Kalocsa
 Widok na pałac arcybiskupi i katedrę | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Komitat | |||||
| Powiat | |||||
| Powierzchnia |
53,18 km² | ||||
| Populacja (I 2011) |
| ||||
| • liczba ludności |
16 552 | ||||
| • gęstość |
326,42 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
78 | ||||
| Kod pocztowy |
6300 | ||||
Położenie na mapie Węgier  | |||||
 46°32′00″N 18°59′08″E/46,533333 18,985556 | |||||
| Strona internetowa | |||||
Kalocsa – miasto (17,2 tys. mieszkańców w I 2011 r.) na Węgrzech, położone na zachodzie Wielkiej Niziny Węgierskiej nad Dunajem. Miasto jest ośrodkiem administracyjnym powiatu Kalocsa, wchodzącego w skład komitatu Bács-Kiskun.
Historia
Arcybiskupstwo od X wieku (drugie na Węgrzech, po Ostrzyhomiu). W 1001 biskup Anastazy-Astryk koronował tu pierwszego króla Węgier – Stefana I Świętego.
Od XIX wieku główny ośrodek uprawy papryki. W początku lat 80. XX wieku obszar upraw papryki kaloczańskiej wynosił 3,5 tys. hektarów.
Sztuka ludowa
Miasto jest silnym ośrodkiem twórczości ludowej, głównie ornamentacyjnego malarstwa ściennego i haftu (hafciarki noszą tu nazwę pisarek). Do 1918 używano w tym zakresie wąskiej gamy kolorystycznej: koloru białego, czarnego, czerwonego i niebieskiego. Obecnie tradycja ta zanikła i używa się szerokiego spektrum barw. Malunki i hafty przedstawiają jednak wyłącznie naturalistyczne ornamenty roślinne. Zdobi się ściany wewnętrzne domostw, jak również ganki i ściany szczytowe. Silne jest także ludowe garncarstwo i ceramika. Wytwarzane są zwłaszcza czerwone dzbany i białe misy z niebieskimi ozdobnikami.
Współpraca
Przypisy
- 1 2 3 Jerzy Midzio, Papryka i hafty, w: „Poznaj Świat”, nr 6/1981, s. 26, ISSN 0032-6143.