Kernit

Kernit

Kernit z Kalifornii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Na2[B4O7]·4H2O
Twardość w skali Mohsa	2,5–3
Przełam	schodkowy, drzazgowaty
Łupliwość	doskonała wg {100} i {001}, wyraźna wg {201}
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, izometryczny, masywny, zbity , igiełkowy, krystaliczny, ziarnisty
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Właściwości mechaniczne	kruchy; elastyczny, sprężysty
Gęstość	1,906 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	biała, zielonkawa; bezbarwny
Rysa	biała
Połysk	szklisty, jedwabisty
Współczynnik załamania	1,454–1,488 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,0340 dyspersja (optyka): wyraźna
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	6.DB.05

Kernit – bardzo rzadki minerał boranowy, będący uwodnionym boranem sodu.

Nazwa pochodzi od hrabstwa Kern w Kalifornii, gdzie został odkryty.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Rzadko wykształca kryształy grubotabliczkowe, spotykany w formie ziaren ksenomorficznych. Tworzy skupienia zbite, rzadko promieniste i masy płytkowe. Tworzy zbliźniaczenia wg {011}. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Powoli rozpuszczalny w zimnej wodzie, łatwo w gorącej.

Występowanie

Występuje w złożach boronośnych oraz w osadach jezior słonych, także w kontynentalnych basenach sedymentacyjnych. Powstaje czasem w wyniku metamorfizmu. Towarzyszą mu colemanit, boraks, uleksyt, realagar, trona, halit, gips i blödyt. Poza Kalifornią występuje na Antarktydzie, w Argentynie, Chinach, Indiach, Turcji i we Włoszech. W Polsce stwierdzony na Górnym Śląsku.

Przypisy