| wieś | |
Budynek Zespołu Szkół w Kochanowicach, dawny pałac | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2022) |
2208 |
| Strefa numeracyjna |
34 |
| Kod pocztowy |
42-713 |
| Tablice rejestracyjne |
SLU |
| SIMC |
0134657 |
Położenie na mapie gminy Kochanowice | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
Położenie na mapie powiatu lublinieckiego | |
| Strona internetowa | |
Kochanowice (niem. Kochanowitz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Kochanowice. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 46 oraz linia kolejowa z Częstochowy do Lublińca.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0134663 | Ameryka (hist. Neu Amerika) | część wsi |
| 0134670 | Bizja (hist. Dionisen) | część wsi |
| 0134686 | Swaciok | przysiółek |
W latach 1945–1954 siedziba gminy Kochcice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kochanowice, po reformie administracji – gminy Kochanowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Kochanowice.
Nazwa wsi pochodzi od polskiego określenia na uczucie miłości – kochania. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia pierwotną nazwę wsi jako Kochanowice podając jej znaczenie Liblingsort czyli miejscowość miłości. Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Kochanowitz i utraciła swoje pierwotne znaczenie.
Polską nazwę „Kochanowice” w książce Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa zaznaczając, że przy „Kochanowicach kopią rudę”.
Kochanowice położone są na obszarze Śląska Białego, w północnej części Górnego Śląska. Według innego podziału ze względu na obszary kulturowe, leży on na terenie ziemi lublinieckiej.
Ze względu na położenie geomorfologiczne Kochanowice leżą na Wyżynie Śląsko-Krakowskiej.
Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono między dwoma liściastymi drzewami drwala niosącego na prawym ramieniu siekierę.
Przy trasie przelotowej z Lublińca do Częstochowy, przy skrzyżowaniu z ulicami Wiejską i Lubocką stoją naprzeciw siebie dwie kapliczki z XVII wieku, poświęcone św. Janowi Nepomucenowi i św. Florianowi. Według legendy postawione zostały one przez dwóch skłóconych ze sobą mężczyzn. Faktem jest, że są one symbolem miejscowości, umieszczonym w jej herbie.
Na terenie miasta działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły: