Kurzycko

Kurzycko
wieś
Ilustracja
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

gryfiński

Gmina

Mieszkowice

Wysokość

39 m n.p.m.

Liczba ludności (2022)

170

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

74-505

Tablice rejestracyjne

ZGR

SIMC

0779271

Położenie na mapie gminy Mieszkowice
Mapa konturowa gminy Mieszkowice, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kurzycko”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kurzycko”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Kurzycko”
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa konturowa powiatu gryfińskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kurzycko”
Ziemia52°45′32″N 14°28′09″E/52,758889 14,469167

Kurzycko (do 1945 niem. Voigtsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Mieszkowice, nad rzeką Kurzycą. Według danych z 2010 liczyła 202 mieszkańców.

Miejscowość znajdowała się od ok. 1250 na terytorium powstałej Nowej Marchii, pierwsza wzmianka pochodzi z 1305. Na przestrzeni wieków miała wielu właścicieli, najdłużej była w posiadaniu rodu von Sydow (1466–1691). Od 1945 leży w granicach Polski.

W miejscowości znajduje się kościół salowy w stylu gotyckim z 1. poł. XIV w., z wieżą dobudowaną w 1611.

Układ przestrzenny

Wieś ma charakter niewykształconej wielodrożnicy z czytelnym ulicowym układem zabudowy, w części płd. (chłopskiej) w formie czworoboku zorientowanego na osi północ – południe po obu stronach rzeki Kurzycy. Zabudowa złożona z niewielkich, dwu- i trzybudynkowych zagród, o nieregularnych działkach siedliskowych; dominują budynki murowane, wzniesione na pocz. XX w. oraz sporadycznie ryglowe stodoły z końca XIX w. Zespół folwarczny uległ dewaloryzacji i dezintegracji.

Nazwa

Niemiecka nazwa pochodzi prawdopodobnie od Voigt "wójt" i Dorf "wieś". W XIV w. mogła tu istnieć siedziba wójta terytorialnego ziemi mieszkowickiej.

Identyfikacja Kurzycka z wsią Carkzowe jest błędna - nazwa ta jest wymieniana w dokumencie templariuszy z 31 grudnia 1262, w którym Jan i Otton z dynastii askańskiej zawierają ugodę z Widekindem (Widekinusem), mistrzem templariuszy w Niemczech i krajach słowiańskich, na mocy którego templariusze w zamian za zrzeczenie się praw do miejscowości leżących przy drodze do Gorzowa (oppidum – prawdopodobnie przedlokacyjna osada targowa pod Kostrzynem, Kłośnica, Warniki, Dąbroszyn, Pudignowe i Witnica) oraz dóbr komandorii w Myśliborzu, otrzymują potwierdzenie posiadania komandorii chwarszczańskiej wraz z dziesięcioma wsiami (Bogusław, Carkzowe?, Cychry, Dargomyśl, Dębno, Gudzisz, Krześnica, Nyvik?, Oborzany, Sarbinowo). Wieś Carkzowe prawdopodobnie przestała istnieć już w średniowieczu, a znajdowała się na terenie lasu Karrheide, na północny zachód od Dębna. W tej okolicy w XVIII i XIX w. istniały obiekty terenowe o podobnym nazewnictwie – zanikające jezioro Karrzee, bagno Karfenn, łęg Karrbruch i łąka Karre.

Nazwa na przestrzeni wieków: Voghedystorp 1305; Vogtzstorp 1337; Voydsdorp 1338;Neystorp (Voystorp) 1368; Vogtsdorf 1837; Voigtsdorf do 1945.

Obecna nazwa miejscowości nawiązuje do rzeki Kurzycy (niem. Kuritz Fliess, ale też Kunitz Fliess 1850).

Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Historia

Właściciele wsi i majątku Kurzycko
Imię i nazwiskoLata
Voghedystorp, Voydsdorpprzed? 1305-1351?
von Mörner1351-?
Tydeke Elzholte1372
von Sydow1466–1691
Kerstien Stenbeke1512
Christoph von Tischbergprzed? 1571-po? 1583
Wolf Heinrich von Horker
pół wsi
przed? 1664-1696
von Pfuhl, pół wsi
cała wieś
1691
1696-1776
von Kleist1776-1779
von Wobeser1779-1801
von Rohr1801-1802
Eisenhart1802-1807
Christian Friedrich Vorpahl1807–1813
Kranz1813-1817
Funk1813-52
Haase1852- ok. 1856–58
Goltzok. 1856–58- po 1908
Erich Baarthpo 1908-?

Ludność

Liczba ludności w ostatnich 3 wiekach (wieś i majątek):

Organizacje i instytucje

Atrakcje turystyczne