Lobocarcininae

	Lobocarcininae
	Beurlen, 1930
	Okres istnienia: eocen–miocen PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q
	; Skamieniałość Lobocarcinus sismondai, widok od strony grzbietowej
	; L. sismondai, widok od strony brzusznej
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Podtyp	skorupiaki
Gromada	pancerzowce
Rząd	dziesięcionogi
Infrarząd	kraby
Rodzina	Cancridae
Podrodzina	Lobocarcininae
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Lobocarcininae – wymarła podrodzina skorupiaków z infrarzędu krabów i rodziny Cancridae.

Kraby te cechowały się szerszym niż dłuższym karapaksem o umiarkowanie silnie zaznaczonym podziale na ziarenkowane lub kolczaste regiony. Frontalna krawędź karapaksu zwykle miała 4 lub 6 kolców, a jeśli było ich 5, to środkowy był mały i wyrastał niżej niż pozostałe. Krawędzie orbitalne miały po dwie szczeliny. Liczne, oddzielone do nasady, często dwu- lub trójwidlaste kolce zdobiły krawędzie przednio-boczne karapaksu. Krawędzie tylno-boczne i tylna były ziarenkowane lub opatrzone kolcami.

Podrodzina ta wyewoluowała prawdopodobnie w środkowym eocenie. Najstarsze skamieniałości pochodzą z eoceńskiej Tetydy.

Należą tu 3 rodzaje:

Lobocarcinus Reuss, 1857
Miocyclus Müller, 1979
Tasadia Müller in: Janssen et Müller, 1984

Przypisy

1 2 3 Carrie E. Schweitzer, Rodney M. Feldmann. Re-evaluation of the Cancridae Latreille, 1802 (Decapoda: Brachyura) including three new genera and three new species. „Contributions to Zoology”. 69 (4), s. 223–250, 2000.

[Schweitzer-1] 1 2 3 Carrie E. Schweitzer, Rodney M. Feldmann. Re-evaluation of the Cancridae Latreille, 1802 (Decapoda: Brachyura) including three new genera and three new species. „Contributions to Zoology”. 69 (4), s. 223–250, 2000.