ferdinand ogłosił swój szósty album studyjny The Human Fear, który premierę miał 10 stycznia 2025 roku. Pierwszy singel, „Audacious”, został wydany już po ogłoszeniu albumu. Szósta studyjna płyta stała się pierwszym pełnometrażowym albumem z udziałem Tait na perkusji po odejściu z zespołu Thomsona. W nagraniach brała udział gościnnie Clara Luciani, która zaśpiewała w piosence „Everydaydreamer”.

Zespół wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i Europie w pierwszej połowie 2025 roku, promując swój nowy album. Rozpoczęła się ona 14 lutego w Lizbonie, a zakończyła 7 marca w Glasgow. Podczas tej trasy, 25 lutego wystąpili w warszawskim klubie „Progresja”. Następnie wyruszyli na koncerty po Ameryce Północnej, a 9 listopada zagrali w Gdańsku podczas festiwalu Inside Seaside 2025.
20 stycznia 2025 roku Franz Ferdinand wystąpił z gitarzystą Johnnym Marrem, byłym członkiem zespołu The Smiths, na koncercie, podczas którego wykonał trzy utwory: „Build It Up” z albumu The Human Fear, „Do You Want To” z albumu You Could Have It So Much Better i „Bigmouth Strikes Again” z albumu The Smiths The Queen Is Dead z 1986 roku. Koncert ten odbył się w Aviva Studios w Manchesterze w ramach Amazon Music City Sessions. 24 czerwca tego samego roku zespół udostępnił nagraną w studiu nową wersję piosenki „Build It Up” z udziałem Marra i wersję live remiksu „Hooked” z udziałem Master Peace’a, który został nagrany podczas ich występu w Barrowland Ballroom w Glasgow.
22 lipca 2025 roku nakładem Domino ukazał się minialbum Some Remixes of Hooked, który zawierał sześć remiksów utworu „Hooked” autorstwa Joe Goddarda, Bena Sterlinga, Lawrenta, Jordana Nocturne’a i Signl oraz dodatkowy remiks Goddarda z wersem od Master Peace’a. 22 stycznia 2026 roku grupa udostępniła cover utworu „You Should Not Be Doing That” zespołu Amyl and the Sniffers, a w ich wersji zamiast saksofonu zastosowano syntezator.
Franz Ferdinand wykonał szereg coverów, m.in.: „Sexy Boy” zespołu Air, „What You Waiting For?” Gwen Stefani, „Call Me” Blondie czy piosenki Davida Bowiego „Sound and Vision”, wykonanej z udziałem Girls Aloud w chórkach, która pojawiła się na płycie kompilacyjnej Radio 1: Established 1967 wydanej z okazji 40. rocznicy BBC Radio 1, nagranej wraz z innymi czołowymi artystami. Występowali, grali i nagrywali z Jane Birkin, wykonując cover piosenki Serge’a Gainsbourga „Sorry Angel” na albumie Monsieur Gainsbourg Revisited z 2006 roku. Ponadto ponownie nagrali utwór „Brown Onions” na albumie kompilacyjnym Davida Shrigleya Worried Noodles z września 2007 roku.
Podczas ceremonii wręczenia nagród NME w 2009 roku wykonali własną wersję utworu „Call Me” zespołu Blondie z gościnnym udziałem Elly Jackson z La Roux. 6 kwietnia 2009 roku, gdy Franz Ferdinand pojawił się w programie Live Lounge w BBC Radio 1, promując „No You Girls”, zaśpiewał cover utworu „Womanizer” Britney Spears. Współpracowali również z Marion Cotillard przy kampanii firmy Lady Dior w 2010 roku.
