| wieś | |
Pałac w Lubuczewie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2023) |
467 |
| Strefa numeracyjna |
59 |
| Kod pocztowy |
76-200 |
| Tablice rejestracyjne |
GSL |
| SIMC |
0750770 |
Położenie na mapie gminy Redzikowo | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu słupskiego | |
Lubuczewo (kaszb. Lëbùczewò, niem. Lübzow) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Redzikowo. Ma status sołectwa. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 213, od której odbija droga powiatowa do Rowów i Kluk.
W latach 1945–54 siedziba gminy Lubuczewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Nazwa, wzmiankowana po raz pierwszy w 1628, ma genezę słowiańską i charakter dzierżawczy. Powstała przez dodanie do nazwy osobowej *Lubucz (= Lubiesz?) formantu -ewo. Friedrich Lorentz odnotował formy nazwy w lokalnych gwarach słowińskich: Lȧ̃bʉčɵvɵ, Lä̀bʉčɵvɵ – wraz z nazwami mieszkańców: Lȧ̃bʉčȯu̯n : Lä̀bʉčȯu̯n, Lȧ̃bʉčȯu̯nkă : Lä̀bʉčȯu̯nkă „lubuczewianin, lubuczewianka”. Nazwa niemiecka jest adaptacją fonetyczną pierwotnej nazwy słowiańskiej.
Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę Lëbùczewo.