Louis Vauxcelles

Louis Vauxcelles
Ilustracja
Louis Vauxcelles na rysunku Julesa Chéreta
Imię i nazwisko

Louis Mayer

Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1870
Paryż

Data i miejsce śmierci

21 lipca 1943
Neuilly-sur-Seine

Zawód, zajęcie

historyk sztuki, redaktor

Louis Vauxcelles, właśc. Louis Mayer (ur. 1 stycznia 1870 w Paryżu, zm. 21 lipca 1943 w Neuilly-sur-Seine) – francuski krytyk i historyk sztuki.

Biografia

Urodził się 1 stycznia 1870 roku w Paryżu. Jego nazwiskiem cywilnym było Louis Mayer, natomiast Louis Vauxcelles stanowiło pseudonim, pod którym przeszedł do historii krytyki artystycznej. Był krytykiem i historykiem sztuki. W swojej działalności publicystycznej posługiwał się także pseudonimami: Pinturrichio, Vasari, Coriolès i Critias. Publikował w różnych gazetach i czasopismach: „L’Evénement(inne języki)”, „Le Pays(inne języki)”, „Excelsior(inne języki)”, „Le Carnet de la Semaine(inne języki)”, „L’Art et les Artistes(inne języki)”, „Art et décoration(inne języki)”, „Le Censeur(inne języki)”, „Le Cri de Paris(inne języki)”, „Le Figaro”, „La Renaissance latine”, „Le Siècle(inne języki)”, „La Rampe(inne języki)”, „L’Amour de l’art”, w gandawskim „L’Art et la Vie(inne języki)”.

Od 1904 prowadził kolumnę poświęconą sztuce we francuskim dzienniku „Gil Blas(inne języki)”, w której publikował artykuły o paryskich wystawach i bieżących wydarzeniach artystycznych. Z jego tekstów zaczerpnięte zostały terminy fowizm i kubizm. Zasłynął przede wszystkim jako komentator awangardy, m.in. twórczości Henriego Matisse’a, Pabla Picassa i Georgesa Braque’a.

W 1917 był redaktorem naczelnym pisma „Le Carnet des artistes”, poświęconego sztuce dawnej, nowoczesnej i użytkowej. W latach 1922–1925 współtworzył wraz z André Fontainasem(inne języki) i Georges’em Gromortem(inne języki) trzytomową „Histoire générale de l’art français de la Révolution à nos jours” (pol. Historia sztuki francuskiej od rewolucji do współczesności). Innymi ważnymi opracowaniami Vauxcelles są: „Pierre Bonnard” (bez daty) oraz „Le Fauvisme” (1939).

Zmarł 21 lipca 1943 w Neuilly-sur-Seine. Archiwum Vauxcellesa zostało zdeponowane w Institut national d’histoire de l’art(inne języki) (pol. Narodowy Instytut Historii Sztuki).

Przypisy

  1. 1 2 Vauxcelles, Louis (1870–1943) pseudonyme forme internationale. catalogue.bnf.fr. [dostęp 2026-09-21]. (fr.).
  2. ↑ Louis Vauxcelles (1870–1943). musee-orsay.fr. [dostęp 2026-09-21]. (fr.).
  3. ↑ À propos de l'auteur. chasse-aux-livres.fr. [dostęp 2026-09-21]. (fr.).
  4. 1 2 Fonds Louis Vauxcelles. calames.abes.fr. [dostęp 2026-09-21]. (fr.).
  5. 1 2 Louis Vauxcelles. Le Salon d’Automne. „Gil Blas”, 1905-10-17. ISSN 1149-9397. [dostęp 2026-09-21]. Cytat: La candeur de ces bustes surprend au milieu de l’orgie de tons purs: c’est «Donatello chez les fauves». (fr.).
  6. 1 2 Louis Vauxcelles. Exposition Braques. „Gil Blas”, 1908-11-14. ISSN 1149-9397. [dostęp 2026-09-21]. Cytat: M. Braque (…) réduit tout, sites figures maisons, à des schémas géométriques, à des cubes. (fr.).
  7. ↑ Le Carnet des artistes. catalogue.bnf.fr. [dostęp 2026-09-21]. (fr.).
  8. ↑ André Fontainas, Louis Vauxcelles, Georges Gromort: Histoire générale de l’art français de la Révolution à nos jours. Paris: Librairie de France, 1923. [dostęp 2026-09-21]. (fr.).
  9. ↑ Pierre Bonnard. catalogue.bnf.fr. [dostęp 2026-09-21]. (fr.).
  10. ↑ Louis Vauxcelles: Le Fauvisme. Christian Lassalle (wstęp). Editions Olbia, 1999. ISBN 978-2-7191-0530-6.