| Klasa | |
|---|---|
| Projekt | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Nazwa |
M-25 |
| Wejście do służby |
8 marca 1971 |
| Wycofanie ze służby |
2025 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Długość |
8,52 m |
| Szerokość |
3,2 m |
| Zanurzenie |
0,6 m |
| Materiał kadłuba |
laminaty poliestrowo-szklane |
| Napęd | |
| 1 silnik wysokoprężny, 1 śruba, 1 ster | |
| Załoga |
2 osoby |
M-25 – motorówka robocza projektu Delfin, w służbie w Marynarce Wojennej. Została zbudowana w 1971 roku, jako pierwsza jednostka serii. Jej bliźniacze jednostki to M-26 i M-13. Została zastąpiona w 2025 roku przez nowe jednostki.
Kadłub M-25 miał lekki wznios na dziób, a mała nadbudówka była ulokowana na rufie. Cała jednostka była wykonana z laminatów poliestrowo-szklanych. Na dziobie jednostki znajdowały się ponadto specjalne odbojnice koloru czerwonego lub pomarańczowego.
Długość całkowita M-25 wynosiła 8,52 m, natomiast szerokość 3,2 m. Wysokość boczna jednostki wynosiła 1,3 m, a zanurzenie 0,6 m. Motorówka była napędzana przez 1 silnik wysokoprężny napędzający jedną śrubę. Manewrowość jednostki zapewniał jeden ster. Załogę etatową stanowiły 2 osoby. Motorówka M-25 nie posiadała własnego uzbrojona.
Zadaniami stawianymi przed M-25 były: wykonywanie prac demagnetyzacyjnych, pomiarowych oraz transportowych w obrębie Poligonu Kontrolno-Pomiarowego MW.
Na przełomie lat 60 i 70 XX wieku w usteckiej Stoczni „Ustka” zbudowano trzyokrętową serię motorówek roboczych na potrzeby Marynarki Wojennej. Nazwano je: M-25, M-26 i M-13. M-25, wraz z bliźniaczą M-26 weszły do służby 8 marca 1971 roku. Jednostka trafiła do Poligonu Kontrolno-Pomiarowego Logistyki DMW w Gdyni. Z czasem jednostka ta została przemianowana na Poligon Kontrolno-Pomiarowy Marynarki Wojennej, w składzie 3 Flotylli Okrętów. W 2025 roku M-25 oraz M-26 zostały zastąpione przez nowe motorówki robocze projektu MarimS 1000 MW – M-27 i M-28.