Klasztor Springiersbach

Klasztor Springiersbach

Kloster Springiersbach

Kościół klasztorny
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Nadrenia-Palatynat
Miejscowość	Bengel-Springiersbach
Kościół	rzymskokatolicki
Właściciel	Kanonicy regularni (1102–1791) Karmelici (od 1922)
Liczba zakonników (2015)	7
Założyciel klasztoru	Benigna von Daun
Styl	rokoko
Data budowy	1102–1107
Data zamknięcia	1802
Data reaktywacji	1922
Położenie na mapie Nadrenii-Palatynatu Klasztor Springiersbach
Położenie na mapie Niemiec Klasztor Springiersbach
50°01′32″N 7°04′11″E/50,025556 7,069722
Multimedia w Wikimedia Commons

Klasztor Springiersbach (niem. Kloster Springiersbach) – dawny klasztor kanoników regularnych, a od 1922 roku zakonu karmelitów, znajdujący się w niemieckiej gminie Bengel, w dzielnicy (Ortsteil) Springiersbach. Częścią kompleksu jest rokokowy kościół klasztorny.

Historia

Klasztor został założony w latach 1102–1107 przez Benignę von Daun. W 1121 roku rozpoczęto budowę romańskiego kościoła w formie trójnawowej bazyliki, którą konsekrował w 1136 roku abp Trewiru Bruno von Bretten(inne języki). Do kościoła trafiły relikwie św. Abrunculusa z Trewiru(inne języki). Do 1128 roku był to klasztor podwójny. W 1299 roku po raz pierwszy wzmiankowana jest winnica. W XVIII wieku kompleks przebudowano w stylu rokokowym, w 1769 roku wzniesiono nowy kościół klasztorny projektu Paula Stehlinga, który konsekrowano w 1772 roku. W 1791 roku klasztor przekształcono w siedzibę kapituły świeckich kanoników.

Placówkę zlikwidowano w okresie okupacji napoleońskiej w 1802 roku, a kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny. Po ukończeniu budowy Kościoła św. Kwiryna w Bengel(inne języki) w 1902 roku zaprzestano użytkowania świątyni. W 1922 roku opiekę nad kompleksem przejęli karmelici. Klasztor wraz z kościołem spłonął w 1940 roku, w 1946 roku zakończono odbudowę. W 1962 roku część kompleksu przebudowano wg projektu Waltera Neuhäussera(inne języki). W 1998 roku w świątyni zainstalowano organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Orgelbau Sandtner(inne języki), składające się z 1490 cynowych i 260 drewnianych piszczałek zgrupowanych w 27 głosów. W 2015 roku w klasztorze posługiwało siedmiu zakonników.

Galeria

• 
  Zabudowania klasztorne
• 
  Skrzydło opata
• 
  Widok na kościół z południa
• 
  Fasada kościoła
• 
  Portal główny
• 
  Wnętrze
• 
  Ołtarz główny
• 
  Organy

Przypisy