Doszło też do współpracy Franz Ferdinand z innymi zespołami przy wzajemnym nagrywaniu coverów. Nagrali oni nową wersję piosenki LCD Soundsystem „All My Friends”, która ukazała się jako strona B singla, a LCD Soundsystem w zamian nagrał ich utwór „Live Alone”, która ukazała się na EP-ce z coverami obok Stephina Merritta, ESG i Debbie Harry, którzy wszyscy nagrali covery piosenek z Tonight. W 2004 roku Franz Ferdinand nagrał cover piosenki The Fire Engines „Get Up and Use Me”, a w zamian The Fire Engines wykonał własną wersję utworu „Jacqueline”. Zespół zastosował podobne podejście z holenderską grupą De Kift, wykonując cover utworu „Heisa-Ho”, podczas gdy De Kift nagrał cover utworu „Love and Destroy” z holenderskim tekstem. Cover De Kift nosi tytuł „Liefde En Puin”, co jest tłumaczeniem tytułu „Love and Destroy” na język niderlandzki.
Zespół ma na koncie również remiksy, które przygotowali dla nich tacy artyści muzyki elektronicznej, jak Daft Punk, Hot Chip, Justice, The Avalanches, Microfilm czy Erol Alkan.
Franz Ferdinand nawiązał współpracę z firmą Sony, kręcąc reklamy z okazji premiery Walkmana serii A, która miała miejsce 8 września 2005 roku. W styczniu 2006 roku firma Sony Japan wydała limitowaną edycję Walkmana serii A z motywem grupy – wyprodukowano ich zaledwie sto sztuk.
W grudniu 2005 roku Franz Ferdinand „spotkał się” z grupą Gorillaz i przeprowadził z nim wywiady do artykułu w miesięczniku Observer Music Monthly.
Muzyka zespołu Franz Ferdinand jest klasyfikowana w takich gatunkach, jak m.in.: indie rock, garage rock revival, post-punk revival, dance-punk, dance-rock czy art rock. Ich styl ma swoje korzenie w indie rocku, stanowiąc ostre, stylowe połączenie rocka i muzyki tanecznej. Obejmuje także wpływy post-punku zespołów takich jak Wire czy jangle grupy Orange Juice. Debiutancki album zespołu kładł nacisk na sztywne elementy post-punku, z ostrymi riffami, You Could Have It So Much Better zachował podobny styl co pierwsza płyta, w Tonight zgłębili dub, Always Ascending zawiera elementy disco, a The Human Fear kontynuuje ich post-punkowy styl muzyczny.
Zespół zasłynął wykorzystaniem rosyjskiej awangardy w okładkach swoich pierwszych albumów i singli zaprojektowanych przez Matthew Coopera. Przykłady obejmują: album You Could Have It So Much Better, który nawiązuje do portretu Lilii Brik z 1924 roku pędzla Aleksandra Rodczenki, singel „Take Me Out”, który nawiązuje do plakatu filmu Szósta część świata tego samego autora, singel „This Fire”, który nawiązuje do plakatu Czerwonym klinem bij w białych autorstwa El Lissitzky’ego oraz singel „Michael”, z pojedynczą grafiką opartą na dziele Proun Lissitzky’ego.
Piosenka „Love and Destroy” powstała na podstawie sceny zamieszek, jakie rozegrały się w mieszkaniu krytyka literackiego Łatuńskiego w wykonaniu Małgorzaty, bohaterki Mistrza i Małgorzaty Michaiła Bułhakowa. Tekst piosenki „Do You Want To” nawiązuje do imprez w galerii sztuki Transmission w Glasgow, a w teledysku do niej wykorzystano różnorodne dzieła współczesnej artystki Vanessy Beecroft. „Eleanor Put Your Boots On” odnosi się do Eleanor Friedberger z zespołu The Fiery Furnaces, z którą Alex Kapranos się spotykał. „Ulisses” nawiązuje do Odysei Homera, którą Kapranos uwielbiał gdy był dzieckiem, a piosenka „Evil Eye” zainspirowana została greckimi korzeniami Kapranosa i porusza tematykę przesądów – powiedział on, iż „w Grecji moja babcia miała obsesję na punkcie złego oka i ludzi rzucających na ciebie uroki, a także różnych sposobów, by się przed nimi chronić”.


