Anna McCarthy

Anna McCarthy
Ilustracja
Autoportret Anny McCarthy (2017)
Data i miejsce urodzenia

1981
Monachium

Narodowość

niemiecka

Alma Mater

Kingston University(inne języki), Akademia Sztuk Pięknych w Monachium

Dziedzina sztuki

sztuki wizualne

Nagrody
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Anna McCarthy (ur. 1981 w Monachium) – niemiecka artystka wizualna. Jej twórczość charakteryzuje się stylem dziennikarskim połączonym z poezją i humorem. Jest ona bardzo zróżnicowana i obejmuje instalacje performatywne z elementami koncertu i musicalu, a także malarstwo, rysunek i film.

Wczesne życie i edukacja

Jej rodzina przeprowadziła się z Blackpool w Anglii do Rosenheim w Niemczech w 1980 roku. Jej starsi bracia (m. in. Nick McCarthy, w latach 2001–2016 gitarzysta indierockowego zespołu Franz Ferdinand) rozbudzili w niej zainteresowanie sztuką, muzyką i nocnym życiem Monachium. Jako nastolatka interesowała się literaturą Williama S. Burroughsa oraz sztuką Uwe Lausena(inne języki) i Francisa Bacona.

W 2001 roku studiowała ilustrację na Uniwersytecie w Kingston(inne języki), a w latach 2002–2009 studiowała rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium i zgłębiała różne dziedziny sztuki, takie jak sztuka wideo, instalacja, malarstwo i muzyka. W 2005 roku przez dwa lata studiowała w Glasgow School of Art.

Działalność artystyczna

Sufit damskiej toalety w Valentin-Karlstadt-Musäum(inne języki), zaprojekowany przez Annę McCarthy (2020)
Rysunek Washing Line (Compost) autorstwa Anny McCarthy w galerii Sperling

W latach 2012–2014 była wraz z Federico Sánchezem kuratorką cykl spotkań autorskich pn. No Country for odd Poets (z ang. To nie jest kraj dla dziwnych poetów) w Kunstverein München(inne języki). Do udziału w nich zapraszano artystów ze świata performansu i literatury, którzy byli bardziej związani z subkulturami, w tym filmowca Chrisa Krausa(inne języki), poetę Johna Giorno(inne języki) i Wolfganga Müllera(inne języki), poprzednio związanego z zespołem Die Tödliche Doris(inne języki).

W 2015 roku zaprojektowała sufit damskiej toalety w Valentin-Karlstadt-Musäum(inne języki) z takim oddaniem, że właścicielka kawiarni w wieży muzeum nazwała to miejsce „Kaplicą Sykstyńską Anny” (niem. Ännas Sixtinischer Kapelle). Oprócz pracy artystycznej pracowała również dorywczo jako kelnerka w muzeum, dla którego nagrała anglojęzyczną wersję audioprzewodnika po wystawie stałej.

W 2015 roku przez trzy miesiące mieszkała w willi Aurora(inne języki). Tu stworzyła m.in. krótkometrażowy film Fassbinder in La-La-Land, w którym wciela się w żeńską wersję Rainera Wernera Fassbindera mieszkającego w Los Angeles. Z okazji Dni Fassbindera (niem. Fassbindertagen) w 2020 roku stworzyła krótkometrażowy film pt. Spirit of Fassbinder Conspiracy, w którym kobiety w powłóczystych szatach przywołują ducha przed miejscem narodzin Fassbindera.

W 2017 roku miała swoją pierwszą indywidualną wystawę w Kunstverein Göttingen zatytułowaną What are people for? (z ang. Do czego służą ludzie?). Pod tym samym tytułem i wykorzystując elementy tej wystawy, stworzyła performance we współpracy z muzykiem i kompozytorką Manuelą Rzytką w Monachium, Berlinie i Reykjavíku. Również w tym samym roku spędziła miesiąc w studiu w Hamtramck w Stanach Zjednoczonych na zaproszenie inicjatywy artystycznej Popps Packing. Doświadczenie to zaowocowało wystawą pn. European Secret Salon (z ang. Europejski Tajny Salon) w galerii w Viechtach.

Jako wykładowca gościnny na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium prowadziła w 2020 roku seminarium na temat „ruchu reformy życia politycznego”. W roku akademickim 2023/2024 wykładała na Uniwersytecie Sztuk Stosowanych w Wiedniu.

Nadzoruje warsztaty performatywne i multimedialne w miejskim młodzieżowym centrum kultury „Die Färberei” w Monachium. W 2020 roku, podczas pandemii COVID-19, powstał internetowy warsztat pn. Karantäne Künstlerbuch (z niem. Książka artystyczna w czasie kwarantanny). Wyjaśniano w nim, jak stworzyć i oprawić książkę artystyczną, nawiązując jednocześnie do sztuki pocztowej Raya Johnsona(inne języki). Działa również w monachijskim centrum kultury Köşk i uczestniczy w projektach młodzieżowych w Bellevue di Monaco(inne języki) i monachijskim Kammerspiele(inne języki).

W 2026 roku związała się z monachijską galerią Sperling.

Cechą charakterystyczną jej twórczości jest jej multidyscyplinarne podejście, obejmujące: malarstwo, rysunek, instalacje, książki, filmy, muzyka, musicale, parady i demonstracje. Jej humorystyczne i poetyckie prace, nawołujące do buntu i oporu, zazwyczaj niosą przesłanie polityczne i często opierają się na badaniach historycznych.

