Wicin

Wicin
osada
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

gryfiński

Gmina

Mieszkowice

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

74-505

Tablice rejestracyjne

ZGR

SIMC

0779377

Położenie na mapie gminy Mieszkowice
Mapa konturowa gminy Mieszkowice, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa konturowa powiatu gryfińskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Wicin”
Ziemia52°44′40″N 14°30′59″E/52,744444 14,516389

Wicin (do 1945 niem. Schulzendorf) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Mieszkowice. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1337 r., w następnych wiekach należała do nowomarchijskich rodów von Mörner z Kłosowa i Czelina oraz von Sydow z Sitna. Od 1945 r. leży w granicach Polski.

Położenie

Zgodnie z podziałem fizycznogeograficznym Polski według Kondrackiego teren, na którym położony jest Wicin należy do prowincji Niziny Środkowoeuropejskiej, podprowincji Pojezierza Południowobałtyckiego, makroregionu Pojezierze Południowopomorskie oraz w końcowej klasyfikacji do mezoregionu Równina Gorzowska.

Miejscowość leży 3 km na południe od Mieszkowic.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Nazwa

Schultendorp 1337, Schultendorpissche Mole [młyn] 1405, Schultendorff 1491, Schultzendorff 1720, Vorwerk Schultzendorf 1778, 1945, Piasków 14.10.1945, Wicin 1948

Pierwotna dzierżawcza nazwa niemiecka pochodzi od średnio-dolno-niemieckiego schulte, górnoniemieckiego Schulze „sołtys” + dorp (Dorf) „wieś”.

Historia

Ludność

Liczba ludności:

Edukacja

Uczniowie uczęszczają do szkoły podstawowej w Troszynie.

Związki wyznaniowe

Wicin należy do rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Troszynie. W miejscowości nie ma kościoła.

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1460 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 145617.
  3. ↑ Andrzej Chludziński: Nazwy miejscowe gminy Mieszkowice. W: Nadodrzańskie spotkania z historią. Pruszcz Gdański: Wydawnictwo Jasne, 2013, s. 63-64. ISBN 978-83-61508-48-9.
  4. ↑ M.P. z 1948 r. Nr 59, poz. 363 (ISAP)
  5. ↑ Ludwig Gollmert, Das Neumärkische Landbuch Markgraf Ludwigs des Älteren vom Jahre 1337. Nach einer neu aufgefundenen Handschrift des vierzehnten Jahrhunderts., Frankfurt am Oder: Trowitzsch in Comm.v.Hist.-Statist.Verein, 1862, s. 12 (niem.).
  6. ↑ Edward Rymar, Czelińsko-kłosowski ród Mornerów w wiekach średnich, [w:] Rocznik Chojeński, t. IV, Chojna: Stowarzyszenie Historyczno-Kulturalne "Terra Incognita", 2012, s. 84–85, ISSN 2080-9565.
  7. 1 2 3 4 5 Edward Rymar, Słownik historyczny Nowej Marchii w średniowieczu, t. T. 2, Ziemie chojeńska, mieszkowicka, trzcińska i kostrzyńska, Chojna, Wodzisław Śląski 2016, s. 213, ISBN 978-83-940636-0-3.
  8. 1 2 Edward Rymar, Rodzina rycerska von Sydow w średniowieczu (w ziemi chojeńskiej w szczególności), [w:] Rocznik Chojeński, t. II, Chojna: Stowarzyszenie Historyczno-Kulturalne "Terra Incognita", 2010, s. 36–37, ISSN 2080-9565.
  9. ↑ Hans von Sydow, Genealogie der Familie von Sydow, Hamburg: Ferdinand Schlotke, 1897, s. 20 (niem.).
  10. ↑ Leopold Krugg: Neues topographisch-statistisch-geographisches Wörterbuch des Preussischen Staats. T. 4. Halle: Karl August Kümmel, 1823, s. 284.
  11. ↑ Meyers Orts- und Verkehrs-lexikon des deutschen Reichs, 1910 (niem.).
  12. ↑ Topographischstatistische Uebersicht des Regierungsbezirks Frankfurth a. d. O., Frankfurt a. d. O.: Gustav Haruecher Buchhandlung, 1840, s. 104 (niem.).
  13. ↑ Güthlein: Topographische Uebersicht des Appellationsgerichts-Departements Frankfurt a/O.: Nebst Verzeichnis d. in demselben angestellten Richter, Staats-u. Rechtsanwalte. Aus amtl. Quellen zsgestellt. Frankfurt a/O: Selbstverl., 1856, s. 20.
  14. ↑ Statistisches Landesamt Prussia: Die Gemeinden und Gutsbezirke des Preussischen Staates und ihre Bevölkerung: Nach den Urmaterialien der allgemeinen Volkszählung vom 1. december 1871 bearb. und zusammengestellt vom Königlichen Statistischen Bureau. T. II. Provinz Brandenburg. Berlin: Königl. Statistisches Bureau, 1873, s. 125.