Loni Anderson

Loni Anderson

Loni Anderson (1992)
Imię i nazwisko	Loni Kaye Anderson
Data i miejsce urodzenia	5 sierpnia 1945 Saint Paul
Data i miejsce śmierci	3 sierpnia 2025 Los Angeles
Zawód	aktorka
Współmałżonek	Bruce Hasselberg (1964–1966; rozwód) Ross Bickell (1973–1981; rozwód) Burt Reynolds (1988–1993; rozwód) Bob Flick (od 2008–2025; jej śmierć)
Lata aktywności	1966–2023
Multimedia w Wikimedia Commons

Loni Kaye Anderson (ur. 5 sierpnia 1945 w Saint Paul, zm. 3 sierpnia 2025 w Los Angeles) – amerykańska aktorka i seksbomba lat 70. Odtwórczyni roli recepcjonistki Jennifer Elizabeth Marlowe w sitcomie CBS WKRP w Cincinnati (WKRP in Cincinnati, 1978–1982), za którą była nominowana trzykrotnie do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w serialu komediowym lub musicalu i dwukrotnie do nagrody Emmy w kategorii wybitna aktorka drugoplanowa w serialu komediowym.

Młodość

Urodziła się w Saint Paul w Minnesocie jako córka modelki Maxine Hazel (z domu Kallin) i chemika środowiska Klaydona Carla „Andy’ego” Andersona. Pierwotnie jej imię brzmiało „Leiloni”, lecz potem jako nastolatka zmieniła je na „Loni”, w reakcji na częste przekręcanie jej imienia na „Lay Loni”. Jej rodzina była pochodzenia szwedzkiego, norweskiego, niemieckiego, angielskiego i szkockiego. Wychowywana była w wierze luterańskiej. Dorastała na przedmieściach Roseville w Minnesocie. Podczas gdy uczęszczała do szkoły podstawowej, jej rodzina mieszkała w New Brighton i później przeprowadziła się do Shoreview, gdzie kontynuowała naukę w Alexander Ramsey Senior High School, gdzie jako uczennica ostatniej klasy liceum została wybrana Królową Zimowego Balu Walentynkowego w 1963. Jak wspomina w swojej autobiografii My Life in High Heels, jej ojciec zamierzał nadać jej imię Leilani, ale zdał sobie sprawę, że gdy osiągnie wiek nastoletni, imię to prawdopodobnie zostanie zmienione (na „Lay” Lani), więc zmieniono je na po prostu Loni. Będąc studentką sztuki na Uniwersytecie Minnesoty, brała udział w konkursach piękności i je wygrywała, w tym zajęła drugie miejsce w konkursie Miss Minnesota w 1964.

Kariera

Występowała na scenie w Friar Dinner Theatre w Minneapolis, Chanhassen Dinner Theatres w Chanhassen i Old Log Theatre w Greenwood w przedstawieniach: Urodzeni wczoraj jako Emma „Billie” Dawn, Skrzypek na dachu w roli Tzeitel, Dziewczyna w gwiazdki Neila Simona jako Sophie, a także Nigdy za późno, Kankan, Opera za trzy grosze Bertolta Brechta, W każdą środę, Nie przysyłaj mi kwiatów i Sekretne życie Waltera Mitty Jamesa Thurbera.

Po przeprowadzce do Kalifornii, pojawiła się na szklanym ekranie w 1975 w serialach, w tym w ABC S.W.A.T. u boku Roberta Uricha i NBC Sierżant Anderson (Police Woman) z Angie Dickinson. W 1976 kandydowała do roli Chrissy Snownie w sitcomie Three’s Company, którą ostatecznie dostała Suzanne Somers. Gościła jako pani Swenson w sitcomie NBC The McLean Stevenson Show (1976) z McLeanem Stevensonem. Na dużym ekranie zadebiutowała w dramacie kryminalnym Mściciel (Vigilante Force, 1976) u boku Krisa Kristoffersona i Jana-Michaela Vincenta.

Od 18 września 1978 do 20 września 1982 grała rolę zmysłowej idealnej recepcjonistki Jennifer Elizabeth Marlowe, która w niewytłumaczalny sposób potrafi żyć luksusowo za skromne dochody, w sitcomie CBS WKRP w Cincinnati (WKRP in Cincinnati). Była nazywana złotą dziewczyną. Rolę zaproponowano jej, gdy producenci zobaczyli plakat przedstawiający ją w czerwonym kostiumie kąpielowym – pozie podobnej do słynnego plakatu Farrah Fawcett z 1976. Hugh Wilson, twórca sitcomu, powiedział później, że Anderson dostała rolę, ponieważ jej ciało przypominało Jayne Mansfield i emanowała niewinną seksualnością Marilyn Monroe.

W biograficznym filmie telewizyjnym CBS Opowieść o Jayne Mansfield (The Jayne Mansfield Story, 1980) u boku Arnolda Schwarzeneggera wcieliła się w postać legendarnej gwiazdy hollywoodzkiej Jayne Mansfield. W latach 1981–1982 wzięła udział w nagraniach radiowych. Po zakończeniu serialu WKRP w Cincinnati zagrała starzejącą się piosenkarkę country Mollie Dean Purcell, która nie może pogodzić się z sukcesem młodej piosenkarki country (Linda Hamilton) w dramacie telewizyjnym CBS Country Gold (1982). Za rolę Pembrook Feeney w komedii Stroker Ace (1983) z Burtem Reynoldsem zdobyła nominację do Złotej Maliny w dwóch kategoriach – dla najgorszej debiutującej nowej gwiazdy kinowej (laureatem był Lou Ferrigno) i najgorszej aktorki (laureatką została Pia Zadora). W dramacie telewizyjnym Tajemnicze morderstwo Thelmy Todd (White Hot: The Mysterious Murder of Thelma Todd, 1991) z udziałem Roberta Daviego została obsadzona w roli gwiazdy kina Thelmy Todd. Wystąpiła potem w sitcomie NBC Pielęgniarki (Nurses, 1993–1994) i operze mydlanej Melrose Place (1996).

Życie prywatne

10 lipca 1964 wyszła za mąż za Bruce’a Donalda Hasselberga, z którym miała córkę Deidrę Hoffman. W 1966 rozwiodła się. 28 stycznia 1974 poślubiła Rossa Bickella, z którym rozwiodła się 20 sierpnia 1981. Siedem lat później, 29 kwietnia 1988, wzięła ślub z aktorem Burtem Reynoldsem, z którym w 1988 zaadoptowała syna Quintona. Pięcioletnie małżeństwo zakończyło się oficjalnie 7 marca 1993. Była w nieformalnym związku z Geoffreyem Brownem, prawnikiem z Los Angeles, który był reprezentantem podczas procesu sądowego przeciwko firmie kosmetycznej, która bez zgody Loni Anderson użyła jej nazwiska do kampanii reklamowej. 17 maja 2008 zawarła po raz czwarty związek małżeński z Bobem Flickiem.

Filmografia

Przypisy

Bibliografia

• Kinorama: Loni Anderson. „Film”. nr 15 (1722/XXXVII), s. 8, 4 lipca 1982. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

• Loni Anderson (1945–2025) w bazie IMDb (ang.)
• Loni Anderson w bazie Filmweb
• Loni Anderson w bazie Notable Names Database (ang.)