| Data i miejsce urodzenia |
1885 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
29 lipca 1950 |
| Język | |
| Dziedzina sztuki |
literatura |
Leo Finkelstein (ur. 1885 w Radomiu, zm. 29 lipca 1950 w Nowym Jorku) – żydowski pisarz, publicysta, krytyk literacki i pedagog.
Ukończył Gimnazjum Rządowe w Kielcach, następnie studiował filozofię i polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował jako nauczyciel języka polskiego i jidysz w gimnazjum.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w Wojsku Polskim. W okresie dwudziestolecia międzywojennego pełnił funkcję członka zarządu gminy żydowskiej w Warszawie, był także wiceprzewodniczącym Związku Literatów i Dziennikarzy Żydowskich, sekretarzem sekcji żydowskiej PEN Clubu oraz członkiem zarządu Kultur-Lige, Towarzystwa Przyjaciół JIWO i Centralnego Związku Rzemieślników Żydów. W latach 30. XX wieku związał się z Bundem.
Współpracował m.in. z „Naszym Przeglądem”, „Folkscajtung”, „Der Moment” i „Literarisze Bleter”. W latach 1933–1934 był także wydawcą nieregularnie wydawanego pisma „Nasza Obrona. Pismo poświęcone antyhitlerowskiej akcji gospodarczej”. Był także autorem jednoaktówek, wystawianych przez amatorskie teatry w Kielcach.
II wojnę światową przeżył w Związku Radzieckim. Podczas pobytu w Moskwie został wraz z żoną aresztowany i zesłany. Był działaczem Komitetu Organizacyjnego Żydów Polskich. W 1946 roku powrócił do Polski, współpracował wówczas z czasopismem „Jidisze Szriftn”. W październiku 1946 roku w miesięczniku „Folkscajtung” opublikował artykuł Obrzydliwość, brzydź się nią. O pisarzu, który jest oskarżony o zdradę, w którym oskarżył Michała Weicherta o kolaborację z Niemcami i wzywał do ponownego osądzenia go.
Niedługo później wyjechał do Paryża, a w 1948 roku osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Zmarł w 1950 roku i został pochowany na cmentarzu na osiedlu Glendale w Queens.