Lew berberyjski (Panthera leo leo) – wymarły na wolności podgatuneklwa afrykańskiego, ssaka z rodzinykotowatych. Lew berberyjski był również nazywany „lwem północnoafrykańskim”, „lwem Atlasu” lub „lwem egipskim”.
Charakterystyka
Długość grzywy waha się od 8 do 22 cm. Lew mierzy od 2,30 do 2,80 m. Według dziewiętnastowiecznych myśliwych to mógł być największy lew w historii, lecz nigdy nie udało się tego udowodnić, gdyż lwy w niewoli nie odżywiają się tak, jak na wolności, więc były mniejsze. Badania przeprowadzane w Parku Narodowym Serengeti wykazały, że temperatura otoczenia oraz poziom testosteronu mają wpływ na wielkość i kolor lwów.
W 1939 roku Glover Morrill Allen stwierdził, że Felis leo barbaricus oraz Felis leo nubicus to ten sam podgatunek.
Występowanie
Z przekazów historycznych można odczytać, że lew berberyjski występował wzdłuż Nilu oraz Morza Śródziemnego. W XIV wieku p.n.e. Totmes IV polował na lwy berberyjskie. W Libii przetrwał on do początku XVIII wieku, a w Maroku do 1890. Przyczyną wymarcia były polowania, za które dostawało się nagrody. Niektóre badania wykazywały, że lew berberyjski mógł żyć na wolności w małych grupach do połowy lat sześćdziesiątych w Algierii. Lwy tego podgatunku są dalej hodowane m.in. w ZOO w Libercu.
Kultura
Lew berberyjski pojawia się wielokrotnie w starożytnej literaturze egipskiej. Posągi i statuetki lwów znaleziono m.in. w Hierankonpolis. Jedno z egipskich bóstw miało lwią głowę. Ponadto, w Afryce Północnej wielokrotnie łapano lwy, aby oglądać je później w amfiteatrach. Reprezentacja Maroka w piłce nożnej mężczyzn ma przydomek „Lwy Atlasu”, z tego tytułu kibice na meczach często noszą maski lwów. Przydomek wziął się od innej nazwy lwa berberyjskiego.
Galeria
Ostatnie zdjęcie lwa berberyjskiego na wolności
Malowidło przedstawiające polowanie na lwy w Maroku
↑ATLAS LION [online], ROYAUME DU MAROC || Jardin Zoologique de Rabat, La rencontre sauvage [dostęp 2021-02-15](ang.).
12Broward College Archives and SpecialB.C.A.S.CollectionsBroward College Archives and SpecialB.C.A.S., Book of the lion, London: John Murray, Albemarle Street, W., 1913 [dostęp 2021-02-03].
↑Wayback Machine [online], web.archive.org, 3 lipca 2007 [dostęp 2021-02-03] [zarchiwizowane z adresu 2007-07-03].
↑SmithsonianS.LibrariesSmithsonianS., Mammals of the Soviet Union, Washington, D.C.: Smithsonian Institution Libraries and National Science Foundation, 1988 [dostęp 2021-02-03].
↑Johann NepomukJ.N.MeyerJohann NepomukJ.N., Dissertatio inauguralis anatomico-medica de genere felium. Doctoral thesis., 1826.
↑Henri Marie Ducrotay deH.M.D.BlainvilleHenri Marie Ducrotay deH.M.D., Ostéographie ou description iconographique comparée du squelette et du système dentaire des mammifères récents et fossils pour servir de base à la zoologie et la géologie, „J. B. Baillière et Fils.”, Tom 2, 1843, s. 176.
↑Xavier deX.PlanholXavier deX., Le Paysage Animal. L’homme et la Grande Faune: Une Zoogéographie Historique.
↑John GardenenJ.G.WilkinsonJohn GardenenJ.G., The manners and customs of the ancient Egyptians., t. Tom 3, 1878.
↑C.A.W.C.A.W.GuggisbergC.A.W.C.A.W., Simba: the life of the lion.
↑Simon A.S.A.BlackSimon A.S.A., AminaA.FellousAminaA., NobuyukiN.YamaguchiNobuyukiN., David L.D.L.RobertsDavid L.D.L., Examining the Extinction of the Barbary Lion and Its Implications for Felid Conservation, „PLoS ONE”, 8 (4), 3 kwietnia 2013.