Louis Vauxcelles na rysunku Julesa Chéreta | |
| Imię i nazwisko |
Louis Mayer |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 stycznia 1870 |
| Data i miejsce śmierci |
21 lipca 1943 |
| Zawód, zajęcie |
historyk sztuki, redaktor |
Louis Vauxcelles, właśc. Louis Mayer (ur. 1 stycznia 1870 w Paryżu, zm. 21 lipca 1943 w Neuilly-sur-Seine) – francuski krytyk i historyk sztuki.
Urodził się 1 stycznia 1870 roku w Paryżu. Jego nazwiskiem cywilnym było Louis Mayer, natomiast Louis Vauxcelles stanowiło pseudonim, pod którym przeszedł do historii krytyki artystycznej. Był krytykiem i historykiem sztuki. W swojej działalności publicystycznej posługiwał się także pseudonimami: Pinturrichio, Vasari, Coriolès i Critias. Publikował w różnych gazetach i czasopismach: „L’Evénement”, „Le Pays”, „Excelsior”, „Le Carnet de la Semaine”, „L’Art et les Artistes”, „Art et décoration”, „Le Censeur”, „Le Cri de Paris”, „Le Figaro”, „La Renaissance latine”, „Le Siècle”, „La Rampe”, „L’Amour de l’art”, w gandawskim „L’Art et la Vie”.
Od 1904 prowadził kolumnę poświęconą sztuce we francuskim dzienniku „Gil Blas”, w której publikował artykuły o paryskich wystawach i bieżących wydarzeniach artystycznych. Z jego tekstów zaczerpnięte zostały terminy fowizm i kubizm. Zasłynął przede wszystkim jako komentator awangardy, m.in. twórczości Henriego Matisse’a, Pabla Picassa i Georgesa Braque’a.
W 1917 był redaktorem naczelnym pisma „Le Carnet des artistes”, poświęconego sztuce dawnej, nowoczesnej i użytkowej. W latach 1922–1925 współtworzył wraz z André Fontainasem i Georges’em Gromortem trzytomową „Histoire générale de l’art français de la Révolution à nos jours” (pol. Historia sztuki francuskiej od rewolucji do współczesności). Innymi ważnymi opracowaniami Vauxcelles są: „Pierre Bonnard” (bez daty) oraz „Le Fauvisme” (1939).
Zmarł 21 lipca 1943 w Neuilly-sur-Seine. Archiwum Vauxcellesa zostało zdeponowane w Institut national d’histoire de l’art (pol. Narodowy Instytut Historii Sztuki).