Wybrane wystawy i spektakle

Deutsches Fleischermuseum(inne języki), Böblingen, z banerem reklamującym wystawę Bloodless Boutique (2020)

Wybrane nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. 1 2 Wolfgang Görl, Mach dein Ding!, „Süddeutsche Zeitung”, sueddeutsche.de, 16 marca 2016 [dostęp 2020-08-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-15] (niem.).
  2. 1 2 Galerie Sperling, Anna McCarthy [online], sperling-munich.com [dostęp 2026-01-27] (ang.).
  3. 1 2 Andi Hörmann, Der Rebell als Antiheld, „Deutschlandfunk Kultur”, deutschlandfunkkultur.de, 26 czerwca 2012 [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  4. ↑ AllMusic, Franz Ferdinand [online], music.com [dostęp 2026-02-25] (ang.).
  5. ↑ AAP Archive Artist Publications, Ergebnisse der Katalogsuche [online], artistbooks.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  6. ↑ Katrin Hildebrand, Endlich Raum für die Bohème, „Merkur”, merkur.de, 17 maja 2013 [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  7. 1 2 Galerie Sperling, Anna McCarthy [online], sperling-munich.com [dostęp 2026-02-25] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-22] (niem.).
  8. ↑ Valentin-Karlstadt-Musäum, Ausstellungseröffnung "Die Hölle" [online], valentin-musaeum.de [dostęp 2026-02-25] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-11] (niem.).
  9. ↑ Villa Aurora & Thomas Mann House, AnnaMcCarthy – Bildende Künstlerin [online], vatmh.org [dostęp 2026-02-25] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-22] (niem.).
  10. ↑ Anna McCarthy, Fassbinder in Lalaland [online], annamccarthy.de [dostęp 2020-08-22] (ang.).
  11. ↑ Das Jahr der 13 Monde, „Süddeutsche Zeitung”, sueddeutsche.de, 29 maja 2020 [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  12. ↑ Was ist die Kunst der Zukunft, liebe Anna McCarthy?, „Bayerischer Rundfunk”, br.de, 1 kwietnia 2019 [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  13. 1 2 Kunstverein Göttingen, Anna McCarthy. What Are People For? [online], kunstvereingoettingen.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  14. ↑ Staatstheater Darmstadt, Manuela Rzytki [online], staatstheater-darmstadt.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  15. ↑ Netzwerk Freie Szene München, Anna McCarthy + Manuela Rzytki – What are People for? [online], freieszenemuc.de, 2018 [dostęp 2026-02-25] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-16] (niem.).
  16. 1 2 3 4 5 Anna McCarthy, Shows [online], annamccarthy.de [dostęp 2026-02-25] (ang.).
  17. 1 2 Popps Packing:, Artists in Residence [online], poppspacking.org, 16 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-25] (ang.).
  18. ↑ Die Färberei, Wir schmeissen euch eine Walnuss an den Kopf [online], diefaerberei.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  19. 1 2 Münchner Kammerspiele, Anna McCarthy [online], muenchner-kammerspiele.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  20. ↑ Akademie der Bildenden Künste, Bayerische Kunstförderpreise Bildende Kunst 2016 [online], adbk.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  21. ↑ Bayerisches Staatsministerium für Unterricht und Kultus, Herausragende Künstler erhalten Bayerische Kunstförderpreise 2016 [online], km.bayern.de [dostęp 2026-02-25] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-21] (niem.).
  22. ↑ Die Schaustelle der Pinakothek der Moderne, Gabi Blum & Anna McCarthy. NA-EN-DE-NA-EN-DE-NA-WI-DA : II – Schaustelle [online], schaustelle-pdm.de [dostęp 2020-08-20] (niem.).
  23. ↑ Platform München, Nein – Anna McCarthy [online], platform-muenchen.de [dostęp 2020-08-16] (niem.).
  24. ↑ 3rd edition [online], bijenale.ba, 25 lutego 2015 [dostęp 2026-02-25] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-13] (ang.).
  25. ↑ Lenbachhaus, Favoriten III: Neue Kunst aus München [online], lenbachhaus.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  26. ↑ Hochschule für Gestaltung Offenbach am Main, Kunst der Revolte // Revolte der Kunst, Ausstellung und Programm [online], hfg-offenbach.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  27. ↑ Kathrin Haasis, Neue Ausstellung im Fleischermuseum: Eine Edelboutique mit blutigen Waren, „Stuttgarter Nachrichten”, stuttgarter-nachrichten.de, 4 grudnia 2019 [dostęp 2020-08-17] (niem.).
  28. ↑ Galerie Sperling, Anna McCarthy Adventure Room [online], sperling-munich.com [dostęp 2020-08-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-07] (ang.).
  29. ↑ Kulturstiftung des Bundes, Global Angst – Eine künstlerische Konferenz von Julian Warner [online], kulturstiftung-des-bundes.de [dostęp 2021-11-25] (niem.).
  30. ↑ Stephanie Weber, Justin Lieberman, Anna McCarthy – Volatile [online], dianagallery.it, 19 marca 2024 [dostęp 2026-02-25] (ang.).
  31. ↑ Münchner Kammerspiele, MK: The Hills Have Crazy Eyes [online], muenchner-kammerspiele.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  32. ↑ Villa Stuck, I Hear a New World No. 3. Das Abschlussfestival im Interimsgebäude der Villa Stuck [online], villastuck.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).
  33. ↑ Kulturpreise, Leonhard und Ida Wolf-Gedächtnispreise [online], kulturpreise.de [dostęp 2021-02-06] (niem.).
  34. ↑ VATMH, Stipendiaten Details [online], vatmh.org [dostęp 2023-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-22] (niem.).
  35. ↑ BBK, Bayerische Kunstförderpreise Bildende Kunst 2016 [online], bbk-muc-obb.de [dostęp 2026-02-25] (niem.).

Linki zewnętrzne