Kodeks Baranda – XVI-wieczny rękopis mistecki.
Historia powstania Kodeksu Baranda jest nieznana. Po raz pierwszy pojawił się w spisie kodeksów i rękopisów sporządzonym przez Lorenzo Boturini Benaduci na podstawie wcześniejszych dokumentów autorstwa Fernando de Alva Ixtlilxochitl, pomiędzy 1736 a 1743 rokiem. W roku 1831 trafił do Narodowego Muzeum Archeologii Wydział Historii i Etnografíi w Meksyku.
Pierwsze badania nad dokumentem rozpoczął archeolog García Sáinz de Baranda (1797–1853), od imienia którego nazwano manuskrypt.
Dziś znane są dwa dokumenty nazwane Kodeksami Baranda. Pierwszy datowany jest na XVI wiek o wym. 77,5 × 160 cm, drugi na XVII wiek o wym. 37 × 228 cm.