Kazimierz Stoy

Kazimierz Stoy
major obserwator major obserwator
Data i miejsce urodzenia

4 czerwca 1890
Sanok

Data i miejsce śmierci

15 grudnia 1980
Port Talbot

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie,
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF

Jednostki

II ruchomy park lotniczy,
2 pułk lotniczy,
D-two Lotn. MSWoj.

Stanowiska

kierownik referatu

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa

Odznaczenia
Medal Wojska (czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (II RP)

Kazimierz Walenty Stoy (ur. 4 czerwca 1890 w Sanoku, zm. 15 grudnia 1980 w Port Talbot) – major obserwator lotnictwa Wojska Polskiego.

Życiorys

Kazimierz Walenty Stoy urodził się 4 czerwca 1890 w Sanoku. Był synem inż. Henryka Stoya (pracującego w Brzeżanach i Sanoku) i Heleny Józefy Leokadii (ur. 1855, córka Walentego Lipińskiego, w 1940 deportowana na Syberię wraz z synową i wnukiem Tadeuszem Hoffem i 23 września 1940 zmarła w Minorze). Miał rodzeństwo: Emilię Stefanię Wiktorię (ur. 1880, żona Mariana Ludwika Hoffa, matka Tadeusza Hoffa, zm. 27 maja 1944 w Ałdanie), Filipinę (jedno z bliźniąt, ur. i zm. 1 maja 1885), Henryka Tadeusza (drugie z bliźniąt, ur. 1 maja 1885), Stefanię Jadwigę (ur. 1886). Pod koniec XIX zamieszkiwał w Sanoku w domu nr 225 rodzin Lipińskich i Beksińskich.

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej jako podchorąży wchodził w skład korpusu oficerskiego II ruchomego parku lotniczego, użytego na froncie i dyslokowanego w Brześciu nad Bugiem. Został awansowany na stopień porucznika w korpusie oficerów aeronautycznych z dniem 1 czerwca 1921. W latach 20. i 30. był oficerem 2 pułku lotniczego w Krakowie. W latach 30. został awansowany na stopień kapitana. Według stanu z marca 1939 był kierownikiem referatu w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych.

Podczas II wojny światowej służył w Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Dosłużył stopnia majora (S/Ldr) obserwatora.

W 1924 w Krakowie poślubił Annę. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był prezesem Koła Chyrowiaków. Zmarł 15 grudnia 1980 w Port Talbot i tam został pochowany.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Według „Biuletynu” Koła Lwowian w Londynie Kazimierz Stoy urodził się w Brzeżanach, gdzie jego ojciec, inż. Henryk Stoy, został przeniesiony z Sanoka w 1892 tj. dwa lata po urodzeniu Kazimierza.
  2. ↑ W odniesieniu do tożsamości podanej w Roczniku Oficerskim z 1928 (zob. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 531, 556) opublikowano sprostowanie w „Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych” z 1931, wedle którego zamiast imion „Kazimierz Walenty” polecono wstawić imię „Walenty”, zob. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Sprostowania. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 5, s. 286, 287, 3 sierpnia 1931.. Tym niemniej w Roczniku Oficerskim z 1932 nadal podano zapis „Kazimierz Walenty Stoy” (zob. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 235, 739, 1006).

Przypisy

  1. Księga chrztów 1882–1892. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku.
    1. 1 2 3 4 S. 244 (poz. 120).
    2. ↑ S. 77 (poz. 66).
    3. ↑ S. 124 (poz. 198).
  2. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 556.
  3. 1 2 Rocznik Oficerski 1939 ↓, s. 209.
  4. 1 2 3 Kazimierz Walenty Stoy. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-04-17].
  5. ↑ Księga chrztów 1836–1857. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 356 (poz. 15).
  6. Tadeusz Hoff: Wspomnienia Sybiraka. Rzeszów: Libri Ressovienses, 1999. ISBN 83-87799-03-3.
    1. ↑ S. 62, 64-66, 70, 73-80.
    2. ↑ S. 27, 151, 152, 154.
  7. ↑ Księga chrztów 1870–1882. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 140 (poz. 118).
  8. ↑ Emilia Stefania Hoff. geni.com. [dostęp 2021-10-15].
  9. ↑ Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 102 (poz. 75).
  10. ↑ Organizacja i działalność 2. Pułku Lotniczego. W: 2. Pułk Lotniczy 1919-1929. Tarnów: Komitet Wojewódzki L.O.P.P. w Krakowie, 1929, s. 8.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 947.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 866.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 931.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 852.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 531, 556.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 235, 739.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1939 ↓, s. 209, 435.
  18. ↑ Archiwum: Ulepszone Dane Personalne Sił Powietrznych 1940–1947. aircrewremembered.com. [dostęp 2019-04-17].
  19. 1 2 3 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 39-40, s. 132, Grudzień 1980. Koło Lwowian w Londynie.
  20. ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 303 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 235.

Bibliografia