| Rok | Nagroda | Nominowany | Kategoria | Rezultat | Źr. |
|---|---|---|---|---|---|
| 2004 | Europejskie Nagrody Muzyczne MTV | Franz Ferdinand | Najlepszy nowy wykonawca | Nominacja | |
| Najlepszy alternatywny wykonawca | Nominacja | ||||
| Najlepszy brytyjski i irlandzki wykonawca | Nominacja | ||||
| Mercury Prize | Franz Ferdinand | Mercury Nationwide Building Society Award | Wygrana | ||
| MTV Video Music Awards | „Take Me Out” | Teledysk przełomowy | Wygrana | ||
| Nagroda MTV2 | Nominacja | ||||
| NME Awards | Franz Ferdinand | Philip Hall Radar Award | Wygrana | ||
| Najlepszy nowy zespół | Nominacja | ||||
| Q Awards | Franz Ferdinand | Najlepszy nowy wykonawca | Nominacja | ||
| Franz Ferdinand | Najlepszy album | Nominacja | |||
| „Take Me Out” | Najlepszy utwór | Nominacja | |||
| Najlepszy teledysk | Wygrana | ||||
| 2005 | Brit Awards | Franz Ferdinand | Brytyjski Album Roku | Nominacja | |
| Franz Ferdinand | Brytyjski przełomowy wykonawca | Nominacja | |||
| Brytyjska grupa | Wygrana | ||||
| Brytyjski zespół rockowy | Wygrana | ||||
| Brytyjski występ na żywo | Nominacja | ||||
| Europejskie Nagrody Muzyczne MTV | Franz Ferdinand | Najlepszy wykonawca rock | Nominacja | ||
| Ivor Novello Awards | „Take Me Out” | Najlepsza współczesna piosenka | Wygrana | ||
| Meteor Music Awards | Franz Ferdinand | Najlepszy występ na żywo | Nominacja | ||
| Najlepsza międzynarodowa grupa | Wygrana | ||||
| Franz Ferdinand | Najlepszy album międzynarodowy | Wygrana | |||
| Nagrody Grammy | „Take Me Out” | Najlepszy występ rockowy duetu lub grupy z wokalem | Nominacja | ||
| Najlepszy teledysk | Nominacja | ||||
| Franz Ferdinand | Najlepszy album alternatywny | Nominacja | |||
| NME Awards | Franz Ferdinand | Najlepszy album | Wygrana | ||
| „Take Me Out” | Najlepszy utwór | Wygrana | |||
| Najlepszy teledysk | Nominacja | ||||
| 2006 | Brit Awards | Franz Ferdinand | Brytyjska grupa | Nominacja | |
| Brytyjski zespół rockowy | Nominacja | ||||
| Brytyjski występ na żywo | Nominacja | ||||
| Echo | Franz Ferdinand | Najlepszy międzynarodowy zespół rockowy / alternatywny | Nominacja | ||
| Meteor Music Awards | Franz Ferdinand | Najlepsza międzynarodowa grupa | Nominacja | ||
| Nagrody Grammy | „Do You Want To” | Najlepszy występ rockowy duetu lub grupy z wokalem | Nominacja | ||
| You Could Have It So Much Better | Najlepszy album alternatywny | Nominacja | |||
| NME Awards | Franz Ferdinand | Najlepszy brytyjski zespół | Nominacja | ||
| Najlepszy zespół na żywo | Wygrana | ||||
| You Could Have It So Much Better | Najlepszy album | Nominacja | |||
| „Do You Want To” | Najlepszy utwór | Nominacja | |||
| Najlepszy teledysk | Nominacja | ||||
| 2009 | UK Music Video Awards | „Ulysses” | Najlepszy teledysk indie / alternatywny | Nominacja | |
| „No You Girls” | Najlepszy montaż w teledysku | Nominacja | |||
| Najlepszy styl w teledysku | Nominacja | ||||
| 2013 | Europejskie Nagrody Muzyczne MTV | Franz Ferdinand | Najlepszy alternatywny wykonawca | Nominacja | |
| 2026 | O2 Silver Clef Awards | Franz Ferdinand | Najlepszy zespół | Wygrana |