| wieś | |
Kościół w Klisinie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2022) |
598 |
| Strefa numeracyjna |
77 |
| Kod pocztowy |
48-100 |
| Tablice rejestracyjne |
OGL |
| SIMC |
0494261 |
Położenie na mapie gminy Głubczyce | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa opolskiego | |
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego | |
Klisino (niem. Gläsen) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce, na ziemi prudnickiej, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.
Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).
Klisino znajduje się w południowo-zachodniej części Polski. Leży na ziemi prudnickiej – regionie historyczno-kulturalnym, którego głównym ośrodkiem jest miasto Prudnik. Ziemia prudnicka stanowi zachodnią część Górnego Śląska. Pod względem administracyjnym Klisino położone jest w południowej części województwa opolskiego, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce, tuż przy granicy z gminą Głogówek i powiatem prudnickim.
Sołectwo Klisino graniczy z sołectwami (od północy, zgodnie z ruchem wskazówek zegara): Racławice Śląskie, Dzierżysławice, Głogowiec, Szonów, Kietlice, Ściborzyce Małe, Pomorzowice.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0494278 | Klisinko | przysiółek |
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1245, z dokumentu księcia opolsko-raciborskiego Mieszka Otyłego. Kolejnymi właścicielami wsi byli: biskup ołomuniecki Brunon z Schauenburga, jego stolnik Herbord, a od drugiej połowy XIII wieku król czeski Przemysł Ottokar II Wielki i wchodziła w skład klucza dóbr królewskich. W XIV i XV wieku majątek Klisino przechodził w ręce kolejnych panów (m.in Larischów). W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. Od XVI wieku właścicielem Klisina był hrabia von Cobb, a także arystokratyczna rodzina Mettichów z Prudnika. Wieś wchodziła w skład dóbr zamku w Łące Prudnickiej. W połowie XVII wieku nowymi właścicielami wsi był ród von Herberstein. W XVIII wieku dwór przejęła rodzina von Gruttschreiber. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. Wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono pośrodku pola chomąto, po prawej i lewej stronie po jednym lemieszu pługa w słup.
Na początku XIX wieku właścicielem wsi został Anton Forni, a następnie nabył ją baron Alexander von Prittwitz. Do 1816 roku Klisino należało do powiatu prudnickiego. W związku z reformą administracyjną, w 1816 Klisino zostało odłączone od powiatu prudnickiego i przyłączone do głubczyckiego. 3 maja 1921, po wykonaniu akcji „Mosty” w Racławicach Śląskich rozpoczynającej III powstanie śląskie, w Klisinie skryli się prudniccy powstańcy. Ostatnim przedwojennym właścicielem wsi był Johannes von Eiche-Polwitz. W styczniu 1945 przez Klisino przeszły kolumny więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych. W toku tzw. „marszu śmierci” wiele osób zmarło lub zostało zamordowanych przez Niemców. W czasie II wojny światowej wieś została zajęta przez Armię Czerwoną około 24 marca 1945r. (w tym dniu zajęto Głubczyce).
W latach 1945–54 wieś należała i była siedzibą gminy Klisino. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Klisino, po jej zniesieniu w wyniku zmiany siedziby w gromadzie Szonów. Miejscowość uzyskała tytuł Najpiękniejszej Wsi Opolskiej w konkursie Piękna Wieś Opolska 2009.
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:

Przez Klisino przebiegają drogi wojewódzkie
W Klisinie znajduje się katolicki kościół Podwyższenia Krzyża Świętego, który jest siedzibą parafii Podwyższenia Krzyża Świętego (dekanat Głogówek).
Oddział PTTK „Sudetów Wschodnich” w Prudniku ustanowił turystyczną Odznakę Krajoznawczą Ziemi Prudnickiej, którą zdobywa się poprzez zwiedzenie odpowiedniej liczby obiektów w miejscowościach położonych na ziemi prudnickiej, w tym w Klisinie.