| Leon Dubrawski Леон Дубравський | |||
Leon Dubrawski (2023) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 lipca 1949 | ||
| Biskup kamieniecki | |||
| Okres sprawowania |
4 maja 2002 - 1 lipca 2025 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Śluby zakonne |
21 sierpnia 1986 | ||
| Prezbiterat |
29 maja 1983 | ||
| Nominacja biskupia |
7 kwietnia 1998 | ||
| Sakra biskupia |
27 czerwca 1998 | ||
| Odznaczenia | |||
| Data konsekracji |
27 czerwca 1998 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||
| Współkonsekratorzy | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Leon Maksymilian Dubrawski OFM (ukr. Леон Дубравський; ur. 1 lipca 1949 w Dubowcu) – ukraiński duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, katolicki biskup kamieniecki.
W 1978 wstąpił do seminarium duchownego w Rydze. 31 sierpnia 1982 wstąpił do zakonu franciszkańskiego (podówczas prowincja bernardyńska). Święcenia kapłańskie otrzymał 29 maja 1983 w Rydze z rąk kardynała Julijansa Vaivodsa. 21 sierpnia 1986 złożył śluby wieczyste. W latach 1983−1993 był proboszczem parafii w Chmielniku, następnie przełożony kustodii Św. Michała Archanioła Zakonu Franciszkanów (Bernardynów) na Ukrainie. 7 kwietnia 1998 został mianowany biskupem pomocniczym w Kamieńcu Podolskim. 27 czerwca 1998 przyjął sakrę biskupią z rąk kard. Mariana Jaworskiego. Po przyjęciu rezygnacji bpa Jana Olszańskiego, 4 maja 2002 mianowany został biskupem diecezjalnym w Kamieńcu Podolskim.
W 2015 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
1 lipca 2025 papież Leon XIV przyjął jego rezygnację z urzędu biskupa kamienieckiego złożoną ze względu na wiek.