Karl Renner (1931) | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 grudnia 1870 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
31 grudnia 1950 |
| Kanclerz Austrii | |
| Okres |
od 30 października 1918 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
brak |
| Następca | |
| Kanclerz Austrii | |
| Okres |
od 27 kwietnia 1945 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
Arthur Seyss-Inquart (przed Anschlussem) |
| Następca | |
| Prezydent Austrii | |
| Okres |
od 20 grudnia 1945 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik |
• Wilhelm Miklas |
| Następca | |
Karl Renner (ⓘ; ur. 14 grudnia 1870 w Unter Tannowitz, zm. 31 grudnia 1950 w Wiedniu) – austriacki polityk, socjolog prawa, jeden z teoretyków austromarksizmu i reformizmu.
Urodził się jako syn zamożnego chłopa. Studia uniwersyteckie ukończył w Wiedniu, po czym był tam dyrektorem biblioteki. Był prawicowym socjaldemokratą. Od 1907 był członkiem Izby Posłów. Od 30 października 1918 do 7 lipca 1920 był pierwszym kanclerzem republikańskiej Austrii (trzy gabinety) i od 26 lipca 1919 był też ministrem spraw zagranicznych. Na stanowisku szefa dyplomacji pozostał do 22 października 1920 w gabinecie kanclerza Mayra. W latach 1920–1934 był posłem do parlamentu z okręgu Austrii Dolnej, a od 1931 do 1934 przewodniczącym Rady Narodowej.
Założył bank robotniczy, którego był pierwszym prezesem. W latach 1926–1934 był prezesem międzynarodowego towarzystwa postępu socjalistycznego w Bazylei. Po walkach lutowych w roku 1934 został aresztowany pod zarzutem zbrodni zdrady głównej, zwolniony w czerwcu 1934.
Jako wieloletni zwolennik zjednoczenia Austrii i Niemiec nawoływał do poparcia Anschlussu w zorganizowanym przez nazistów referendum z 10 kwietnia 1938 roku.
Od 27 kwietnia do 20 grudnia 1945 stał na czele czwartego rządu, zostając pierwszym kanclerzem po wojnie. Następnie do śmierci w dniu 31 grudnia 1950 był prezydentem Austrii.
Jest autorem licznych artykułów i rozpraw pod pseudonimem „Synopticus” i „Rudolf Springer” - z dziedziny polityczno-ekonomicznej sytuacji Austro-Węgier oraz spraw narodowościowych.
Zmarł w Wiedniu, pochowany w krypcie prezydenckiej na cmentarzu Centralnym.