okaz z Włoch | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Mg2Fe(BO3)O2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5 |
| Przełam |
włóknisty |
| Łupliwość |
brak, doskonała |
| Pokrój kryształu |
pręcikowy, włóknisty, ziarnisty, pryzmatyczny, słupkowy, igiełkowy |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,6–4,2 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czarna |
| Rysa |
czarna, czarnozielona, niebieskozielona, ciemnoszara |
| Połysk |
jedwabisty, półmetaliczny, szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,830–2,030 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,140–0,180 anizotropia: żółtawobrązowa do niebieskofioletowoszarej pleochroizm: silny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
6.AB.30 |
Ludwigit – rzadki minerał z gromady boranów.
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju pręcikowym, igiełkowym, słupkowym, włóknistym, rzadko pryzmatycznym, ziarnistym. Występuje w skupieniach promienistych, zbitych, ziarnistych, włóknistych, równoległych oraz splątanych. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym. Posiada półmetalowy bądź jedwabisty połysk oraz włóknisty przełam.
Występuje w utworach kontaktowo-metamorficznych bogatych w bor. Spotykany w dolomitach i wapieniach, złożach magentytu. Towarzyszą mu magnetyt, perydot, kasyteryt, flogopit, kwarc, vonsenit, kalcyt, spinel, dolomit, forsteryt, lizardyt oraz piryt.
Występuje w Afganistanie, Tasmanii, Kanadzie (Ontario, Quebec), Chinach, Niemczech (Saksonia), Norwegia, Pakistanie, we Włoszech, Korei Północnej, Rumunii, Szwecji, Rosji, Szkocji oraz USA (Kalifornia, Nevada, Utah).
