| Microcavia | |||
| H. Gervais & F. Ameghino, 1880 | |||
Kawiaczka górska (M. australis) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
kawiaczka | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Microcavia typus H. Gervais & Ameghino, 1880 (= Cavia australis I. Geoffroy Saint-Hilaire & d’Orbigny, 1833) | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Kawiaczka (Microcavia) – rodzaj ssaków z podrodziny kawi (Caviinae) w obrębie rodziny kawiowatych (Caviidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej (Boliwia, Chile i Argentyna).
Długość ciała 170–245 mm, długość tylnej stopy 34–50 mm, długość ucha 13–22 mm; masa ciała 141–380 g.
Rodzaj zdefiniował w 1880 roku francuski zoolog Henri Frédéric Paul Gervais oraz argentyński przyrodnik, paleontolog, antropolg i zoolog Florentino Ameghino w publikacji ich własnego autorstwa zatytułowanej „Ssaki kopalne Ameryki Południowej”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) kawiaczka górska (M. australis).
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Microcavia australis | (I. Geoffroy Saint-Hilaire & d’Orbigny, 1833) | kawiaczka górska | gatunek monotypowy | zachodnia i południowa Argentyna (od Mendozy i południowego Buenos Aires na południe do Santa Cruz) i zachodnie Chile (Aysén) | DC: brak danych MC: brak danych |
LC | |
| Microcavia maenas | (O. Thomas, 1898) | gatunek monotypowy | endemit Argentyny: od południowego Salta na południe do północnej Mendozy i północnego San Luis, na wschód do Santiago del Estero i Córdoby | DC: brak danych MC: brak danych |
NE | ||
| Microcavia jayat | Teta, R.A. Ojeda, Lucero & D’Elía, 2017 | gatunek monotypowy | endemit Argentyny: Santiago del Estero; być może Salta, Chaco, Córdoba i Santa Fe | DC: brak danych MC: brak danych |
NE | ||
| Microcavia niata | (O. Thomas, 1898) | kawiaczka andyjska | 2 podgatunki | Altiplano w południowo-zachodniej Boliwii (południowo-zachodnie La Paz, Oruro i północne Potosí) i północno-wschodnie Chile (Tarapacá); zakres wysokości: 3700–4000 m n.p.m. | DC: 19–20 cm MC: około 380 g |
LC | |
| Microcavia shiptoni | (O. Thomas, 1925) | kawiaczka skalna | gatunek monotypowy | endemit Argentyny: Salta, Catamarca i Tucumán; zakres wysokości: 3000–4500 m n.p.m. | DC: około 18,6 cm MC: 150–220 g |
LC | |
| Microcavia sorojchi | Teta, Jayat & Ortiz, 2021 | gatunek monotypowy | endemit Argentyny: znany tylko z Chorrillos (Salta) i Quebrada de Santo Domingo (La Rioja); zakres wysokości: około 5000 m n.p.m. | DC: 19–19,5 cm MC: brak danych |
NE |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Opisano również gatunki wymarłe: