Lubecko

Lubecko
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Lubecku
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

lubliniecki

Gmina

Kochanowice

Wysokość

295 m n.p.m.

Liczba ludności (2022)

785

Strefa numeracyjna

34

Kod pocztowy

42-700

Tablice rejestracyjne

SLU

SIMC

0134717

Położenie na mapie gminy Kochanowice
Mapa konturowa gminy Kochanowice, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Położenie na mapie powiatu lublinieckiego
Mapa konturowa powiatu lublinieckiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Lubecko”
Ziemia50°41′55″N 18°38′52″E/50,698611 18,647778
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Nieoficjalny herb wsi Lubecko

Lubecko (niem. Lubetzko) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Kochanowice.

Miejscowość leży 6 km na zachód od Kochanowic, obok drogi Lubliniec - Poznań.

Nazwa wsi z biegiem lat

Historia

Najstarsza wzmianka o wsi Lubecko zawarta jest w dokumencie celnym wystawionym w Oleśnie z 1226 roku, gdzie biskup wrocławski Wawrzyniec na polecenie księcia opolsko-raciborskiego Kazimierza I traktuje o nielegalnym punkcie poboru opłat celnych w tej miejscowośći

Od końca XVIII w. wieś posiadała własną pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono kościół z jedną wieżą – widok od frontu, po obu stronach boczna kaplica.

W 1910 w miejscowości mieszkało 691 mieszkańców, z których 635 deklarowało jako ojczysty język polski, 10 język polski i niemiecki, a 46 język niemiecki. W wyborach komunalnych, jakie odbyły się w listopadzie 1919, na listę polską padły 162 głosy na ogólną sumę 258, co dało jej 6 na 9 mandatów. W ramach plebiscytu na Górnym Śląsku w 1921 roku 210 głosów w Lubecku opowiedziało się za pozostaniem w Niemczech, a 219 za przyłączeniem do Polski. Od 1919 w miejscowości istniało Towarzystwo Oświaty na Śląsku im. św. Jacka.

W Lubecku działała Franciszka Ciemienga (ur. 29 stycznia 1867, zm. 2 kwietnia 1935), znana jako "Francka" – mieszkanka pobliskiego przysiółka Kanus, uważana za jasnowidzkę. Jej grób znajduje się przy ścianie tutejszego kościoła, a miejscowa społeczność nadal czci ją jako "świętą". Co roku 2 sierpnia odbywają się procesje z jej domu do kościoła. Trwają starania o jej beatyfikację.

Grób Franciszki Ciemiengi

W XIV-wiecznym kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Lubecku w 2010 odkryto gotyckie freski z początku XV wieku, które pokrywają około 200 m kw. sklepienia i ścian prezbiterium. Po trzyletniej renowacji malowidła odsłonięto i zakonserwowano.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonował komisariat Straży Granicznej i placówka II linii SG „Lubecko”.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Lubecko, po jej zniesieniu w gromadzie Kochcice.

Znani ludzie

Przypisy

  1. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-07].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 670 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 70050.
  4. ↑ Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Lublinitz (Loben) [online], www.verwaltungsgeschichte.de:80 [dostęp 2018-07-15] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-14].
  5. ↑ Olesno00009_1 [online], home.teleos-web.de [dostęp 2025-12-16].
  6. ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, Pieczęcie gmin wiejskich dawnego powiatu lublinieckiego (1805–1939), „Szkice Archiwalno-Historyczne”, 21 (2024), s. 37-38, DOI: 10.61516/szkice21_2024/starczewska (pol.).
  7. ↑ Wyniki plebiscytu na Górnym Śląsku, Stefan Dziewulski, odbytka z "ekonomisty", Warszawa 1922
  8. ↑ Encyklopedia powstań śląskich, Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, s. 277.
  9. ↑ Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 26. ISBN 83-87424-77-3.

Linki zewnętrzne