Testosteron

Testosteron
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C19H28O2

Masa molowa

288,43 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

58-22-0

PubChem

6013

DrugBank

DB00624

Klasyfikacja medyczna
ATC

G03BA03

Testosteron, 17β-hydroksy-4-androsten-3-on – organiczny związek chemiczny z grupy androgenów, podstawowy męski steroidowy hormon płciowy. Jest produkowany przez komórki śródmiąższowe Leydiga w jądrach pod wpływem hormonu luteinizującego, a także w niewielkich ilościach przez korę nadnerczy, jajniki i łożysko.

We krwi tylko niewielka część testosteronu występuje w postaci wolnej oraz związanej z albuminami, reszta jest związana (nieaktywna) z białkiem transportowym SHBG (sex hormone binding globuline).

W tkankach docelowych dochodzi do przemiany testosteronu w 2,5 raza silniejszą formę 5-α-dihydrotestosteron. Aby wywrzeć swoje działanie biologiczne testosteron łączy się z receptorami dla hormonów sterydowych znajdujących się w cytoplazmie i jądrze komórek efektorowych.

W leczeniu stosowane są pochodne testosteronu – estry do stosowania doustnego lub iniekcji o powolnym uwalnianiu z tkanki mięśniowej.

Działanie

Testosteron u kobiet

Testosteron stosowany u kobiet wykazuje działanie anaboliczne – jednak leczniczo jest to bardzo rzadko praktykowane z uwagi na niepożądane działania, takie jak: maskulinizacja, hirsutyzm. Stosuje się najczęściej w przypadku zaawansowanych, hormonalnie czynnych nowotworów. Testosteron podany kobiecie będącej w ciąży może u płodów żeńskich wywołać objawy maskulinizacji i cech obojnactwa rzekomego żeńskiego. Również patologicznie nadmierne wydzielanie pochodnych testosteronu z nadnerczy (w wyniku defektu genetycznego) przez rozwijający się płód żeński może powodować zespół nadnerczowo-płciowy z cechami obojnactwa rzekomego żeńskiego.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Testosteron [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 9 października 2021, numer katalogowy: 86500 [dostęp 2022-06-23].
  2. ↑ Endokrynologia Kliniczna, W. Hartwig (red.), Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1984.
  3. ↑ Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała (red.), Fizjologia zwierząt. Podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005, s. 608, ISBN 83-09-01792-8.
  4. ↑ John K. Amory, Progress and prospects in male hormonal contraception, „Current opinion in endocrinology, diabetes, and obesity”, 15 (3), 2008, s. 255–260, DOI: 10.1097/MED.0b013e3282fcc30d, PMID: 18438174, PMCID: PMC2664382.
  5. ↑ S. Bhasin, T.W. Storer, N. Berman, C. Callegari, B. Clevenger, The effects of supraphysiologic doses of testosterone on muscle size and strength in normal men, „The New England Journal of Medicine”, 335 (1), 1996, s. 1–7, DOI: 10.1056/NEJM199607043350101, PMID: 8637535.
  6. ↑ W.F. Ganong, Fizjologia, s. 418.
  7. ↑ Laird Harrison, Experts Clash Over Testosterone Cardiovascular Risks, „Medscape Medical News”, 2014 [dostęp 2018-01-08].
  8. ↑ Matthew J. Budoff, Susan S. Ellenberg, Cora E. Lewis, Emile R. Mohler, Nanette K. Wenger, Testosterone Treatment and Coronary Artery Plaque Volume in Older Men With Low Testosterone, „Journal of the American Medical Association”, 317 (7), 2017, s. 708–716, DOI: 10.1001/jama.2016.21043, PMID: 28241355, PMCID: PMC5465430.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.