|
| |||
| Data urodzenia |
1484 | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
5 maja 1544 | ||
| Biskup poznański | |||
| Okres sprawowania |
1539–1544 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Nominacja biskupia |
1535 | ||
| Sakra biskupia |
brak danych | ||
| |||
{{Duchowny infobox}}
|
Sebastian Branicki herbu Korczak (ur. w 1484, zm. 5 maja 1544 w Łaskarzewie) – biskup rzymskokatolicki, senator I Rzeczypospolitej, jeden z prekursorów kontrreformacji w Polsce, sekretarz króla Zygmunta I Starego.
Był stronnikiem królowej Bony i dzięki jej protekcji był w latach 1532–1538 referendarzem wielkim koronnym. Na tym stanowisku wsławił się udaną rewindykacją do skarbu królewskiego, nielegalnie posiadanych dóbr Radziwiłłów na Podlasiu. W 1535 został biskupem kamienieckim, w 1538 chełmskim, w 1539 objął diecezję poznańską. Jako biskup poznański był zdecydowanym przeciwnikiem szerzącej się wówczas reformacji, dbając przy tym o nienaganne prowadzenie się kapłanów katolickich. Wspierał Akademię Lubrańskiego, fundował liczne stypendia zagraniczne dla niezamożnej młodzieży.
Pochowany w katedrze śś. Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu.