Liroconit

Liroconit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

Lirokonit

Skład chemiczny

Cu2Al[(OH)4|AsO4] • 4H2O

Twardość w skali Mohsa

2–2,5

Przełam

nierówny/nieregularny, muszlowy

Łupliwość

niewyraźna

Pokrój kryształu

krótosłupkowy, soczewkowaty, płaskie

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający

Układ krystalograficzny

jednoskośny

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna

Gęstość

2,94–3,01 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

niebieskozielona, niebieskoszara

Rysa

jasnozielona, niebieska

Połysk

szklisty, tłusty, żywiczny

Współczynnik załamania

1,6123–1,6753 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,063

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.DF.20

Liroconit (lub Lirokonit) – minerał z grupy arsenianów. Uwodniony arsenian glinu i miedzi z nieznaczną domieszką fosforu. Nazwa pochodzi od greckich słów leiros = blady i conia = pył ze względu na jasny kolor sproszkowanego minerału.

Charakterystyka

Lirokonit jest półprzezroczystym minerałem o niebieskiekozielonej lub niebieskoszarej barwie. Krystalizuje w układzie jednoskośnym, w formie płaskich kryształów, soczewek, krótkich słupków, w druzach, skupieniach zbitych. Połysk szklisty, tłusty. Waży ok. 3 razy więcej niż taka sama ilość wody w temperaturze pokojowej. Dość miękki - 2-2,5 w skali Mohsa.

Występowanie

Występuje w strefach utleniania rud miedzi. Towarzyszą mu malachit, limonit, kwarc i inne. Można go znaleźć w Kornwalii (Wielka Brytania), paśmie górskim Uralu, Niemczech i na Węgrzech.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Jaroslav Bauer: Przewodnik skały i minerały. Multico, 1997, s. 96-97. ISBN 83-7073-050-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Liroconite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-11] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy minerały. GeoCenter International, 1996, s. 188-189. ISBN 83-86146-44-3.