| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
23 sierpnia 2002 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
109 minut |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Lukas Moodysson |
| Główne role |
Oksana Akińszyna |
| Muzyka | |
| Zdjęcia |
Ulf Brantås |
| Scenografia |
Josefin Asberg |
| Budżet |
$ 322 530 |
Lilja 4-ever – szwedzko-duński dramat obyczajowy z 2002 roku w reżyserii Lukasa Moodyssona, będący trzecim filmem pełnometrażowym w jego dorobku. Obraz ten, podobnie jak wcześniejszy Fucking Åmål (1998), został pozytywnie przyjęty przez krytykę i widzów i zgłoszono go jako szwedzkiego kandydata do Oscara dla najlepszego filmu obcojęzycznego.
Reżyser zadedykował film „milionom dzieci, wykorzystywanym na całym świecie w seksbiznesie”. W Polsce film obejrzeć można było w kinach podczas 5. edycji Filmostrady (2004–2005); wydany został on także na nośnikach DVD.
Film rozpoczyna się utworem „Mein Herz brennt” (z niem. – me serce płonie) zespołu Rammstein, który staje się tłem dla obrazu na ekranie: nastoletniej dziewczyny, biegnącej w niewiadomym kierunku. Dziewczyna staje na moście, z zamiarem popełnienia samobójstwa – nim jednak dowiemy się, czy dziewczyna zdecyduje się na ostateczny krok, poznajemy jej tragiczną historię. Lilja mieszkała na terenach byłego Związku Radzieckiego. Jej matka wyjechała z kochankiem do Stanów Zjednoczonych, obiecując, że Lilja niedługo do nich dołączy. Jakiś czas po wyjeździe matki do Stanów przychodzi od niej list, w którym zrzeka się ona praw rodzicielskich do Lilji.
Zdjęcia kręcono na terenie Szwecji (Malmö, Trollhättan) oraz Estonii (Tallinn, Paldiski).