| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji |
1990 |
| Data premiery |
15 marca 1992 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
76 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role |
Adam Ferency |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Kostiumy | |
| Montaż | |
| Produkcja | |
| Nagrody | |
| 1991: Nagroda za główną rolę męską na FPFF w Gdyni | |
Kanalia – polski dramat psychologiczny z 1990 roku w reżyserii Tomasza Wiszniewskiego, będący jego pełnometrażowym debiutem reżyserskim. Fabuła opowiada o rewolucjonistach 1905 roku i jest to historia oparta na autentycznych wydarzeniach. Zdjęcia kręcono w Łodzi.
Wert, młody dowódca „piątki” – bojowej grupy PPS, po stłumieniu rewolucji 1905 roku potajemnie przedostaje się do Niemiec. Rosyjski śledczy – Jegor Potapowicz Jegorow, przypłaca wymknięcie się Werta trwałym kalectwem i degradacją do mało znaczącej funkcji prystawa. Pragnie się zrehabilitować, a równocześnie tęskni do spotkania z osobistym wrogiem, do którego nabrał szczególnego stosunku uczuciowego. Kiedy odkrywa miejsce pobytu Werta, po 3 latach zwabia go do Łodzi. Wbrew swym przełożonym, wcale nie chce go zlikwidować, tylko schwytać, a przez to upokorzyć i złamać. Ponownie więc rozpoczyna wymyślną grę psychologiczną z „kanalią” – swym ulubionym wrogiem. Osobiście głęboko przeżywa ostateczną rozgrywkę i cieszy się, gdy bojowcowi udaje się umknąć z osaczenia.