Leszek Sykulski

Leszek Sykulski
Ilustracja
Leszek Sykulski (2025)
Data i miejsce urodzenia

4 listopada 1981
Częstochowa

Zawód, zajęcie

politolog, nauczyciel akademicki

Tytuł naukowy

doktor nauk społecznych

Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński
Uniwersytet Śląski w Katowicach

Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Medal „Pro Patria”
Strona internetowa

Leszek Sykulski (ur. 4 listopada 1981 w Częstochowie) – polski politolog, geopolityk i publicysta, specjalizujący się w geopolityce, geografii politycznej i wojnie informacyjnej. Jeden z założycieli Polskiego Towarzystwa Geopolitycznego (2008). Autor książek o geopolityce, w tym monografii Rosyjska geopolityka a wojna informacyjna (2019) oraz Myśl geopolityczna Aleksandra Dugina (2024).

Od 2022 r. publicznie sprzeciwia się polskiej pomocy wojskowej dla Ukrainy i postuluje normalizację relacji z Rosją. Współzałożyciel ruchu społecznego Polski Ruch Antywojenny (2023) i prezes partii Bezpieczna Polska (w latach 2023–2026).

Życiorys

Wykształcenie

Ukończył studia historyczne na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2013 r. uzyskał stopień doktora nauk społecznych w zakresie nauk o polityce na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, broniąc dysertacji Polska myśl geopolityczna w latach 1989–2009 napisanej pod kierunkiem Marka Barańskiego. Jest absolwentem Akademii Obrony Narodowej. Przeszkolenie podoficerskie odbył w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu, praktykę dowódczą w 15 Giżyckiej Brygadzie Zmechanizowanej, a kurs oficerów rezerwy ukończył w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu. Posiada stopień porucznika rezerwy.

Działalność zawodowa i organizacyjna

W latach 2006–2010 pracował jako analityk ds. bezpieczeństwa międzynarodowego w Kancelarii Prezydenta RP za prezydentury Lecha Kaczyńskiego. W latach 2006–2007 zasiadał z nominacji prezydenta w Komisji Weryfikacyjnej WSI jako protokolant.

W 2008 r. był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Geopolitycznego, w którego zarządzie zasiadał jako prezes w latach 2008–2009 i 2012–2014 (od 2014 prezes honorowy). W latach 2007–2016 pełnił funkcję prezesa stowarzyszenia Instytut Geopolityki. Przez pięć lat (2018–2023) był biegłym sądowym przy Sądzie Okręgowym w Częstochowie w zakresie bezpieczeństwa państwa i ekstremizmu politycznego.

W latach 2009–2016 był redaktorem naczelnym kwartalnika Przegląd Geopolityczny, a w latach 2011–2019 redaktorem naczelnym portalu Geopolityka.net.

Działalność akademicka

Wykładał w Akademii Obrony Narodowej (2011–2013), Akademii Polonijnej w Częstochowie (2012) oraz na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Długosza w Częstochowie (2018–2020), gdzie pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. dydaktyki Instytutu Nauk Społecznych i Bezpieczeństwa. W latach 2013–2018 i 2020–2023 pracował w Katedrze Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Nauk Stosowanych im. Józefa Gołuchowskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim. W lutym 2023 r. uczelnia rozwiązała z nim współpracę; rektor Paweł Gotowiecki stwierdził, że działania Sykulskiego w ramach Polskiego Ruchu Antywojennego godzą w polską rację stanu.

W 2026 r. miał objąć kierownictwo studiów podyplomowych „Geopolityka i geostrategia" na Wyższej Szkole Społeczno-Ekonomicznej w Gdańsku. Po publikacjach medialnych uczelnia wycofała się z tej współpracy.

Działalność polityczna

W wyborach parlamentarnych w 2015 r. kandydował do Sejmu z 2. miejsca listy Nowoczesnej (nie będąc członkiem partii). Następnie był członkiem Konfederacji Korony Polskiej, z której wystąpił w maju 2023 r..

3 lutego 2023 r. wraz z Sebastianem Pitoniem założył ruch społeczny Polski Ruch Antywojenny, postulujący minimalizację zaangażowania Polski w wojnę na Ukrainie. Ruch zarejestrował komitet wyborczy na wybory parlamentarne w 2023 r., jednak Państwowa Komisja Wyborcza odmówiła rejestracji, kwestionując ważność zebranych podpisów poparcia, i złożyła zawiadomienie do prokuratury w związku z podejrzeniem fałszerstwa. Sykulski zaprzeczył zarzutom, tłumacząc nieprawidłowości brakiem doświadczenia ruchu w zbieraniu podpisów.

