Legnickie Pole

Legnickie Pole
wieś
Ilustracja
Panorama wsi Legnickie Pole
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

legnicki

Gmina

Legnickie Pole

Liczba ludności (31.12.2017)

1402

Strefa numeracyjna

76

Kod pocztowy

59-241

Tablice rejestracyjne

DLE

SIMC

0365084

Położenie na mapie gminy Legnickie Pole
Mapa konturowa gminy Legnickie Pole, w centrum znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Położenie na mapie powiatu legnickiego
Mapa konturowa powiatu legnickiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Legnickie Pole”
Ziemia51°08′40″N 16°14′34″E/51,144444 16,242778
Bazylika mniejsza św. Jadwigi w klasztorze benedyktynów

Legnickie Pole (niem. Wahlstatt) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Legnickie Pole, na południe od Legnicy.

Miejscowość jest siedzibą gminy Legnickie Pole.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Legnickie Pole. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie legnickim.

Nazwa

W kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego), spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305, wymieniona jest część Legnickiego Pola, Racimierz, pochodząca od staropolskiego imienia męskiego Racimir, zanotowana w zlatynizowanej formie Rathimiri villa. W roku 1613 śląski regionalista i historyk Mikołaj Henel z Prudnika wymienił miejscowość w swoim dziele o geografii Śląska pt. Silesiographia, podając jej łacińską nazwę: Wolstadium.

Integralne części wsi Legnickie Pole
SIMCNazwaRodzaj
0365090Janiszówczęść wsi
0365109Racimierzczęść wsi

Historia

Legnickie Pole (Wahlstatt) na mapie Dolnego Śląska Helwiga (nad Legnicą)

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:

kościół pw. Świętej Trójcy i Najśw. Marii Panny, obecnie muzeum poświęcone bitwie pod Legnicą z 1241 r. Kościół pochodzi z XIII-XV w. (przebudowany w XVIII w.). Razem z kościołem klasztornym św. Jadwigi, klasztorem oo. benedyktynów oraz pawilonem ogrodowym stanowią pomniki historii. W klasztorze mieści się jeden z większych w Polsce dom pomocy społecznej.

Po bitwie pod Legnicą, prawdopodobnie w 1242 r., księżna Anna, wdowa po Henryku Pobożnym, lub według innej wersji księżna Jadwiga, jego matka, ufundowała w Legnickim Polu kościół i darowała go benedyktynom z czeskich Opatovic. Pozostawał on w ich posiadaniu do czasów reformacji. W 1535 r. książę legnicko-brzeski Fryderyk II przejął dobra benedyktynów i sprzedał je w ręce prywatne. Na początku XVIII w. benedyktyni odkupili posiadłości w Legnickim Polu i przystąpili do budowy nowych kościoła i klasztoru. W 1810 r. król pruski w ramach akcji sekularyzacyjnej zlikwidował zakon i podarował w 1818 r. majątek marszałkowi Blücherowi, który otrzymał tytuł książęcy – Fürst Blücher von Wahlstatt.

Muzeum Bitwy pod Legnicą

W Legnickim Polu znajduje się Muzeum Bitwy pod Legnicą. Adres: pl. Henryka II Pobożnego 3.

Gospodarka

W celu aktywizacji gospodarczej gminy, pomiędzy autostradą A4, a torami kolejowymi linii Legnica – Kamieniec Ząbkowicki, utworzona została podstrefa Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Wykaz sołectw [online], Gmina Legnickie Pole [dostęp 2018-08-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-01-25].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 644 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 66955.
  4. ↑ Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis [online], dokumentyslaska.pl [dostęp 2012-10-24].
  5. ↑ H. Markgraf, J. W. Schulte, Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis, Breslau 1889.
  6. ↑ Detlef Haberland: Die „Silesiographia” und „Breslo-Graphia” von Nicolaus Henel von Hennenfeld. Arkadiusz Cencora, Diana Codogni-Łańcucka. Wrocław: Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu, 2011, s. 182. ISBN 978-83-910595-2-4.
  7. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  8. ↑ GUS. Rejestr TERYT
  9. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 94. [dostęp 2012-08-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-31)].
  10. ↑ Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 kwietnia 2004 Dz. U. z 2004 r. Nr 102, poz. 1056 (ISAP)
  11. ↑ Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 323.

Linki zewnętrzne