Paldiski, kościół św. Mikołaja (z 1841 r.) | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Prowincja | |||||
| Gmina | |||||
| Prawa miejskie |
1783 | ||||
| Burmistrz | |||||
| Powierzchnia |
59,9 km² | ||||
| Populacja (1 I 2025) |
| ||||
| • liczba ludności |
4081 | ||||
| • gęstość |
68,1 os./km² | ||||
| Kod pocztowy |
76806 | ||||
Położenie na mapie Estonii | |||||
Paldiski (dawnej szw. Rågervik, ros. dawnej Балтийский Порт, a dziś Палдиски i niem. Baltischport) – miasto portowe na zachodzie Estonii.


Paldiski leżą na półwyspie Pakri, około 52 km na zachód od Tallinna.
W XVII wieku n.e. powstał na Pakri szwedzki port rybacki Rågervik. Po wielkiej wojnie północnej, w której Rosjanie pokonali Szwedów, Piotr I Wielki założył tutaj nowy port, który za czasów Katarzyny I nazywano Балтийский Порт (czyli port bałtycki), skąd dzisiejsza nazwa estońska Paldiski. W 1724 roku na północ od miasta została wybudowana Latarnia morska Pakri. Została wzniesiona w miejscu wskazanym osobiście przez cara Piotra Wielkiego. Wpisana jest do Kultuurimälestiste Riiklik Register. W 1870 r. powstała linia kolejowa Paldiski – Tallinn – Narwa – Petersburg.
W Paldiskach znajduje się baza wojskowa estońskiej marynarki wojennej. Oprócz tego są dwa porty cywilne na peryferiach miasta: port północny i port południowy. W mieście jest stacja kolejowa Paldiski.
Na półwyspie niedaleko miasta powstało pole turbin wiatrowych, które mają produkować 56.000 MWh energii. W 2004 roku uruchomiono farmę wiatrową Pakri, a w 2013 farmę wiatrową Paldiski.
Według danych Estońskiego Urzędu Statystycznego, 1 I 2025 r., miasto liczyło 4081 mieszkańców.
W miejscowości znajduje się stary, drewniany dworzec kolejowy oraz budynek niewielkiej cerkwi prawosławnej św. Pantelejmona.