We wrześniu 2023 r. założył partię polityczną Bezpieczna Polska, której program zakłada normalizację relacji z Rosją i Białorusią, wycofanie zagranicznych baz wojskowych z terytorium Polski, przystąpienie do BRICS i Szanghajskiej Organizacji Współpracy oraz prowadzenie wielowektorowej polityki zagranicznej. Partia została rozwiązana i tym samym zakończyła działalność w 2026 r. Została wyrejestrowana z ewidencji partii politycznych przez Sąd Okręgowy w Warszawie 9 października 2026.

W 2026 był panelistą na kongresie KINGS zorganizowanym przez środowisko Grzegorza Brauna.

Poglądy

Realizm suwerenny

Sykulski określa swoją koncepcję polityki zagranicznej mianem realizmu suwerennego. Postuluje wielowektorowość w stosunkach międzynarodowych: Polska powinna unikać jednostronnej zależności od jakiegokolwiek mocarstwa i rozwijać relacje z różnymi partnerami, w tym z państwami Globalnego Południa. Opowiada się za suwerennością w polityce obronnej, rozumianą jako brak obcych baz wojskowych na terytorium RP.

Stanowisko wobec wojny na Ukrainie

Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 r. Sykulski opowiedział się za udzielaniem pomocy humanitarnej obywatelom Ukrainy, lecz sprzeciwił się polskiej pomocy wojskowej, argumentując, że wpłynie ona niekorzystnie na bezpieczeństwo narodowe RP i może prowadzić do wojny z Rosją. Hasło założonego przez niego Polskiego Ruchu Antywojennego brzmi To nie nasza wojna.

27 kwietnia 2022 r. przeprowadził na swoim kanale YouTube wywiad z ambasadorem Federacji Rosyjskiej w Polsce Siergiejem Andriejewem.

Geopolityka rosyjska

Sykulski od lat zajmuje się badaniem rosyjskiej myśli geopolitycznej. W 2019 r. opublikował monografię Rosyjska geopolityka a wojna informacyjna, poświęconą związkom między rosyjską teorią geopolityczną a prowadzeniem wojny informacyjnej. W 2024 r. wydał monografię Myśl geopolityczna Aleksandra Dugina, w której analizował koncepcje rosyjskiego filozofa Aleksandra Dugina. Spotkał się z Duginem osobiście w Moskwie w 2019 r., oceniając go jednocześnie jako projekt od A do Z sterowany przez rosyjskie służby specjalne.

Odbiór

Przed 2022 r. Sykulski funkcjonował jako autor podręczników i monografii z zakresu geopolityki, publikowanych m.in. przez PWN. Założony m.in. przez niego Przegląd Geopolityczny jest indeksowany w bazie CEJSH.

Krytyka po 2022

Po zajęciu publicznego stanowiska przeciw pomocy wojskowej dla Ukrainy Sykulski stał się obiektem krytyki z różnych stron sceny politycznej. Bartłomiej Radziejewski z Nowej Konfederacji określił jego wywiad z ambasadorem Andriejewem (zob. wyżej) jako przeprowadzony na kolanach. Rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych Stanisław Żaryn stwierdził, że tezy Sykulskiego wpisują się w propagandę Rosji. Gazeta Polska nazwała go geopolitykiem od interesów Kremla. OKO.press oceniło, że hasło To nie nasza wojna jest typowe dla rosyjskiej wojny informacyjnej, obciążającej odpowiedzialnością za konflikt Stany Zjednoczone zamiast Rosji. Portal wPolityce.pl określił działalność Polskiego Ruchu Antywojennego jako sabotaż polskiej pomocy dla Ukrainy.

Odznaczenia

Wybrane publikacje

Monografie

Prace redakcyjne

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 O mnie. [w:] leszeksykulski.pl [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  2. 1 2 Historia. [w:] Polskie Towarzystwo Geopolityczne [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  3. 1 2 3 Michał Hyra: Antyamerykańska i prorosyjska kampania rozpoczęta. Sykulski z Pitoniem powołali w Częstochowie Polski Ruch Antywojenny. [w:] Gazeta Wyborcza Częstochowa [on-line]. 2023-02-03. [dostęp 2026-04-03].
  4. 1 2 Wiktor Ferfecki, Zaskakujące decyzje Ziobry, Kukiza i Liroya. Jednocześnie zdecydowali o likwidacji swoich ugrupowań [online], Rzeczpospolita, 21 kwietnia 2026 [dostęp 2026-09-17] (pol.).
  5. 1 2 Leszek Sykulski z nową partią. [w:] Rzeczpospolita [on-line]. 2023-10-13. [dostęp 2026-04-03].
  6. ↑ Dr Leszek Sykulski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-04-20].
  7. 1 2 3 4 O komisji weryfikacyjnej ds. WSI i Polskim Ruchu Antywojennym. L. Sykulski w rozmowie z J. Międlarem. [dostęp 2026-04-03].
  8. ↑ Pełny skład Komisji Weryfikacyjnej WSI. [w:] Helsińska Fundacja Praw Człowieka [on-line]. 2008-11-25. [dostęp 2026-04-03].
  9. ↑ Wykaz Biegłych Sądowych, s. 28. [w:] Sąd Okręgowy w Częstochowie [on-line]. [dostęp 2018-03-31].
  10. ↑ Jakub Korus: Ukrainę uważał za „państwo sezonowe". Prorosyjski geopolityk zwolniony z uczelni. [w:] Newsweek [on-line]. 2023-02-20. [dostęp 2026-04-03].
  11. ↑ Prorosyjski politolog nie poprowadzi podyplomowych studiów. Uczelnia reaguje na naszą publikację. [w:] OKO.press [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  12. ↑ Leszek Sykulski kierownikiem studiów geopolitycznych na uczelni w Gdańsku. [w:] TVP Info [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  13. ↑ Wyniki Sejm. [w:] PKW [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  14. ↑ Leszek Sykulski poza Konfederacją Korony Polskiej. [w:] Kanał Polityczny [on-line]. 2023-05-07. [dostęp 2026-04-03].
  15. 1 2 Donos na Leszka Sykulskiego. Prokuratura zawiadomiona ws. list poparcia komitetu. [w:] Rzeczpospolita [on-line]. 2023-08-30. [dostęp 2026-04-03].
  16. ↑ PKW zawiadamia prokuraturę. Chodzi o Polski Ruch Antywojenny Leszka Sykulskiego i podejrzenie fałszerstwa. [w:] i.pl [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  17. ↑ Nowa partia prorosyjska w Polsce. Sykulski: tak dla Rosji, nie dla NATO. [w:] OKO.press [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  18. ↑ Program. [w:] Bezpieczna Polska [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  19. ↑ Bezpieczna Polska [online], bip.warszawa.so.gov.pl [dostęp 2026-10-18].
  20. ↑ Braun szykuje „królewski kongres”. Na jaw wyszły zaskakujące szczegóły. wprost.pl, 16 lipca 2026. [dostęp 2026-07-11].
  21. 1 2 Leszek Sykulski: Strategia realizmu suwerennego. [w:] Geopolityka.net [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  22. ↑ Dlaczego Rosja zaatakowała Ukrainę? Jak bronić Polski?. [w:] Instytut Spraw Obywatelskich [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  23. 1 2 Polski politolog sprzeciwia się wspieraniu Ukrainy. I robi wywiad z rosyjskim ambasadorem. [w:] Interia [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  24. 1 2 Rosyjska geopolityka a wojna informacyjna. [w:] Księgarnia PWN [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  25. ↑ Aleksander Dugin. Myśl geopolityczna. [w:] Lubimyczytac.pl [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  26. 1 2 Uwaga na niby-pacyfistyczną narrację! Korzysta na niej Kreml, w Polsce szerzy ją Sykulski. [w:] OKO.press [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  27. ↑ Przegląd Geopolityczny. [w:] CEJSH [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  28. ↑ Radziejewski: Sykulski zrobił wywiad z Andriejewem na kolanach. [w:] Do Rzeczy [on-line]. 2022-04-30. [dostęp 2026-04-03].
  29. ↑ Grzegorz Wierzchołowski: Geopolityk od interesów Kremla. Kim jest Leszek Sykulski. [w:] Gazeta Polska [on-line]. 2023-02-15. [dostęp 2026-04-03].
  30. ↑ Ruch antywojenny, czyli sabotaż polskiej pomocy dla Ukrainy. [w:] wPolityce.pl [on-line]. [dostęp 2026-04-03].
  31. ↑ Robert Fidura: Odznaczenia dla członków Związku Strzeleckiego. [w:] Związek Strzelecki [on-line]. 2016-08-06. [dostęp 2026-04-03].
  32. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 czerwca 2021 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2021 r. poz. 795 (ISAP)).

Linki zewnętrzne